Van oude mannen en vogels die voorbijgaan

Het wemelt plots van de tv-duo's. Makers gaan samen op weg om ons allerlei schoons te tonen. Zoals Dieuwertje Blok en Johan Overdevest in 'Landinwaarts '(NTR). Een zoektocht naar 'pareltjes van lokale cultuur en traditie', heet het. Afgelopen weekend vertelde een doorgewinterde skûtsjesiler dat als je vroeger de race verloor je zelfs door je bloedeigen familie in je gezicht werd gespuugd!

Eigenlijk een reïncarnatie van 'Van gewest tot gewest', dat 'Landinwaarts'. Ziehier: als je maar lang genoeg geduld hebt - in dit geval tien jaar - komt alles vanzelf terug. Maar is het ook een leuk programma? De ellende met die 'pareltjes van lokale cultuur' is dat er altijd een enorme kneuterigheid op de loer ligt. Klompendansen, punniken, dat soort werk . Zo erg is het in 'Landinwaarts' gelukkig niet, maar schuttersfeesten in Limburg, mwah. En dat ene 'juffrouw Warners' de hele wereld afzocht naar schelpen voor haar zeemuseum in Vledder, doet evenmin verlangen naar meer. Wat ook mag veranderen is het intro. "Ik en Dieuwertje...", zegt Overdevest. Foei!

Een geslaagder duo zijn de oud-'Journaal'-kompanen Philip Freriks en Erwin Kroll. In 'Lekker weertje' weet het tweetal het favoriete borreltafel-gesprek naar een hogere luchtlaag te transporteren. Zo kregen we vrijdag te horen dat de kleine ijstijd de moeder is van onze VOC-mentaliteit. "Om te overleven, gingen we onze voorspoed halen in Oost-Indië", legde socioloog Evert van der Vliert uit. "Door de VOC-rijkdom ontstond meer vrijheid, gelijkheid en tolerantie." Toen hij vervolgens concludeerde dat we door ons klimaat 'beter in ons vel zitten en minder angsten en depressies hebben', was het alsof een dikke onweerswolk mij het heldere zicht benam. Ik was niet de enige. "Ik heb nog veel vragen", bekende Freriks eenmaal buiten.

Hij neemt ons een beetje in het ootje, hoor, die Freriks. Hij droomt van een Nederlandse Rivièra met palmbomen en Bourgogne, zegt-ie. Daarom is die klimaatverandering eigenlijk best leuk, vindt de francofiel. Hij mag wel ophouden Nederlandse namen als Buys Ballot overdreven Frans uit te spreken: Bwies Baló. Ja, halló.

Het leukst is 'Baardmannetjes'. Alleen de titel al. Kan op een vogel slaan, maar ook op de begroeide kinnen van de twee presentatoren: Nico de Haan en Hans Dorrestijn. Het is allerminst saai om twee oude mannetjes naar vogels te zien kijken. Dorrestijns tragikomische relazen maken dit Max-programma zelfs hilarisch. Op zoek naar de baltsende kemphaan (nooit gevonden) vertelde Dorrestijn dat hij ooit met een groepje vogelaars op pad ging, waarbij iedereen de prachtigste exemplaren zag rondvliegen, behalve hij uiteraard. "Zelfs met een kijker zag ik alleen maar stipjes met vleugels." Of hij neemt midden in de natuur plaats achter een typemachine (!) en tikt: "Ik verlang heel erg naar de houtsnip."

Ik rolde bijna van mijn sofa toen Dorrestijn 's avonds bij een kampvuurtje aan De Haan vroeg of hij wel eens een vogel had gezien die niet in de vogelgids staat. "Nou, eh", zei De Haan, en verder kwam hij niet, want Dorrestijn was door een onhandige manoeuvre van z'n campingstoel getuimeld. Het vermakelijkste Samen op Weg-proces sinds jaren!

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden