Van Avermaet verbaast zichzelf met winst Omloop

Als alles op zijn plek valt, weet Belgische BMC-kopman zelfs Sagan te verslaan. Kai Reus geeft zijn visitekaartje af.

Bij de dopingcontrole is iedereen gelijk. Op papier dan toch. Kai Reus en Greg van Avermaet moesten zich na afloop van Omloop Het Nieuwsblad beiden melden voor een plasje. De winnaar Van Avermaet nam de tijd. Reus, 71ste, werd met zachte hand richting de controle gemanoeuvreerd. De eerste serieuze voorjaarsklassieker zaterdag draaide uit op een verhaal met veel overeenkomsten tussen twee lang gekwelde coureurs.

De een had de ballast op de finishstreep met een machtige sprint van zich afgeworpen. Greg van Avermaet bleek zowaar een winnaar. De Belg liep wat onwennig met zijn nieuw verworven status door het finishdorp in het Citadelpark in hartje Gent. De verwondering op zijn gezicht onderdrukte elke vorm van uitbundige opgetogenheid. Er was altijd wel een reden waarom Van Avermaet naast de hoofdprijzen greep. Een keer tweede, een keer derde in de Ronde van Vlaanderen en ook Parijs-Roubaix vorig jaar ontglipte hem net. Hij was langzamerhand de vleesgeworden schlemiel van België.

Was zaterdag de winnaar Van Avermaet eindelijk opgestaan? Zijn ogen verraadden een denkmoment. "Dat is afwachten." Op grootspraak vergelijkbaar met Tom Boonen zal je deze Belg niet betrappen. Hij vertolkt met verve de rol van nooit verzakende, stoïcijnse werker wiens geluk in dat ene 'pintje' zit. Voor de gewone man langs het parcours kan de kopman van BMC nauwelijks stuk.

Kai Reus gaf anders dan de winnaar zijn emoties ruim baan. De Nederlander baalde van die 'lullige lekke band' in de kopgroep op iets meer dan dertig kilometer voor Gent. Op de kasseien van de smalle Paddestraat merkte Reus dat de lucht wegliep en daarmee zijn kansen. "Toen het groepje met Peter Sagan en Van Avermaet voorin bij ons aansloot, voelde ik mij nog oppersterk. Ik dacht: nu op mijn reserves rijden. Maar toen kwam die lekke band." Reus keek ten hemel, smekend bijna om een verklaring. "Ik had zo graag die topklassering hier neergezet. In de Ster van Bessèges was ik er dit voorjaar al dichtbij. Ik wil dit veel vaker", zei Reus met het heilige vuur in zijn ogen.

Niets in zijn leven bleef Reus bespaard. In 2007 crashte hij in dienst van de Raboploeg tijdens een trainingsstage in de afdaling van de Col de l'Iséran. Dagenlang balanceerde hij op leven en dood. Een bloeding in zijn hoofd werd operatief gestelpt. Zijn moeder pleegde een paar jaar terug zelfmoord. Reus probeerde het daarna nog even als schaatser. Weinigen die na een dergelijke reeks tegenslagen rekening hielden met een wederopstanding van Reus.

"Ik heb er altijd in geloofd dat zo'n dag als vandaag nog eens kwam", reageerde Van Avermaet op de suggestie of hij gaandeweg de jaren wel eens getwijfeld had aan zijn eigen kunnen. Juist de drang om een keer af te rekenen met het etiket verliezer voedde zijn motivatie. "Als alles op z'n plek valt, versla ik de beste sprinters. Zelfs Peter Sagan (wereldkampioen, red.) moest er vandaag aan geloven."

Veel liet de Belg niet los op de vraag of deze zege zijn positie binnen de ploeg verstevigt. Het is een publiek geheim dat het rommelt tussen de twee kopmannen bij BMC Van Avermaet en Philippe Gilbert. "Hopelijk krijg ik nu de steun van de ploeg", legde de dertigjarige de duim op de zere plek. Kan Gilbert rekenen op de onvoorwaardelijke steun van zijn teammaats in de grote koersen, Van Avermaet is op zichzelf aangewezen. Dat was in de Omloop niet anders maar dat had ditmaal andere oorzaken. Gilbert en drie andere BMC-renners liepen een grote achterstand op door een valpartij.

Reus balanceert tussen een ander soort hoop en onzekerheid. Hij is het kleine Belgische Vérandas Willems dankbaar dat hij zich weer coureur kan noemen maar voor het continentale niveau voelt de dertigjarige Noord-Hollander zich toch nog iets te jong.

"Ik hoop dat de grote ploegen mij oppikken. Ik wil dolgraag op dit niveau rijden." Reus vangt als semi-prof een karige onkostenvergoeding. Zijn broek en shirt mag hij houden. "Als Giant-Alpecin in Spanje geen ongeluk had gehad (zes rijders werden vorige maand door een auto geschept, red.) hadden wij hier nooit aan de start gestaan. Vandaag heb ik mijn visitekaartje afgegeven."

Boy van Poppel plaveit de weg voor teammaat in Kuurne

Geen op revanche belust Etixx-Quick Step, geen afmaker Alexander Kristoff en geen dubbelslag voor Greg van Avermaet. Wel een 23-jarige Belg, Jasper Stuyven genaamd, die dankzij berewerk van zijn teammaat Boy van Poppel bij Trek-Segafredo aan de haal ging met de zege in Kuurne-Brussel-Kuurne. Vooral de wijze waarop de twee gisteren alle vedetten op hun nummer zetten, dwong respect af. Stuyven en Van Poppel braken het verweer van de rest van de kopgroep ver voor Kuurne. De Nederlander zette zich onbaatzuchtig op kop en hield daarmee het achtervolgende peloton ruim op afstand. "Boy heeft enorm veel werk opgeknapt om groep draaiende te houden", loofde Stuyven zijn strijdmakker. De wereldkampioen bij de junioren reed daarna op 30 kilometer op kousevoeten weg uit de kopgroep. "Solo in de onbarmhartige wind, dat is eigenlijk niets voor mij", bekende de Belg na afloop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden