Van der Steur stapt te laat op

De wijze, waarop Ard van der Steur gisteren uiteindelijk de eer aan zichzelf hield, verdient respect. De grote vraag blijft echter waarom pas nu de stap gezet werd van het zelfgekozen ontslag als minister van veiligheid en justitie. Eerder, in de inmiddels behoorlijke reeks van debatten over de deal van Fred Teeven, waren wellicht logischer momenten geweest om de eer aan zichzelf te houden.


Het Kamerdebat ging uiteindelijk over de vraag of Van der Steur als Kamerlid geprobeerd heeft informatie over het exacte bedrag dat Teeven als officier van justitie bereid was te gunnen aan drugscrimineel Cees H. aan de Kamer te onthouden. Het boek van journalist Bas Haan suggereert dat het Kamerlid Van der Steur probeerde die informatie voor zijn collega-Kamerleden verborgen te houden omwille van het VVD-partijbelang.


Het weerwoord van Van der Steur sneed echter hout. Of hij nu inderdaad deed wat Haan suggereerde, wat de oppositie gretig overnam, dan wel dat het allemaal wel meeviel, zal daarom wellicht nooit duidelijk worden. Van der Steur gaf een verdediging waar de oppositie, ondanks alle pogingen, geen bres in kon slaan.


Hoe het tot op de tiende van een procent precies zat, is ook irrelevant. In dit hele dossier is te lang doorgemodderd. Al eerder stond vast dat Van der Steur en zijn VVD-fractie veel te nauw betrokken waren bij de politieke leiding over het Ministerie van justitie en veiligheid. Dat de dualistische verhouding tussen kabinet en Kamer te wensen overlaat is tot daar aan toe, maar in dit geval ging het wel heel erg ver. Te ver. Van der Steurs voorganger Ivo Opstelten was wellicht niet op zijn taak berekend, maar dat is nog geen alibi om een Kamerfractie dan maar de politieke leiding over een departement over te laten nemen.


Van der Steur had, terugkijkend, eerder af moeten treden. Al bij de publicatie van het tweede rapport van de commissie-Oosting was daartoe alle aanleiding. Op de keper beschouwd was er destijds meer aanleiding dan op basis van de gisteren besproken nieuwe feiten.


Het dualisme is een mooi, maar in de meeste door machtspolitieke omstandigheden bepaalde situaties onhaalbaar, ideaal. Dat op zich is een al niet optimistisch stemmende constatering. Het wordt echter alleen maar erger als politici ook bewijsbaar in de praktijk lak aan dat ideaal blijken te hebben. De VVD en Van der Steur gingen dus al veel eerder over de schreef.


De trieste conclusie dient tevens te zijn dat andere, in de oppositie heel vrome fracties wellicht geen haar beter zijn, mochten zij tot regeringsverantwoordelijkheid geroepen worden. Van der Steurs te waarderen actie kwam in ieder geval te laat om als helder voorbeeld te dienen.


De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden