Vandaag is de dag

Op weg naar Darmstadt, naar het controlecentrum, als een van de driehonderd geaccrediteerde journalisten. Vandaag zal het gaan gebeuren. Tegen vijven vanmiddag daalt de Philae neer in Aligkia. Philae en Aligkia zijn eilandjes in de Nijl. Philae heet ook de module, zo groot als een wasmachine, die, losgelaten door de ruimtesonde Rosetta, met uitgeschoven poten moet neerdalen op een stuk terrein dat Aligkia is genoemd - op de kop van een komeet. De komeet 67P/C-G, op vijfhonderd miljoen kilometer van de aarde.

Een spektakelstuk. Vandaar die honderden journalisten. Want nooit eerder werd zoiets ondernomen, om een meetinstrument, want dat is de Philae, op een voortrazende, gasuitstotende komeet te laten landen. Een instrument dat zich bij touchdown via harpoenen aan de komeet moet vastklampen, want zwaartekracht is er nauwelijks.

De landing moet zacht verlopen, in wandeltempo, want als de bodem te hard is dan bestaat de kans dat de lander terugstuitert - de ruimte in. Als de bodem uit dik poeder bestaat, dan is dat ook hachelijk. Het moet meezitten.

Het was nog een hele puzzel een geschikte landingsplaats op de grillig gevormde komeet te vinden. In doorsnee 4,5 kilometer bleek hij te bestaan uit een soort kop-hals-romp gedrocht, een badeend gehuld in vuile, zwarte sneeuw. Maar dat wist niemand toen de ruimtesonde tien jaar geleden werd gelanceerd, er was alleen maar dat stipje in dat eindeloze heelal, dat door twee jonge astronomen in 1969 in Alma Ata was ontdekt.

Bij de Esa, het Europese ruimtevaartprogramma, ontwikkelde men al in de jaren tachtig plannen om op een komeet te landen en uit te vinden waaruit die was opgebouwd. Dat hij watermoleculen bevatte werd algemeen aangenomen, maar misschien vond men er ook andere bouwstenen van leven, zoals aminozuren. Er is de theorie dat via een groot bombardement van kometen het water en het leven op de nog jonge aarde kon ontstaan. Vier miljard jaar geleden. De komeet, eeuwenlang met onheil verbonden, als levenbrenger.

Bij de Nasa, de Amerikaanse Esa, zien ze de Europese onderneming met ongeloof aan. Hoe kun je nu iets laten landen op een voortrazend, gas uitbrakend stuk gesteente? En dan al die verschillende Europese instituten, die aan boord van de Rosetta en van de Philae hun meetinstrumenten hebben gemonteerd en die met elkaar wedijveren om data, om voorrang.

Het weekblad Die Zeit publiceerde een vermakelijk dossier over het ruimteavontuur. Het Franse hoofd van Philae kan de Duitse projectleider nauwelijks luchten of zien en vice-versa, instituten uit Genua en Heidelberg ruziën met die van Rome en Göttingen. De Esa is busvervoer voor een horde kibbelende genieën.

En dat kibbelende Europa moet vandaag iets buitengewoons tot stand brengen. En er is daar, op vijfhonderd miljoen kilometer hiervandaan, ook een stukje Nederland. De 32 meter lange zonnepanelen van de Rosetta zijn in Nederland gebouwd.

Wat een weergaloze onderneming.

Om te ontdekken dat kometen geen chaos brachten, maar het leven - onszelf.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden