Van Livni is meer van hetzelfde te verwachten

De peilers kregen net geen ongelijk: Tzipi Livni won de race om het leiderschap van de Kadima-partij – maar nipt. Grote koerswijzigingen zijn niet te verwachten.

Uiteindelijk was het na een lange nacht met de hakken over sloot: in de race om het leiderschap van de Kadimapartij –en mogelijk het premierschap van Israël– behaalde Tzipi Livni slechts 1,1 procent meer dan haar rivaal, oud-generaal Sjaoel Mofaz. Welgeteld is dat een verschil van 431 stemmen. Het maakt haast iedere politieke conclusie onmogelijk.

In wezen was de strijd om het leiderschap in het drie jaar geleden door Ariel Sjaron gestichte Kadima (Vooruit), een partij van het politieke midden, eerder een strijd tussen karakters en persoonlijke achtergronden, dan tussen politieke opvattingen. Het was een krachtmeting tussen een ’prinses’ (Livni behoort tot de politieke elite) en een nieuwe immigrant: een asjkenazische (westerse) en oriëntaalse Jood (Mofaz is in Iran geboren). Bovenal was het een strijd tussen de ’civiele’ politica en de generaal. Mofaz denkt militair, Livni is geschoold als juriste.

Livni’s zege bewijst hooguit dat de kern van de Kadimaleden genoeg heeft van de corruptieonderzoeken waarmee premier Olmert de partij naar de afgrond dreigde te sleuren. Livni belooft een schone politiek.

Er is nog een – verre van ideologische – reden die bijdroeg aan Livni’s overwinning. Bij het grote publiek is zij populairder dan Mofaz. Als zij er niet in slaagt de komende zeven weken een regering te vormen en er verkiezingen worden uitgeschreven, zou zij Kadima meer zetels kunnen bezorgen. Onder Mofaz zou Kadima worden weggevaagd.

Livni zal proberen het niet zo ver te laten komen. Als relatieve nieuweling –pas negen jaar geleden werd ze in het parlement gekozen– moet ze zich nu bewijzen als premier. Velen vragen zich af of ze wel uit het juiste hout is gesneden om alle intriges te overleven. Commentatoren merkten gisteren op dat ze daartoe ’haar schone handen’ beter kan vergeten.

De koehandel over de formatie begon nog voor ze goed en wel gekozen was. Ze kan niet rekenen op een automatische voortzetting van de huidige coalitie. Haar belangrijkste partner, de Arbeiderspartij, ligt met zichzelf en haar leider, Ehoed Barak, overhoop. Barak zegt te overwegen uit de regering te stappen om zich beter te profileren, maar ook dat kan deel van de koehandel zijn. Bij de religieuze coalitiepartner Sjas is het eveneens hommeles. Daar beslist uiteindelijk de geestelijk leider, een oud-opperrabbijn. Livni schermt optimistisch met het idee van een regering van nationale eenheid. Likoedleider Bibi Netanjahoe wil er niets van weten. Hij is favoriet in de peilingen en wil snel verkiezingen in de hoop opnieuw premier te worden.

Formeel stelt Livni dat het haar om de inhoud gaat. Een ieder die het regeerprogram onderschrijft, is welkom. Dat program is een voortzetting van het huidige regeerakkoord, inclusief het overleg met de Palestijnen, dat tot nu toe vruchteloos lijkt.

Als Livni erin slaagt een regering te vormen, kan de wereld van haar waarschijnlijk meer van hetzelfde verwachten, om de simpele reden dat Israël al jaren verlamd is, en niet in staat om gedurfde besluiten over zijn grenzen te nemen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden