Van der Knaap en Van Dijk bereiken kwartfinales

DEN BOSCH - De wegen in topsport vertonen vaak de meest onlogische kronkels. Neem Astrid van der Knaap. Bezig aan haar afscheidstoernee botst de 29-jarige badmintonster van het ene succes naar het andere. Nooit vond zij tijdens een Europese titelstrijd de juiste richting, maar in Den Bosch parkeerde Van der Knaap zich gisteren in de kwartfinales.

Zonder verwachtingen van serieuze aard begon de viervoudig nationaal kampioene uit Wateringen aan de veertiende editie van de EK. In de voorbereiding liet zij de open Zwitserse kampioenschappen schieten en koos voor een skivakantie in Oostenrijk. Die vrijblijvende benadering, gevolgd door een serie trainingen met haar prive-coach Ad van den Hoven, pakte in Den Bosch goed uit. Na zeges op Jennifer Allen uit Schotland (11-8, 11-3) en de Deense Anne Sondergaard (11-6, 11-5) haalde Van der Knaap voor het eerst in haar loopbaan de laatste acht bij de Europese kampioenschappen. Daarin treft zij de Zweedse Christine Magnusson, de nummer vier van de plaatsingslijst.

Monique Hoogland slaagde er niet in om Van der Knaap te vergezellen bij de laatste acht. Zij verloor in de derde ronde van Lim Xiao Qing, geboren in China, maar sinds 1989 woonachtig in Zweden. Tijdens de Dutch Open van vorig jaar, ook in Den Bosch, kon Hoogland voor een stunt zorgen tegen de mondiale nummer dertien. Een herhaling van die surprise zat er gisteren geen moment in. Lim was nu wel goed bij de les, terwijl de Nederlands kampioene van 1986 en '89 zich vooral bezighield met ontevreden doen: 11-3, 11-6. Succes was er wel voor Jeroen van Dijk, die als tweede Nederlander na Rob Ridder (1978 in Preston) de kwartfinales bereikte van een EK. Hij won van de Zwitser Remy Mattey (15-5, 15-3) en Rickard Magnusson uit Zweden: 15-12, 8-15, 15-6.

Nooit eerder in de geschiedenis stonden er twee Nederlandse vertegenwoordigers bij de laatste acht van een Europees titelgevecht. De opmars van de 22-jarige Van Dijk kwam niet als een echte verrassing, mede gelet op de afwezigheid van de toppers Thomas Stuer-Lauridsen en Darren Hall, die allebei in het schema van de Rotterdammer stonden. In de kwartfinales moet Van Dijk het opnemen tegen de Brit Anders Nielsen, van wie hij in 1992 bij de EK in Glasgow in twee games verloor. “Toen was hij topfit en ik heb nu gezien dat hij dat niet is”, blikte Van Dijk naar de partij van vandaag vooruit. De Nederlandse nummer een gaf toe dat hij tegen Magnusson goed was weggekomen. “In de derde game kwamen er een paar hele snelle shuttles uit de koker en daar had ik geluk bij.”

Het succesvolle optreden van Van der Knaap in Den Bosch kwam daarentegen voor iedereen pardoes uit de lucht vallen. “Ik ben zelf inderdaad ook wel verrast”, gaf de Zuidhollandse grif toe. “Omdat ik de laatste tijd zo weinig internationaal heb gespeeld, wist ik helemaal niet waar ik stond. Ik ging ook heel onzeker het toernooi in, maar tot dusver gaat het prima.” Een meevaller voor Van der Knaap was dat zij in de derde ronde niet stuitte op Suzanne Louis Lane. De Engelse, van wie zij vorig jaar nog verloor, werd uitgeschakeld door de jonge Sondergaard, met wie Van der Knaap weinig problemen had. “Ik had mij helemaal gericht op Louis Lane, maar dit was natuurlijk ook goed. Mijn EK kan niet meer stuk.”

En dat was in het verleden wel anders. Driemaal eerder deed Van der Knaap mee aan een Europese titelstrijd en steeds draaide het evenement uit op een enorme desillusie. Met als tragisch dieptepunt de EK van '92 in Glasgow. Voor de start van de tweede ronde gaf Van der Knaap op, fysiek en mentaal totaal uitgeput. “Een ramp”, keek zij gisteren op die ervaring terug. “Ik had mij toen helemaal leeggespeeld voor de Olympische nominatie in Barcelona. Ik had nooit moeten gaan, ik was door mijn reserves heen.” Ook haar EK's in Moskou en Kristiansand waren na een rondje verleden tijd. “In Moskou werden we genaaid en verloren we allemaal van Russinnen. En in Kristiansand liep ik tijdens een training een peesontsteking in mijn schouder op.”

Het moet wel heel raar lopen wil Van der Knaap er over twee jaar, bij de EK in het Deense Herning, opnieuw bij zijn. Na Barcelona nam zij bewust gas terug, maar voorlopig houdt zij haar voet nog voorzichtig op het pedaal. De motivatie om internationaal te scoren is verdwenen, maar het plezier in de sport duwt het definitieve afscheid steeds weer een stuk verder weg. “Ik had geen zin om naar de All England te gaan en in de eerste ronde te worden afgedroogd door een of andere Aziaat”, zegt Van der Knaap over haar ambities. “Maar voor de Nederlandse kampioenschappen heb ik weer wel zes weken als een beest getraind. Die titel wil ik graag winnen. Ik kan het gewoon nog niet loslaten, maar ik acht de kans klein dat ik over twee jaar nog serieus meedoe.”

De carriere van Van der Knaap heeft, als het gaat om successen, een perfecte opbouw gekend. Eerst nationaal kampioene, daarna een Grand Prix-titel, deelname aan de Grand Prix-finals, een invitatie voor de World Cup en het bereiken van de Olympische Spelen. Het EK-hoogtepunt in Den Bosch komt eigenlijk als mosterd na de maaltijd, maar wel een smaakvolle mosterd. “Ik ga nu nog zeker een half jaar door en bekijk dan hoe ik ervoor sta”, heeft Van der Knaap besloten. “Een paar toernooitjes voor de lol.” Maar eerst nog even alles uit de kast in Den Bosch. Want per slot van rekening won zij twee jaar terug tijdens de Dutch Open ook van Magnusson. Dus waarom nu niet?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden