Uren, dagen, maanden, jaren

De zakdoek van de zangeres, de nu gestorven levende legende, is zomaar een van die dingen

MARTIN REINTS

van haar rechterhand in haar linkerhand en snel weer terug in de rechterhand bij de standaard van de microfoon

er vaart een passagiersschip langs achter de krater ligt een besneeuwde bergketen

met grappige grote stappen en onhandige

sprongen over de paden langs de informatiepanelen maken de natuurconsumenten elkaar 's zondags duidelijk dat die paden

modderig zijn, van de regen natuurlijk, want het heeft er dagenlang geregend

iemand rijdt door een parkeergarage van de bovenste verdieping naar de begane grond en dan langs het slagboompje naar

buiten - iemand anders steekt bij een stoplicht de weg over en voert een telefoongesprek

weer iemand anders ligt in een hangmat en luistert door de telefoon naar het verkeer

kortstondige toestanden met geen andere samenhang dan de samenhang die er tussen alles is

in oude duinhuisjes laten ze oude gereedschappen zien en bedsteden en hoe ze vroeger hun groenten inmaakten

en hun asperges samenbonden

naast de trap stond een geit daar hangt een versleten schoffel hier gingen ze naar de plee

op de valutamarkt is paniek uitgebroken mannen in geuzenkledij staan bij een oud kanon

we zijn nog steeds ontvankelijk voor watervallen voor scheepsrampen, voor zandlopers, voor boven bergketens langzaam omhoogcirkelende roofvogels

we moesten daar maar eens een kijkje gaan nemen! dat lijkt me een goed idee!

bekende toneelspelers stellen in televisieseries als politieagenten verklede toneelspelers voor

een nieuwe auto, maar nog altijd met een kofferbak, een handschoenenvakje en een hoedenplank

de oude begraafplaats met het mooie hek - zelfs de bordjes verboden toegang vallen niet uit de toon

toch dreigde er al snel zich een verhaal te ontwikkelen, bij wijze van spreken

een dag later verbaasde hij zich over de rijke armoe van de uitdrukking nieuwe natuur

op de slagboom zaten witte plakletters: laarzen aan!

het ritme is opgebouwd uit de stiltes tussen de gebeurtenissen

'terwijl het verandert rust het uit'

de oud geworden man met zijn baard en zijn stok moest het toneel verlaten - zulke beeldspraak kon je als kind begrijpen

beeldspraak zo oud als een ooit in onbruik geraakt pad

bijna verdwenen, op luchtfoto's nog te zien als een slijtage in het landschap

sierlijke wartaal waarvan het ene woord uit de reclame komt en het andere uit de filosofie

aanvankelijk was het van belang dat de toewijding achteloos zou zijn

uiteindelijk vaart het passagiersschip rondjes, maar wel steeds andere rondjes

een eenzame viool sleept zich door de afscheidsmuziek je vermoeide voeten zijn koud geworden

nu zou je eerst in je onbestendige zelf jezelf het ritme van de voorlopigheden moeten opleggen

ten slotte keer je terug naar het begin.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden