Van Poppel brengt licht in de duisternis

STRAATSBURG - Dat de revival van JeanPaul van Poppel samenviel met de eerste zomerse dag in de 79e Ronde van Frankrijk, berustte volgens de snelste sprinter ter wereld (een kwalificatie van zijn ploegleider Jan Gisbers) op louter toeval. Het waren eerder fysiologische omstandigheden die tot de gezamenlijke aankomst in Straatsburg een dagsucces in de weg stonden.

Dat de elite in de eerste Tourweek vergeefs op een massasprint wachtte, vond Van Poppel dan ook het beste dat hem als lid van dat edele gilde kon overkomen. Door de dijbeenblessure die hem tot opgave in de Ronde van Zwitserland noopte, stond zelfs de deelname aan de Tour de France op de tocht. De eerste negen dagen revalideerde hij al fietsend, maar waagde zich nadrukkelijk niet in bonificatie- en pelotonsprints. "Ik had mijn handen vol aan het volgen van het peloton. Ik was blij toe dat er geen massasprints waren, want voor een sprinter is niets zo vervelend als je afzijdig te moeten houden. Als ik in voorkomende gevallen wel mee was gaan sprinten, had ik mezelf ongetwijfeld de vernieling in gereden. Een sprint trekt je helemaal uit elkaar. Ik kon nu zonder pijn mijn krachten sparen."

De weldaad van het goede gevoel snoof Van Poppel eigenlijk pas twintig kilometer voor Straatsburg op. "Er is de hele dag zo verschrikkelijk hard gereden, dat ik wel drie keer het stuur van mijn fiets had willen afkappen. Het peloton bleef maar een lang lint. Twintig kilometer voor het einde (toen de helpers van sprinter Jalabert een ploegentijdrit organiseerden om een kopgroepje van negen te achterhalen - red.) begon ik in een massasprint te geloven." Van Poppel waande zich aanvankelijk de verliezer van het tweegevecht met de hoger ingeschatte Abdoesjaparow. De Nederlander koos eerst het wiel van Jalabert en later dat van Museeuw. Hij duldde niet de tussenkomst van Vanderaerden, maar moest wel toestaan dat Abdoesjaparow de weg voor hem blokkeerde. "Ik heb gewacht dat hij voorbij was, omdat ik nog ruimte genoeg had om hem te passeren." Het was de vijfde keer dit seizoen, dat Van Poppel zijn concurrent uit Oezbekistan de hielen liet zien. In de Ronde van Murcia troefde hij de 'kindereter' twee keer af, in Spanje eveneens. De groene-truiwinnaar van vorig jaar nam tijdens de Vuelta overigens tweemaal revanche in een rechtsstreeks duel.

Vreugde en verdriet lagen in de ploeg Gisbers spreekwoordelijk dicht bij elkaar. Zoals een tennisser bij een break zo snel mogelijk moet zien terug te breken, zo was de positieve reactie van Van Poppel op de klap die Erik Breukink maandag in de tijdrit kreeg te verwerken, goed voor de moraal in de ploeg. Optisch zijn het twee los van elkaar staande zaken, in de praktijk had Van Poppel gisteren niet gewonnen als Breukink in Luxemburg in het spoor van Indurain was gebleven. Van Poppel is in de Tourploeg van Gisbers een toegevoegde waarde. Hij mag zijn kans grijpen als die voor het oprapen ligt. Een formatie die de gele trui in het vizier probeert te houden, jaagt nu eenmaal niet bewust op dagsuccessen. Maar als een losse flodder doel treft, is het meegenomen. Gisteren probeerde echter niet alleen Kummer, maar ook Breukink Van Poppel naar een goede uitgangspositie te loodsen.

Voor de kopman met zijn befaamde jour sans had die activiteit iets weg van een therapeutische behandeling. "Je moet niet al te lang bij die klap stilstaan" , vond de opvallend goed gehumeurde Breukink. "Ik voelde me de hele dag goed, bijna zo goed als ik me maandag had moeten voelen, en dan moet je gewoon mee voorin rijden. Als je achterin blijft hangen, kijk je alleen maar tegen ruggen aan. Dat werkt deprimerend." Op het grote beeldscherm bij de finish kon Breukink zien dat Van Poppel het karwei als in zijn beste dagen klaarde.

Allure

De 'tweede versnelling' straalde beduidend meer allure uit dan in de twee gewonnen sprints in de Vuelta van dit voorjaar. "Als hij goed is, is Jean-Paul altijd nog de rapste van het peloton" , stelde Gisbers vast. Van Poppel was blij dat hij zijn 'ervaring' niet hoefde aan te spreken om Abdoesjaparow eronder te houden. "Het was in Spanje, ergens langs de kust, dat ik een trucje nodig had om van Abdoe te winnen. Hij wilde mij rechts inhalen. Ik gaf een klein rukje naar rechts, zodat hij bang was om ingesloten te raken. Hij zocht prompt de andere kant, terwijl ik het stuur rechtdraaide en meteen op volle snelheid lag. Op de televisie zie je zoiets niet, maar een sprinter voelt dat meteen. Ik zou overigens nooit doorgeduwd hebben. Maar ja, met Abdoe is het natuurlijk: zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Nu had ik gewoon het goede gevoel. Ik voelde ook geen pijn in de benen. Dat geeft vertrouwen voor de volgende sprint."

Voor Van Poppel begint de tijd enigzins te dringen. De 77e overwinning in zijn loopbaan was de achtste in de Tour de France. In de Vuelta won hij zesmaal, in de Giro vier keer. Hij vlast op het nationaal record etappe-overwinningen in de Ronde van Frankrijk, dat door Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en Jan Raas (ieder tien) wordt beheerd. Gisteren streefde Van Poppel Jan Janssen (zeven zeges) voorbij, "maar ja, twee is nog veel" . Als lid van de ploeg Raas haalde Van Poppel zes triomfen binnen (twee in 1987 en vier in '88), vorig jaar won hij, drie dagen voordat de ploeg Gisbers door de intralipidzaak uit de Tour verdween, in Argentan. Het peloton heeft Gisbers het gemanipuleer met infuzen overigens nog steeds niet vergeven. Van Poppel: "De ploeg heeft een aardige deuk opgelopen. Hoe? Dat kan ik niet beschrijven, maar je voelt tijdens de koers dat er renners zijn die het je kwalijk blijven nemen."

De marktwaarde van Van Poppel blijft door zijn recente overwinning in de Tour de France op zijn minst constant. Gisbers zegt een wederzijdse intentieverklaring op zak te hebben, dat Van Poppel hem naar een nieuwe sponsor vergezelt. De sprinter heeft zijn zaakwaarnemer Andre Boskamp evenwel opdracht gegeven een andere ploeg te zoeken. "Die is er" , zegt (of bluft) de laatste, "maar ik wacht op het goede moment om het doorlopende contract van Van Poppel te kunnen verbreken." De betrokken partijen willen de identiteit van de nieuwe werkgever nog niet onthullen. Van Poppel: "Zolang het nog niet defini tief is, zeg ik niets."

Voor het overige ademde de laatste vlakke etappe voor de Alpen de geest van the day after the night before. Bugno, Chiappucci, Roche en Breukink - de laatste wekte de indruk alsof er een loden last van zijn schouders was gevallen - animeerden de koers; in een eerste poging om de onderhandelingen over een gezamenlijke combine tegen Indurain te openen. Breukink en Gisbers putten, in tegenstelling tot maandag, moed uit die een-tegen-allen theorie. Breukink: "Maandag was Indurain een machine, vandaag weer een mens. Zijn ploeg heeft zoveel werk moeten verzetten dat ik me afvraag of ze dat volhoudt." Bugno gelooft daar niet in. "We rijden in het gezelschap van een coureur die onverslaanbaar lijkt. Ik geloof niet in een monsterakkoord als middel om Indurain te slopen. Iedereen rijdt uiteindelijk toch voor zichzelf."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden