Vaderland

Ook Job Cohen kiest voor het vaderschap en het gezin: opvoeden, corrigeren, de boel bij elkaar houden. Gelukkig zijn zijn kinderen het huis al uit dus kan hij zich ergens anders op concentreren, het Nederlandse volk. Ik denk dat we eraan toe zijn. Ik merkte dat mijn hart opsprong toen ik hoorde dat hij per direct opstapte als burgemeester van Amsterdam (jammer) om fractieleider van de PvdA te worden (fijn). En premier van Nederland, dacht ik er direct achteraan. En het schijnt dat meer dan de helft van de bevolking hetzelfde denkt; ware ons land een republiek, hij zou de president worden. Het lijdt geen twijfel, Nederland heeft weer eens een vader nodig. Dit exemplaar schijnt niet zoveel van de portemonnee te weten, en dat is lastig nu het zulke krappe tijden zijn, maar soms moet je over praktische bezwaren heen stappen, als het gevoel goed is. Ik denk eerlijk gezegd dat tegenstander Wilders de Cohennieten juist in de kaart gaat spelen met zijn anti-theedrink-campagne. Want het is tijd voor een premier die ook weet wat theedrinken is, mensen een hart onder de riem steken, op verjaardagsbezoek gaan bij oude besjes. Hij heeft natuurlijk al goed kunnen warm lopen voor het toekomstig vaderschap, namelijk als burgervader van Amsterdam. Iedereen vindt dat-ie het daar goed heeft gedaan, al valt er hier en daar best wat op aan te merken. Zo stond hij volgens de rapporten wel wat erg aan de zijlijn bij de problemen rond de Noord-Zuidlijn. Ziet u het voor zich, vader in zijn werkkamer, nee, hij bemoeit zich niet met alles wat je doet maar je kunt altijd bij hem terecht. Nederland heeft het vaker met vaders gedaan. Te beginnen met Willem de Zwijger, Vader des Vaderlands. En later kregen we Vadertje Drees, net als Cohen uit de gemeentepolitiek, die voor ons zorgde. Zelfs Wim Kok is wel eens een ’Vader des Vaderlands’ genoemd, een beetje koele en afstandelijke vader weliswaar, maar toch: vader. Precies wat Wouter Bos nooit was: een vaderfiguur. Vandaar dat-ie voorlopig een tijdje gaat oefenen in huiselijke kring, net zoals Camiel Eurlings. En Balkenende had het misschien wel willen worden, Vader des Vaderlands, maar de wind zat tegen of zijn uitstraling van Harry Potterachtig jongetje, je weet het nooit met dit soort zaken: je moet ook een beetje als vader gebouwd zijn. Ik zat eens aan een diner naast een dame die van haar stoel viel toen ik haar vertelde dat ik vader van vier dochters was. Ze had me voor een overtuigde kinderloze vrijgezel gehouden. Mij moet je dus denk ik maar nooit vragen om burgervader of Vader des Vaderlands te worden, ik mis er de natuurlijke attributen voor. Enfin, Nederland gaat allicht weer een echt vaderland worden, met politici die het paternalistische al te zeer misten op cursus in de schoot van het gezin en met een geoefende vader aan het roer. Is natuurlijk helemaal geen slechte oplossing voor een natie die zelfs een vader voor het Eurosongfestival heeft gemobiliseerd. Winnen gaan we niet met ’Sha-la-lie’ van Vader Abraham, maar dat geeft niet in het warme en vertrouwde nest Nederland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden