Van Aartsen wordt steeds meer minister van crisis

Zeven pagina's telt het verhaal 'Turken aan de IJsel', van HP/de Tijd van deze week. Hierin alles over de verscheurde Turkse gemeenschap in Deventer, het Ankara aan de IJsel. Na de brand in de Haagse Schilderswijk, de rellen in Schiedam en Rotterdam en de overkill aan Koerden, grijze wolven en PKK'ers in de media vraagt HP/de Tijd zich af: komt het ooit nog goed met de Turkse samenleving in Nederland?

MICHIEL WEUSTEN

'Minister van Crisis', noemt HP/de Tijd landbouw-minister Van Aartsen. “De watersnood, de gekke-koeien-crisis en nu de varkenspest zijn hem, en de sector, gewoon overkomen”. Hij kwam om de landbouw te vernieuwen, maar is vooral bezig is met het blussen van branden. Nu de brede steun voor zijn aanpak van de varkenspest wegebt, groeit de kritiek.

Verder in HP/de Tijd weer eens aandacht voor Afrika. Fotograaf Peter Beard werkt en woont in Kenia. Als hij geen modereportages maakt voor Elle of Vogue verbeeldt hij zijn passie voor Afrika in foto's. Er over vertellen doet de 'bad boy van de jetset' ook. Bijvoorbeeld over zijn ontmoeting met een olifant.

“Ze draaide in de rondte om me van zich af te schudden. We deden een soort wilde dans. Haar slagtand doorboorde mijn linker dijbeen. Daarna begon ze me te verworzelen met haar hoofd. Ik was volkomen bij bewustzijn. Ik voelde mijn ribben kraken en mijn bekken brak als een rijstcracker”.

Hervormd Nederland besteedt op geheel andere wijze aandacht aan Afrika. Onder de kop 'De samenleving van het misverstand' meent Ype Schaaf dat dit continent eigenlijk helemaal niet kan bestaan en somt op wat er allemaal mis ging (met dank aan de voormalige koloniale staten). Toch verschaft godsdienst hoop en troost.

Verder veel Israel. Hierin ondermeer het verslag van rabbijn Awraham Soetendorp die het Israel 'van na de handdruk' bezocht. Hervormd Nederland staat ook stil bij het overlijden van de dwarse bijbelvorser Jan Bonsen, “een welbespraakt, origineel theoloog, vol intiatieven en met een brede oecumenische blik”.

Elsevier brengt een artikel over de vraag wie nu eigenlijk de baas is in onze bedrijven. Niet echt verrassend, gezien de huidige corporate governance-discussie (over de vraag of, en zo ja, op welke manier het bestuur van en de controle op beursgenoteerde ondernemingen moet worden aangepast). In Nederland wordt dit debat hoofdzakelijk toegespitst op de positie van de aandeelhouder.

Om in termen van Elsevier te spreken: “De Nederlandse samenleving vraagt als indirect aandeelhouder meer en meer dat topmanagers zich voor hun daden verantwoorden.”

Dat veel Nederlanders zich met geheel andere zaakjes bezig houden weet Elsevier ook. Ondersteund door staatjes en graphics brengt het de vaderlandse amateurkunst in kaart. De artistieke liefhebberij als verbazend standvastige constante in de maatschappij. “Want als het om kunst en cultuur gaat, is het allang niet meer alleen het Holland Festival dat de aandacht trekt”.

“Wellicht heeft het nog steeds te maken met het klassieke calvinistische gezegde: ledigheid is des duivels oorkussen, want de Nederlander wil iets om handen hebben. Allemaal voor de lol, allemaal onbezoldigd en bijna allemaal met de vaste overtuiging dat het iets oplevert dat niet in geld is uit te drukken”.

Dat een spion maar in een beperkt aantal gevallen over zijn vak praat bewijst Vrij Nederland. Hierin topspion Duane Clarridge. Op de foto zien we hem zitten. Waarschijnlijk ergens op een bankje in een hoekje van dat restaurant in Washington waar Rudie Kagie hem sprak over een leven lang CIA.

Afsluitend klinkt het: “Ik zie de toekomst van de CIA heel somber in. De kwaliteit is enorm acheruit gegaan. Wie wil er nou werken bij een organisatie die volgens de kranten alleen maar problemen heeft. Ik was er vroeger trots op om bij de CIA te mogen werken. Tegenwoordig moet de dienst zich behelpen met second class-medewerkers”.

Alsof dit nog niet genoeg is komt Vrij Nederland in het zelfde nummer met de 'detective & thrillergids' op de proppen: interviews en boekbesprekingen op alfabetische volgorde. Verder aandacht voor, alweer, minister Van Aartsen en de Eurotop.

In de De Groene Amsterdammer gaat Arthur van Amerongen in Tunis op zoek naar het joodse erfgoed. 'Tunis is een joodse stad', schreef Guy de Maupassant een eeuw geleden. Nu wonen er nog maar achthonderd joden. En die vergrijzen snel. Maar Tunesië is zuinig op hen.

Onder de kop 'Wolvejacht' een onthullend verhaal over PvdA-raadslid Faiz Yerlibucak, beschuldigd van banden met de grijze wolven. Hierin antwoord op de vraag van wie zijn die geruchten afkomstig en wie zette de veiligheidsdienst op het spoor van Yerlibucak?

“De Beverwijkse affaire lijkt uit te groeien tot een testcase voor hoe er in Nederland wordt omgegaan met infiltratiepogingen in de politiek. Vooral de rol van de BVD staat hierbij centraal'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden