Van den Berg bikkelt zich uit diep dal

Als ze terugdenkt aan de WK turnen in Anaheim beseft Berber van den Berg dat er in drie jaar veel kan veranderen. Het meisje van toen werd een vrouw die weet wat ze wil, concludeert de Heerenveense in Aarhus, waar ze vandaag bij de WK met de ploeg in actie komt.

In Anaheim, waar de Nederlandse turnsters destijds faalden, keek ze haar ogen uit. „In de oefenzaal zag ik die Chinese meiden en dacht: wow! Ik voelde me minder dan hen. Nu zie ik ze turnen en motiveert het me juist.”

Meer nog dan tijdens de dagelijkse trainingen volgde zaterdag in een parkje in Aarhus het besef dat ze terug is op het hoogste niveau. Berber van den Berg nam een boek mee, zette haar mp3-speler aan en kwam helemaal tot rust. „In Heerenveen heb ik ook mijn favoriete plekje ergens aan het water. Even helemaal rustig worden. Het was mooi weer, ik keek af en toe om me heen en ik genoot dat ik er hier bij ben.”

Zo vanzelfsprekend is het niet dat Van den Berg (bijna 19) weer tussen de turntoppers actief is. Ze heeft haar portie tegenslag ruimschoots gehad, dacht vaak na de zoveelste blessure aan stoppen en was eind 2004 ook even ex-turnster. „Ik ben drie weken gestopt. De eerste week was leuk. Ik ging heel veel winkelen, laat naar bed, een beetje rondhangen ’s avonds. De tweede week vond ik het allemaal al wat minder interessant, in de derde week werd ik heel chagrijnig. Ik lag ’s avonds in bed en dacht: deze dag heeft helemaal geen zin gehad.”

Ze vertrok uit Heerenveen naar Oldenzaal, waar ze bij trainer Vincent Wevers het plezier terugvond en alle sores vergat. Ze greep naast WK-deelname, liet zich eind 2005 opereren aan haar enkel en keerde uiteindelijk toch weer terug in Heerenveen bij trainer Gerben Wiersma, tevreden nu met de verbeterde omstandigheden bij haar Friese club. Weer thuis bovendien, bij moeder en oud-turnster Hillie, bij vader Tjalling, die een aantal turnboeken heeft geschreven en zusje Brecht. „Ze weten als geen ander wat ik heb doorgemaakt.”

Want ook dit jaar, terug op het oude nest, liep het turnleven nog niet zoals ze wilde. „Ik zat begin dit jaar in een diep dal. Ik was in de training bepaalde elementen compleet kwijt. Ik had geen controle meer over mezelf. Het was best eng.”

Ze had baat bij haar bezoeken aan een sportpsycholoog, kreeg hernieuwde motivatie. „Ik ben heel vroeg begonnen met de voorbereiding op de WK-kwalificatiewedstrijden. Ik ben gaan bikkelen, want ik ben geen natuurtalent, ik moet er keihard voor werken.”

Het eerste WK-meetpunt was in haar eigen hal. Ze verraste iedereen met de tweede plaats in de meerkamp. In Enschede bij een interland volgde een week later de bevestiging. Het was de eerste keer in drie jaar dat ze namens Nederland een wedstrijd turnde.

Door het wegvallen van Suzanne Harmes (zwanger) en de blessure van Lichelle Wong, die alleen op brug uitkomt, is haar rol in het team cruciaal. „Maar ik zie mezelf niet als kopvrouw.” Druk en spanning voelt ze wel. „Dan gaat de muziek aan, kort voor de oefening. Meestal ’Lose yourself’ van Eminem. You can do anything you set your mind to, man. Dat is mijn motto.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden