Van opnieuw leren lopen naar het winnen van de US Open

Sloane Stephens tijdens de finale tegen Madison Keys.Beeld AFP

Een sprookje komt uit voor de Amerikaanse Sloane Stephens, die in New York haar eerste grandslamtitel wint.

Heel voorzichtig zet ze haar rechtervoet voor de linker. Sloane Stephens spreidt haar armen om in evenwicht te blijven. "Dit voelt raar", lacht de 24-jarige Amerikaanse op de video die ze op 18 april van dit jaar op haar Twitteraccount plaatst. Stephens zet haar allereerste stapjes. Ze moet opnieuw leren lopen na een operatie aan haar voet.

Bijna vijf maanden later kan Stephens weer lopen. En hoe. Zaterdag won ze op de US Open haar eerste grandslamtitel. Stephens was in de finale oppermachtig tegen haar goede vriendin Madison Keys, die veel last had van de zenuwen. In een eenzijdige eindstrijd won Stephens eenvoudig met 6-3 en 6-0.

"Op 23 januari werd ik aan mijn voet geopereerd. Als je mij toen had verteld dat ik nu de US Open zou winnen, had ik je nooit geloofd", zei de dolgelukkige speelster na het winnen van de eerste grandslamtitel uit haar carrière. Stephens stond bijna elf maanden langs de kant, nadat ze vorig jaar een stressfractuur in haar linkervoet had opgelopen op de Olympische Spelen in Rio. Ze trok zich terug voor de US Open. Het werd een nare afsluiting van een jaar dat juist goed begon met drie WTA-titels, waarmee ze als een outsider voor de titel op Roland Garros gold.

Elf maanden kon ze niet tennissen. In januari ging Stephens onder het mes om het probleem te verhelpen, waarna ze het gewricht opnieuw moest leren belasten. De eerste maanden liep ze met een spalk. Tennissen deed ze zittend. Ze had engelengeduld nodig op de weg terug naar de top.

Comeback

Toen Stephens in juli terug keerde op de baan was ze afgezakt naar de 957ste plek op de wereldranglijst. Sinds haar comeback speelt Stephens bevrijd. Nadat ze op Flushing Meadows in de halve finale van haar voorbeeld Venus Williams had gewonnen, was het hek van de dam. Haar goede vriendin Keys moest het ontgelden, al grapte Stephens nog dat ze liever gelijk had gespeeld.

In 2013 bewees het talent al het gezicht te zijn van een nieuwe generatie Amerikaanse topspeelsters door op weg naar de halve finale op de Australian Open Serena Williams te verslaan. Daarna bereikte ze op Wimbledon de kwartfinale.

Net als de gezusters Williams, haar grote voorbeelden, heeft Stephens in haar jeugd de schaduwzijde van het leven gezien. Ze had tot haar dertiende geen contact met haar biologische vader John, een oud-American Footballspeler. In haar puberteit belde ze af en toe met hem, maar ze leerde hem nooit goed kennen. Op haar zestiende kwam hij om het leven bij een auto-ongeluk. Dat haar vader betrokken was bij seksuele vergrijpen hoorde ze pas na zijn dood. Haar moeder, broer en zussen leerden haar om ondanks alles met een positieve blik naar het leven te kijken. Stephens had haar stiefvader al eerder aan kanker verloren.

De positieve levenshouding sleepte haar ook door de elf maanden heen waarin ze niet kon spelen. Ze wist dat de zon weer zou gaan schijnen. En dat deed gebeurde, op de dag dat ze haar eerste grandslamtitel won in New York.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden