Recensie

Valerian and the City of a Thousand Planets is als Star Wars op lsd

Geheim agenten Valérian en Laureline. Beeld RV

Valerian and the City of a Thousand Planets
Regie: Luc Besson
Met Cara Delevingne, Dane DeHaan, Clive Owen, Rihanna, Rutger Hauer, John Goodman.
★★★☆

'Star Wars' op lsd typeert misschien het best deze bontgekleurde sciencefiction-extravaganza, gebaseerd op de Franse strip 'Valérian et Laureline'. Als je dan toch visuele effecten moet gebruiken, lijkt regisseur Luc Besson te hebben gedacht, dan maar met alle remmen los. De kijker waant zich een kind in een snoepwinkel, zoveel is er te zien.

In de regel leidt zoveel visuele bombast tot tergend saaie verhalen, maar deze film-met-lange-titel is van begin tot pakweg een kwartier voor het eind onderhoudend. En dat laatste kwartier, ach, een detail. Want ondertussen zijn we getrakteerd op een intergalactische achtbaanrit door meerdere dimensies, een kort optreden van Rutger Hauer als president van de Menselijke Federatie en een zwoel optreden van supermegawereldster Rihanna. In marketingtermen: de verrassing van deze zomer.

Niet in de laatste plaats door de hoofdrollen van Cara Delevingne en Dane DeHaan, die qua humor en bravoure volledig aan elkaar gewaagd zijn. Als geheim agenten Laureline en Valérian moeten ze een dodelijke dreiging in het hart van de stad van de duizend planeten uitschakelen, terwijl ze zich naar die heerlijk onvermijdelijke kus aan het eind toewerken. En bedenk dat ze 90 procent van de tijd voor een groen scherm stonden te acteren, want zo ongeveer alles wat je ziet werd pas later met computers ontworpen.

Dat sommige scènes juist de indruk geven alsof ze in een bordkartonnen studiodecor zijn opgenomen, is terecht. Het is Bessons knipoog naar een oude manier van film maken, toen aan sciencefictionfilms nog geen computers te pas kwamen en robots nog met zilverfolie waren uitgedost. Noem het een klein eerbetoon. Besson laat zien dat hij weet op welke schouders hij staat. Niet alleen als maker trouwens, ook als mens. Hij droeg de film op aan zijn vader.

Er zit iets aanstekelijks tegendraads in de manier waarop de film de tijd neemt om via omwegen z'n verhaal te vertellen en eveneens in de nadrukkelijke aandacht voor de steeds bontere kostuums waarin de acteurs verschijnen. Als het winter wordt en we de voorkeur geven aan krachtige psychologische drama's, kijken we wel weer naar sobere scifi. Nu is het zomer, dan past een anarchistische kermis als deze perfect.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden