Vader domineert zijn kroost, in elk geval wat DNA betreft

Wie bij het zien van een boreling verrukt uitroept 'hij lijkt sprekend op zijn vader!' heeft het meer bij het rechte eind dan diegene die meer de moeder herkent. Wetenschappers van de UNC School of Medicine hebben aangetoond dat er evenveel DNA van vaders als moeders in kinderen belandt, maar dat de genen van vader dominant zijn. Daarbij gaat het overigens niet zozeer om het uiterlijk als wel om de hersenen en de gezondheid.

Het onderzoek werd gedaan onder muizen, maar is toepasbaar op alle zoogdieren. Daar vallen wij, mensen, dus ook onder.

Het is niet zo dat vaders beter hun stempel weten te drukken op hun nageslacht. Van beide ouders is evenveel DNA aanwezig, maar ons lichaam verkiest de genen van papa boven die van mama.

Bij het onderzoek naar erfelijke ziektes kan die ontdekking van belang zijn. De kans om zelf ziek te worden is minder groot als je moeder uit een krakkemikkige familie komt en je vader uit een oersterk ras.

Vooral bij complexe ziektes waarbij veel genen zijn betrokken, lijken de vadergenen dominant te zijn aan moedergenen. In de toekomst kan dit nieuwe inzichten geven in ziektes als diabetes type 2, schizofrenie, hartkwalen en kanker.

Daarbij is het goed nieuws voor mensen die hun jubeltenen van hun moeder hebben geërfd: dat wil nog niet zeggen dat je ook last hebt van haar koppigheid. Het omgekeerde is natuurlijk ook waar: je kunt de schoonheid van je moeder hebben, maar net zo schizofreen zijn als je vader.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden