Van Moorsel vecht een uur lang tegen zichzelf

MANCHESTER - Een uur lang duizend doden sterven. Dat was haar eigen voorspelling geweest. Hoewel ze inderdaad voor het eerst in haar leven last kreeg van kramp, durfde Leontien van Moorsel die woorden na haar mislukte aanval op het werelduurrecord gisteren niet meer in de mond te nemen. Logischerwijs.

Meer dan ooit is topsport dezer dagen de kunst der afzondering. Het drama in de Verenigde Staten raakt velen, zeker ook 'iemand als Leontien die zich leed erg aantrekt'. Maar wat kon ze anders doen dan 'gewoon' van start gaan, na een maandenlange voorbereiding? De gedane investering van 75000 gulden is naar de maatstaven van het vrouwenwielrennen enorm en geen verzekeringspolis dekt de kosten bij een afzegging wegens oorlogsgeweld.

De televisie bleef dinsdagavond uit op de hotelkamer van het echtpaar Zijlaard-Van Moorsel. De internationale wielerunie UCI had telefonisch de verzekering gegeven dat de andere koersen volgens planning zouden doorgaan, dus ook Van Moorsel zou haar pijngrens op het vastgestelde tijdstip opzoeken.

Tevergeefs. In het akelig lege Velodrome van Manchester kreeg de sportvrouw van het jaar 2000 voor het eerst sinds tijden weer eens een teleurstelling te verwerken. ,,De pootjes waren niet goed.''

Tien kilometer lang fietste ze beneden het wereldrecordschema van haar grote rivale Jeannie Longo, maar de snelle start kon niet verhullen dat het schema vanaf de eerste meters opliep. Nimmer was de drievoudig olympisch kampioene in staat te versnellen. In zestig zeer lange minuten perste Van Moorsel 43 kilometer en 475 meter uit het lijf. Dat was ruim anderhalve kilometer minder dan de Française vorig jaar december had gedaan, in de ijle lucht van Mexico-Stad (45,094).

Haar hele seizoen had Van Moorsel afgestemd op dit moment. De pagina's dikke berekeningen over het ideale verzet hadden haar man en trainer, Michael Zijlaard, heel wat hoofdbrekens bezorgd. De gewenste trapfrequentie van tussen de 100 en 106 had ze zelf dagenlang tijdens trainingen gevoeld. Maar nooit een uur lang achter elkaar.

Eenzaam cirkelde ze rond, want 'omhoog sturen' en opgeven: dat nooit. Dat zou zwak zijn, en zo is 'Tinus' niet. Bovendien moest de 31-jarige 'gewoon weten wat je allemaal tegenkomt in zo'n uur'. ,,Het was onmenselijk zwaar'', weet ze nu. Een gevecht tegen jezelf.

Afzien heet haar specialiteit te zijn, maar gisteren mocht de geboren Brabantse al blij zijn dat ze anno 2001 de prestatie van landgenote Keetie van Oosten-Hage, daterend uit 1978, nipt verbeterde. Van Oosten-Hage, Nederlands enige recordhoudster ooit, was jaren her op de onoverdekte piste van München slechts een meter of driehonderdvijftig minder ver gekomen.

Holle ogen tekenden het vertrokken gezicht van Van Moorsel. ,,Ik weet niet of ik nog kan staan'', fluisterde ze na de ultieme krachtsinspanning. Om daarop meteen te laten volgen: ,,Volgend jaar probeer ik het in Mexico opnieuw, want ik weet dat ik het kan. Men moet niet vergeten dat Longo op deze baan het uur niet eens heeft volgemaakt.''

Ook haar echtgenoot Michael Zijlaard wees naar de baan, in een voorzichtige verklaring voor het mislukken. Van Moorsel had die destijds op gevoel uitgezocht, maar wellicht was een wetenschappelijke onderbouwing beter geweest. ,,Voor ons was dit de eerste keer. We hebben ons zo goed mogelijk laten voorlichten, maar desondanks bijvoorbeeld de verkeerde keuze gemaakt door de hal warm te stoken. Toen we zagen dat ze ontplofte, hebben we meteen een deur opengezet.''

Toch stond voorop dat Van Moorsel de gewenste supervorm gisteren miste. Het gat met Longo was volgens Zijlaard te groot voor een vlucht in details. ,,Ik vind het ook te makkelijk om naar de situatie in New York te wijzen.''

Op de ochtend van de wedstrijd had familiemens Van Moorsel haar 'moedertje' huilend aan de lijn gehad. Pa en moe strandden op Schiphol, omdat Easy Jet alle vluchten afgelaste. Allerminst een ideale voorbereiding. Ach, verzuchtte Van Moorsel naderhand. ,,Tuurlijk ben ik nu effe teleurgesteld. Maar als je ziet wat er in de rest van de wereld gebeurt, stelt dit niets voor.'' Zoals zo vaak was er na de laatste zoemer wel alle ruimte voor relativering.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden