Vakantie is . . . staren in de leegte

“Een uitstapje naar het paradijs: geen beroepsmatige verplichtingen, geen tijdsdruk, geen belastende problemen. In plaats daarvan ontspanning, vrijblijvende contacten, vriendschappelijke betrekkingen. Op het strand keert men de wereld de rug toe en staart men in de leegte. Dat is Zen.”

Loopt u ook rond met 'het vakantiegevoel'? De komkommertijd nadert en daarom besteedt HP/De Tijd deze week maar eens uitgebreid aandacht aan de vakantie als cultuurverschijnsel. Het blad komt tot “verrassende” conclusies, de vakantie is “een massaconsumptiegoed” geworden. Kwam een gewoon mens tot ver in de jaren vijftig amper over de grens, tegenwoordig hoor je er niet meer bij als je nooit de Grand Canyon, de Taj Mahal of de Rialtobrug in werkelijkheid hebt aanschouwd. “Vakantie is van een verlangen uitgegroeid tot een recht en vervolgens verbogen tot een curieus soort burgerplicht met bijbehorende sociale controle”, constateert Matt Dings. In datzelfde kader in HP/De Tijd ook een kijkje aan de Turkse rivièra. Nog niet zo lang geleden werd daar een Nederlandse toeriste vermoord. De bevolking ter plekke maakt sinds de intrede van het massatoerisme aldaar een 'culture shock' door. “Het is hier helemaal uit de klauwen gelopen”, vertelt een Turk in HP/De Tijd. “Er leven in de zomer te veel mensen op een te kleine oppervlakte. Zo'n verschrikkelijke verkrachting was bijna voorspelbaar. Het overzicht, de controle is totaal zoek.”

Komkommertijd of niet, afgelopen week was er toch voldoende nieuws, al was het alleen maar vanwege de overwinning van Greenpeace op de multinational Shell. Alleen Elsevier en Hervomd Nederland springen hier alert op in. Elsevier komt met de vraag: Wat ging er mis bij de doorgaans onaantastbare multinational? Het communicatiebeleid van Shell is veel te star en stamt volgens het blad uit de middeleeuwen. Elsevier: “Met onverwachte tegenvallers kunnen de introverte multinationals absoluut niet uit de voeten. Hun armoedige communicatiebeleid werkt in zulke gevallen als een boemerang. Van consumenten weten de marketing-mensen alles, maar wat burgers denken en vinden, dat is een ander verhaal. Zoals Unilever publicitair blunderde in de Omo Power-affaire, zo gaat Shell de mist in met de Brent Spar-zaak. Het is alsof plotseling een raam stuk gaat en een zuchtje wind de zorgvuldig geprepareerde papieren van het bureau blaast.”

Hervormd Nederland kiest een andere kant van de discussie. Hoe komt het dat men nu pas inzit over de gevolgen voor het milieu? De Noordzee is volgens HN altijd al als vuilnisvat gebruikt. Milieu-aspecten hebben nooit hoog op de agenda gestaan. Ook niet bij de politiek. “Het Noordzee-overleg stelt al decennia lang weinig meer voor dan het doen van nietszeggende uitspraken en loze beloften. Van echt 'beleid' is internationaal al helemaal geen sprake, maar ook nationaal niet. De belangstelling voor de Noordzee bij ambtenaren en politici is aan het wegzakken.”

Ook zo'n heet hangijzer is de uitbreiding van Schiphol. De almaar uitdijende luchthaven heeft te kampen met een imago-probleem. In Vrij Nederland aandacht voor de vraag: 'Hoe schep je een positief Oranje Gevoel voor de luchthaven?'. Vorig jaar werden twee experts op deze klus gezet, PR-man Jan van Ingen Schenau -“de man die eerder de verkiezingsnederlaag van de PvdA had weten te verkopen als een overwinning”- en zijn adviseur Dick Benschop, voorheen PR-man van Wim Kok. Vrij Nederland: “De twee pr-strategen communiceren Schiphol heel modern. Ze maakten van directeur Han Smits, de zachtmoedige, de allesbegrijpende, het gezicht van de luchthaven. Maar ze gaan verder. Ze willen dat we ons gaan identificeren als met Johan Cruijff: net zo Hollands, en voor buitenlanders net zo onuitspreekbaar.”

In De Groene Amsterdammer naast een drieluik over Homo en Hakenkruis ('Wat heb ik ermee te maken of iemand van achteren of van voren . . .?', schijnt Hitler in 1923 al gezegd te hebben, volgens Martin van Amerongen) aandacht voor het Frankrijk onder Chirac, de “misverkoop” van de Amsterdamse kabel en de vrijdenkersvereniging 'De vrije gedachte', die binnenkort haar zendmachtiging kwijtraakt. Ook aandacht in De Groene voor het legendarische televisie-interview dat Michael Jackson onlangs gaf aan het Amerikaanse tv-station ABC. “Een verbijsterend spektakel”, zo constateert De Groene. “Hoe meer hij zich tijdens het interview terugtrok, hoe grimmiger het monster werd dat tegenover hem zat. Dat is wat er bij Michael eigenlijk altijd gebeurt. In tegenstelling tot Lisa Marie biedt hij zich aan als projectiescherm, als spiegel van de wereld.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden