VAK R

Omdat ik twee specialismen in mijn voetbalportefeuille had, zat ik in 1971 een week na de eerste Europa Cup van Ajax op Wembley ook bij de laatste wedstrijd van het Nederlands zaterdagelftal op Zwart Wit '28 zal ik maar zeggen.

De zaterdagcompetitie mocht ik laten lopen, dan moest ik trouwens zelf spelen. Maar onderdeel van deze verregaande specialisatie was wel het bezoek aan de laatste centrale training te Zeist. De hele selectie had een halve snipperdag genomen: het was per slot van rekening ook voor de laatste keer. Ze stonden rond de middencirkel op een van de velden van het KNVB-centrum en deden lichte gymnastiekoefeningen, aerobics zouden we het nu noemen. Trainer Evert Sterk in het midden met het alziende oog. Toen hij mij in de gaten kreeg, wat niet zo moeilijk was, ik was de enige toeschouwer, legde hij de werkzaamheden stil en gebaarde dat ik naderbij moest komen.

“Daar is de verslaggever”, kondigde Sterk aan. De stemming in de groep werd ineens een stuk minder jolig, de grimmige werkelijkheid van de interland kwam een stuk dichterbij. Mannen, we pauzeren even, zei Sterk. Van onder zijn ruime trainingsjack haalde hij een papieren zak tevoorschijn. Ha, zei een der spelers, het dropje. Waarop Sterk hem terecht wees: “Ho, ho, de verslaggever eerst”.

Dat is daarmee ook verdwenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden