Van Dorst naar Hongerige Wolf

Dit is de vierde etappe van een fietstocht dwars door Nederland, van Dorst naar Hongerige Wolf. De eerste twee etappes verschenen vorige zomer in de krant: op 14 augustus 1999 (Dorst - Diefdijk) en 25 september 1999 (Culemborg - Appel); de derde, van Putten naar Dalfsen, werd gepubliceerd op 6 mei van dit jaar.

Als je diagonaal door Nederland fietst, omdat Dorst toevallig in West-Brabant ligt en Hongerige Wolf in Oost-Groningen, is Drenthe het moeilijkst.

Dat ligt niet aan het landschap natuurlijk. Drenthe is prachtig, afwisselend, we kennen het allemaal. Het ligt misschien een beetje aan de vervelende keus als je uit het zuiden komt fietsen en van sterrenkunde houdt: fiets ik na Hoogeveen westelijk van de snelweg langs de eerbiedwaardige radiotelescoop van Dwingeloo in het Nationaal Park Dwingelderveld, of oostelijk zodat ik boven Westerbork op een afstandje de stoere rij radiotelescopen kan passeren die nog steeds een van de belangrijkste sterrenwachten ter wereld is? Allebei had natuurlijk gemoeten, wat geeft een extra slinger nou als je heel Nederland doorkruist? Maar ik wilde Hollandscheveld zien, de politieke bakermat van Boer Koekoek, en een noordwestenwind deed het Dwingelderveld opeens heel ver weg lijken. Die wind had er natuurlijk ook mee te maken dat dit een zware etappe bleek. Maar het lag vooral aan het wel-heel-ver-maar-er-absoluut-nog-niet-zijn. Ook vandaag halen we Hongerige Wolf niet. Die diepe zucht als je een van veraf gesteld doel binnenrijdt, moet nog een paar weken binnenblijven. Dat geeft juist tijdens de hopelijk voorlaatste etappe ademnood.

Dat het bij Dalfsen al zo mooi is, helpt ook al niet. Direct na het station kun je rechtsaf een fietspad af, langs een weg die op enige afstand de Vecht volgt. Het landschap is parkachtig, je komt langs een kasteel en als je bij Vilsteren afslaat krijg je ook een smal fietspad cadeau dat door de uiterwaarden slingert, bij een stuw met flink hoogteverschil de Vecht oversteekt en je dan het opener land inbrengt, op weg naar Balkbrug.

Even na die plaats kom je dan Drenthe binnen. Op een gekke plek: een 'wit weggetje', in Michelinkaarttermen, en een 'rode weg' komen elkaar tegen, raken elkaar bijna maar versmelten niet. Daardoor heb je even het gevoel weer in de stad te rijden, waar je ook altijd wel meer wegen ziet dan degene waarop je rijdt, maar dat duurt gelukkig maar kort.

In Zuidwolde steek je die grote weg over om in het veengebied van Drenthe te komen. In de hoofdstraat van Alteveer staat een bord dat uitlegt dat die plek ooit een moeras was, dat voor de bewoners van de dorpen op het zand 'al te ver' was om er wat dan ook te zoeken. Maar dat veranderde natuurlijk, en nu zijn er vaarten, boerderijen en dorpen, en hier en daar een klein stukje origineel moeras.

Voorbij Alteveer ligt dan Hollandscheveld, de plek waar uit protest tegen het verplicht lid zijn van het Landbouwschap in 1963 een heuse boerenopstand plaatsvond. Die strijd verloren ze voorshands, maar de geschiedenis trekt zich van sommige slagen maar weinig aan: eind vorige eeuw is het Landbouwschap op initiatief van de boerenbonden een stille dood gestorven en wie over de wegen rond Hollandscheveld fietst, moet er rekening mee houden dat agrariërs daar heer en meester zijn. Die wegen zijn helemaal niet zo smal, maar de aanhangwagens met mest die achter de tractoren aankomen zijn precies even breed, en die boeren houden van doorrijden.

Op die manier komen we mooi om Hoogeveen heen, en dan begint het oudere boerenland op het zand, met dorpjes als Drijber, waar de plek van de gereformeerde kerk precies verraadt dat de gereformeerden ooit import waren, de bewoners van arbeidershuizen op enige afstand van de belangrijke boerderijen.

Even na Drijber rijd je langs een ander soort import: de bult van de VAM, waar huishoudelijk afval uit heel Nederland het maaiveld indrukwekkend heeft verhoogd. Wijster, Holthe, Lieving, Beilen: de wind waaide stoer door, dus de fietser pakte de trein.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden