Uruzgan oefenterrein voor Afghaanse militairen

Het kamp van het Afghaanse leger in Tarin Kowt barst uit zijn voegen. Dit weekeinde arriveerden zo’n vijfhonderd militairen uit Kaboel.

De gebouwen op het kamp – direct naast Kamp Holland – zijn nog niet af; de Afghaanse militairen moeten zolang in tenten slapen. Zij zijn essentieel voor de Nederlandse missie in Uruzgan. Ze vormen de ’exit-strategie’: als er voldoende Afghaanse militairen zijn opgeleid, kan de Navo-troepenmacht Isaf – waaronder Nederland – zich langzaam maar zeker terugtrekken.

Het opleiden en trainen van het Afghaanse nationale leger is „bij uitstek wederopbouw die alleen door militairen kan worden gedaan”, zegt kolonel Teun Baartman, commandant van het observation, monitoring and liaison team. Nu is het uit zeventig militairen bestaande team nog een puur Nederlandse aangelegenheid.

Na augustus 2008 zullen ook instructeurs uit Frankrijk, Tsjechië en Slowakije in Uruzgan meewerken aan het opleiden van Afghaanse militairen. Het Nederlandse kabinet moet nog een besluit nemen over blijven na augustus 2008. Het lijkt in de militaire praktijk slechts een formaliteit. Komende week brengen verkenningsteams uit Frankrijk, Tsjechië en Slowakije al een oriënterend bezoek aan Uruzgan.

De Afghaanse militairen hebben in Kaboel een basisopleiding gehad. In Uruzgan krijgen ze zestig dagen training en worden ze ingezet voor eenvoudige taken, zoals het bewaken van het gouvernementsgebouw in Tarin Kowt en het lopen van patrouilles. Daarna zijn ze inzetbaar voor het zwaardere werk, zoals bleek tijdens de slag om Chora in juni.

Baartman: „Daar hebben Afghaanse militairen echt meegevochten. Zonder hen zou het anders zijn afgelopen.” Volgens Baartman zijn de Afghanen niet bang om te vechten en zijn ze soms ’te moedig’ om het gevecht met de taliban aan te gaan. Mariniers vertellen met smaak over Afghaanse militairen die op jacht naar taliban een dorp omsingelden en onbekommerd op elkaar begonnen te schieten. Ook met het roken van een flinke joint tijdens een gevechtspauze zouden de Afghanen geen problemen hebben.

Op verschillende plaatsen in Uruzgan zijn zo’n 250 Afghaanse militairen gelegerd. In het kamp bij Tarin Kowt pakken veertig militairen hun wapens en andere spullen om naar de vooruitgeschoven posten Anaconda en Cobra te vertrekken. Ze poseren krijgshaftig voor een foto. Een maand lang gaan ze de Amerikaanse eenheden op Anaconda en Cobra assisteren.

Als in december het vierde bataljon naar Uruzgan komt, telt de brigade zo’n 2200 militairen. Dat lijkt heel wat, maar zonder de hulp van Isaf speelt het Afghaanse leger nog niet veel klaar, zegt brigadecommandant Mohammed Sabir.

„Het zal lang duren voordat wij in Uruzgan zelfstandig kunnen optreden. Er is voldoende personeel, maar we hebben meer wapens en een eigen luchtmacht nodig om de taliban te kunnen verslaan. Zonder Isaf zullen de taliban dit land weer overnemen.”

Generaal Sabir is ziek en ontvangt zijn bezoekers daarom in zijn slaapkamer. Hij heeft tijdens het talibanregime gevangen gezeten en werd mishandeld. Daarvan zegt Sabir nog steeds last te hebben. Afghanen beschouwen de taliban niet als landgenoten. „Het zijn groepen uit het buitenland die hier hun guerrilla uitvechten. Mijn mannen hebben er geen moeite mee op ze te schieten.”

De brigade van het Afghaanse leger blijft overigens niet permanent in Uruzgan. Het Afghaanse leger opereert vanuit grote garnizoensplaatsen in de aangrenzende provincies Helmand en Kandahar. Sabir: „Als er weer vrede en veiligheid is in Uruzgan, is er voor ons geen noodzaak om hier te blijven.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden