Vakantie in Hoofddorp

Gewoon naast Schiphol aan de witte wijn en bitterballen bij Papa's Beachhouse

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

"Hallo, wij hebben hier in juli een nacht gelogeerd vanwege een vertraagde vlucht, mijn dochter is toen haar boek vergeten en ik kom het nu ophalen."

"Ah, ja, Anne Frank?" vraagt de receptioniste van het Schiphol-hotel.

"Nee, Harry Potter", zeg ik. Vreemde gedachte dat Anne Frank en Harry Potter samen hebben liggen wachten terwijl ze naar exotischer bestemmingen zouden afreizen, beduimeld zouden raken door natte handdoeken, zand en zonnebrandolie en uitgelezen zouden worden onder een palmboom, in een donker vliegtuig of een hotelkamer op een regenachtige dag. Nu liggen ze ongeschonden en ongelezen in uitgerekend Hoofddorp.

Hoofddorp, we brachten er twee nachten van onze vakantie door, iets wat we niet konden bevroeden toen die vrijdagavond, vlak voor we zouden boarden voor onze vlucht naar Shanghai, het woord 'delayed' op de borden verscheen. Het grote wachten begon. De informatie was schaars, er kwamen rijen voor balies, rijen voor hotelvouchers, rijen voor noodtoilettasjes, voor de shuttlebussen, voor de soep met broodjes kaas in het hotel. En er kwam al snel een whatsappgroep van gedupeerden, een initiatief van een pittig meisje dat wél steeds nieuwe informatie had.

Op dag twee bleek om een uur of twaalf - we waren allemaal vanuit onze hotels weer teruggeshutteld naar Schiphol - dat we pas de volgende ochtend, zondag dus, zouden vertrekken. Er moest namelijk een vers toestel vanuit Shanghai komen om ons op te halen. Daar gingen we weer, opnieuw in de rij voor hotelvouchers, weer naar de shuttlebus. We waren bekende figuren op het vliegveld geworden. Bij toegangspoortjes en koffiekiosken werd gezegd: "Oh, zijn jullie van die ene vlucht? We hebben allemaal zo met jullie te doen!" Grappen over de film 'The Terminal' met Tom Hanks waren snel gemaakt: kwamen we hier ooit nog weg? Niemand werd boos. Een kudde schapen, zo voelde het.

Nu ik de route naar het hotel weer rij om het boek op te halen, herken ik niets, ik had die julidag geen idee waar we precies heengingen, we werden op de parkeerplaats bij een nieuw hotel aan de rand van het Haarlemmermeerse Bos losgelaten, maar zaten ook daar nog in een grote kaasstolp.

Later die middag - het was prachtig zomerweer - maakten we een wandeling door het park naar de recreatieplas om dan maar aan de witte wijn en bitterballen te gaan bij Papa's Beachhouse, een redelijk hippe strandtent waar net een uitbundige Surinaams-Nederlandse bruiloft aan de gang was.

Ergens tussen glas 1 en 2, en bitterbal 3 en 4, was ik volkomen vergeten waarom we hier ook alweer waren, dat we nog ergens anders heen zouden gaan. Ver weg. Ik stelde me voor dat je hier, in het Haarlemmermeerse Bos, ook een relaxte vakantie kon houden.

Papa's Beachhouse

Hotel The Courtyard, waar wij verbleven, ligt aan de rand van het Haarlemmermeerse Bos. Op tien minuten wandelen hier vandaan ligt Papa's Beachhouse, dat zichzelf op de site als 'goed bewaard geheim' én trouwlocatie presenteert.

www.courtyardamsterdamairport.nl

www.papasbeachhouse.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden