De duurzame rugbyclub

Van winderige keet naar energiezuinig clubhuis van bamboe

Rugbyclub RFC Haarlem. René Verbruggen gaf leiding aan de bouw van het nieuwe clubhuis. Voor hem, van links naar rechts: Joep, Joey en Kevin.  Beeld Patrick Post
Rugbyclub RFC Haarlem. René Verbruggen gaf leiding aan de bouw van het nieuwe clubhuis. Voor hem, van links naar rechts: Joep, Joey en Kevin.Beeld Patrick Post

Duurzaam kan óók nog mooi zijn. Met dat idee realiseerden de leden van RFC zelf een nieuw clubhuis van bamboe. Deel 6 van een serie over duurzaamheid en sport.

Natuurlijk maken ze zich ook bij RFC Haarlem zorgen. Bij deze rugbyclub weet ook niemand wat de gevolgen van het coronavirus zullen zijn. Ook hier ligt alles stil en blijven de ovalen ballen vooral in de kast. Maar in tegenstelling tot veel andere sportclubs zijn hier geen financiële zorgen. RFC is gezond en dat is best opmerkelijk. Voor 750.000 euro is door de vereniging zelf geïnvesteerd in het nieuwe, moderne én energiezuinig clubgebouw dat dit seizoen in gebruik is genomen.

“Maar daar zit geen schuld op, er is geen eurocent van de bank in gegaan. Alles is door de leden zelf opgebracht”, zegt René Verbruggen, de man die als vrijwilliger leiding gaf aan het hele bouwproces. Hij zegt dat er vorige week in het bestuur voor het eerst is besproken hoe in deze sportloze tijden de sociale cohesie in de club toch behouden kan blijven. “Want die betrokkenheid bij de club en bij elkaar, dat vind ik zelf het allerbelangrijkste van ons nieuwe clubhuis. We hebben 450 leden en bijna allemaal hebben ze een steentje bijgedragen. Zo’n tachtig handige mensen hebben echt meegebouwd. En iedereen is nu trots. Dat moeten we wel zien te behouden.”

Bijna 25 jaar deed een oude keet uit de wegenbouw dienst als het onderkomen van RFC. Het waaide er dwars doorheen. Het kwam weleens voor dat iemand vergat de douchekraan dicht te draaien. Dan stroomde het water dagenlang door. Of het licht bleef per ongeluk branden. Met die beroerde accommodatie bereikte de club in 2006 het dieptepunt: nog amper vijftig leden en geen jeugdteams meer. Het roer ging om. Enkele vaders begonnen in het klein met hun kinderen en langzaam kwam de loop erin. In 2013 was het ledental weer gegroeid tot 250 waarvan 150 jeugdleden. Maar die haakten vaak af als ze gingen studeren. De club had ze te weinig te bieden, ja, een winderige bouwkeet.

Duizenden cupcakes

Er kwam een plan. De vader van een jeugdlid, de gerenommeerde architect Diederik Dam, maakte een eerste ontwerp: een pand in een wat klassieke Engelse stijl. In een bouwcommissie werden leden verzameld met verschillende achtergronden: een ambtenaar die verstand had van vergunningen, een handige bouwvakker, een ondernemer met een enorm netwerk. Het benodigde geld zouden alle leden samen bij elkaar gaan brengen. Alle teams kregen een financiële ‘challenge’. Vele tientallen acties waren het gevolg. Van koeschijten op het veld tot loten en cupcakes verkopen, alles werd uit de kast getrokken. Verbruggen: “Ik heb duizenden cupcakes gegeten.” De sponsoring kon ook in natura. Een dakdekker bood zijn diensten gratis aan.

Het uitgangspunt bij alles: de accommodatie moest energiezuinig zijn en duurzaam. Ze moest de komende honderd jaar meegaan. “Wij vonden het te gemakkelijk om iets goedkoops neer te zetten. En wij wilden laten zien dat duurzaam ook mooi kan zijn.” Het resultaat: de buitenkant en de vloer binnen zijn helemaal van bamboe, een sterk natuurproduct dat door de snelle groei relatief milieuvriendelijk kan worden geteeld. Verbruggen: “En bamboe is onderhoudsvrij en hufterproof. Het heeft een hardheidsfactor die 2,5 keer hoger ligt dan bij eiken, dus als er met noppen over wordt gelopen leidt dat niet tot schade.” De muren zijn goed geïsoleerd en zowel binnen als binnen wordt alles met led verlicht. De douches en alle lampen werken met bewegingssensoren. Een tijdschakelaar zorgt ervoor dat ruimtes nooit langer warm zijn dan strikt noodzakelijk.

Zonnepanelen en een tribune

In september werd het in gebruikgenomen. De erkenning kwam snel, met de publieksprijs voor de mooiste nieuwe architectuur van Haarlem in 2019. ‘Een hartverwarmend project’, schreef de jury. En: ‘Het gebouw past bij de sport. Het omarmt de club.’ Toch is het nog niet helemaal af. Op het dak liggen weliswaar zonnepanelen, maar dat zijn er slechts tien. “Dat zijn er inderdaad lang niet voldoende. Wij willen er nog 140 bij. Dat is het volgende project. Maar, we hebben ook wel een zwaar beroep gedaan op alle leden. Dit kost toch weer 50.000 euro. We willen ze ook niet overvragen. Daarom zoeken we naar subsidiemogelijkheden”, zegt Verbruggen. “We zijn nu eerst de tribune aan het bouwen. Ook weer allemaal door eigen leden met eigen materiaal.”

De energiekosten zijn nu onder controle, de financiën op orde en het clubhuis is een visitekaartje voor andere clubs. Nu alleen nog de toestemming om weer de wei in te gaan. Rugby is overigens in de anderhalvemetersamenleving wel een uitdaging. Verbruggen: “We hebben al wat ideeën om in coronatijd het plezier erin te houden, en het club­gevoel.”

Lees ook:

Oud-Nam-ingenieur draaide de gaskraan dicht van het energieslurpende zwembad

Zwembaden zijn notoire energieslurpers. In het Drentse Tynaarlo wist Barend Lukkien dat te doorbreken. Met opvallende resultaten. Deel 5 van een serie over duurzaamheid en sport.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden