Van kleur bewust

Nergens ben ik me zo bewust van mijn huidskleur als op de universiteit", lees ik in de rake column van Samra Asmellash op de website Stellingdames.nl. De titel van het stuk is 'Minderheidsmeisje', een term waarachter ze zich het liefst niet zou verschuilen.

In haar stuk schrijft Samra over het gebrek aan diversiteit op de Universiteit van Amsterdam en betoogt ze dat haar docenten zich bij sociologie onbedoeld te veel op westerse ideeën en opvattingen richten; iets waarmee zij terecht moeite heeft.

Toen ik afgelopen week in een oudergesprek met Justine en haar moeder aangaf dat er een grote kans is dat zij straks een 6.8 gemiddeld staat waarmee zij hierna haar geluk op de havo mag beproeven, vertelde haar moeder dat Justine op haar basisschool nog het stempel vmbo-kader meekreeg met daarbij de boodschap dat zij het op dat niveau wel moest kunnen redden. Met andere woorden: verwacht maar niet te veel van jezelf, want dat doen wij op dit moment ook niet. Bij Justine maak ik me geen enkele zorgen over haar eindexamen in mei en ik ben ervan overtuigd dat zij ook na het behalen van haar havo-diploma over ruim twee jaar nog niet klaar is met haar weg naar boven.

Afgelopen vrijdag stond in deze krant een mooi interview met Gloria Wekker, voorzitter van de Commissie Diversiteit van de Universiteit van Amsterdam. Ze kreeg van studenten en van haar collega's veel kritiek over zich heen toen ze het onderwerp diversiteit en kolonisatie aankaartte. Nog meer boze gezichten kreeg ze toen ze over diversiteitsquota begon. Toch moeten we gewoon toegeven dat in een stad als Amsterdam de collegezalen veel witter zijn dan de lokalen van het roc en dat niet-witte studenten regelmatig vreemde racistische praktijken ervaren. Dus is het terecht dat mevrouw Wekker zich hierover beklaagt. Verandering is nodig, maar het woord verandering trapt al gauw tegen de schenen van witte mensen.

Ik heb als witte man niet per se een reden om me te mengen in het racismedebat, maar zolang mijn leerlingen op de middelbare school beseffen dat zij minder kansen hebben dan hun witte klasgenoten, wil ik mijn mond ook opendoen.

De vmbo-afdeling van de brede schoolgemeenschap waar ik werk, is gekleurder dan de vwo-afdeling. Wij moeten onze leerlingen in de onderbouw plaatsen op basis van het advies van de basisschool. Maar soms vind ik de onderbouwing voor een lager niveau gewoonweg te vaag.

Wat ik zelf doe? Luisteren naar wat Samra en Gloria te zeggen hebben en niet meteen een slachtofferrol innemen. We mogen best nog wat harder roepen dat het kleurverschil al vóór het mbo en de universiteit te zien is. En daarmee kunnen we in een stad als Amsterdam allang niet meer weg komen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden