Valpartij op Italiaans salonijs opent de poort naar finale

Voor shorttrackers gloort olympisch succes op koningsnummer

Waar Nederland meer dan ooit wereldwijde aandacht trekt als even succesvolle als eenzijdige wintersportnatie, daar had het zich in Sotsji van een gevarieerdere kant willen laten zien. Zeker na het eerste sneeuwgoud waarmee Nicolien Sauerbreij vier jaar geleden in Vancouver verraste.

In Sotsji heeft hoop wat dat betreft plaatsgemaakt voor verwachtingen, met name van de shorttrackploeg die door Jeroen Otter in vier jaar in elk geval op Europees niveau is uitgebouwd tot medaillemachine. Na een stroeve start op het 'Italiaans salonijs' van het Iceberg Skating Palace werd gisteren een eerste opening richting olympisch troon gevonden, nog wel op het koningsnummer, de estafette.

Dat gebeurde door de mannen op een wijze die kenmerkend is voor deze spektakelsport, en die nietsvermoedende volgers van langebaanschaatsen zal verbazen. Valpartijen in de halve finales bepaalden de bezetting van een verrassende eindstrijd, zonder een aantal favorieten en met een volstrekte outsider. In die zin zou volgende week vrijdag net zo makkelijk goud als niets kunnen worden gewonnen.

Niet voor niets kleeft aan dit schaatscircus het mantra: in shorttrack is alles mogelijk. Waar Nederland met tegenstand van Korea en de Verenigde Staten gisteren voor een loodzware opgave stond, bleken die hindernissen uiteindelijk formaliteiten.

Met nog vier van de 45 ronden voor de boeg en in een positie die weinig hoop gaf op een finaleplaats, verloor de vlak voor Van der Wart rijdende Koreaanse oud-wereldkampioen Ho-Suk Lee zijn balans en nam daarbij de Amerikaan Eddy Alvarez mee de boarding in. Slotrijder Knegt kon vervolgens met de handen op de rug de klus relaxed afmaken.

Op de baan werd door het kwartet Knegt, Kerstholt, Van der Wart en Breeuwsma nuchter op die plaatsing gereageerd; daarbuiten was even sprake van dubbele euforie. Want met het zwakke Kazachstan en Rusland en China uit de andere halve finale, was de kans op minimaal brons groot geworden. Olympisch kampioen Canada had zichzelf in de andere halve finale met een val uitgeschakeld. Uiteindelijk werd het onfortuinlijke VS nog aan de finale toegevoegd.

Nuchter als slechts Knegt kan zijn, luidde zijn kernachtige analyse: "Zij vielen, ideaal."

Toch zat daar opluchting achter. Het team dat in de afgelopen jaren grossierde in Europese titels en in 2012 en 2013 op WK's respectievelijk zilver en brons won, knoeide dit seizoen waar het op afmaken aankwam. Dat begon vorig jaar op de mondiale titelstrijd in Debrecen, toen een kansrijke positie voor de titel met een mislukte aflossing van Sjinkie Knegt en Daan Breeuwsma werd weggegeven. Tijdens wereldbekers en de EK van dit seizoen was dat niet anders.

Ook gisteren werd in de race over vijf kilometer de koppositie weggegeven en viel een gat. Dat was volgens bondscoach Jeroen Otter kwalijk, maar het maakte hem niet ongerust. De valpartij die de poort naar de finale opende, noemde hij een kwaliteit van zijn team. "Zij voelden zich opgejaagd, het was een soort 'forced error' van die Koreaan. Wij lazen in ieder geval het ijs beter dan zij. Je moet hier voorzichtig zijn met afzetten, het is Italiaans salonijs waar iedereen last van heeft."

Na een kwartiertje balen is het klaar voor Ter Mors
Waar drie honden vechten om een been, gaat de vierde er mee heen. Dit voor shorttrack aangepaste gezegde ging gisteren niet voor het eerst op in de olympische vrouwenfinale 500 meter. De Chinese Li Jianrou startte voorzichtig, zag de drie concurrentes voor haar al in de beginfase over elkaar heen tuimelen en kon relaxed het vierde achtereenvolgende Chinese goud op deze afstand afhalen.

In de tweede halve eindstrijd leek het toernooi voor de Chinese vrouwen nog dramatisch te verlopen toen de grote favoriete Fan Kexing ten val kwam en kansloos was. Haar landgenote Liu Qiuhong wist zich ook niet te plaatsen voor de finale.

Jorien ter Mors eindigde als derde in de B-finale. Door een straf voor de Britse Christie in de finale werd de Nederlandse troef zesde in de einduitslag. Ter Mors had in de halve finale een slechte start en kon met haar lange benen het gat niet meer dichtrijden. Haar favoriete afstanden 1000 en 1500 meter (shorttrack en langebaan) volgen nog. "Het gaat gewoon heel goed", zegt ze vol vertrouwen. "Ik heb nog nooit zulke harde rondjes gereden en me zo comfortabel gevoeld. Het is nu een kwartiertje balen, dan is het klaar."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden