Uitstraling, cool, indie

Indiemuziek, dat vroeger stond voor gruizige alternatieve gitaarrock, is nu een stroming waar van alles onder valt. Dit jaar wordt er een festival gewijd: Indiestad Amsterdam.

Ik beschouw mijzelf niet als indie, zegt zanger Case Mayfield. "Wij zijn niet indie, we doen meer met de sixties en toen was er nog geen indie", zegt Jacco Gardner van de Skywalkers. En volgens gitariste Janna Coomans zal haar band The Secret Love Parade zichzelf nooit indie noemen, "ook al doen andere mensen dat wel".

Toch staan de drie artiesten op de eerste editie van muziekfestival Indiestad Amsterdam, dat op diverse poppodia van Amsterdam plaatsvindt.

Maar wat is indiemuziek precies? Dat blijkt een lastige vraag. "De term indie komt van independent en dateert uit begin jaren tachtig", zegt Koen Poolman, hoofdredacteur van muziekblad Oor. "Met name in Engeland kwamen er kleine platenlabels op als Factory, 4AD. Er ontstond een hele schaduwindustrie naast de gevestigde labels als Warner, Sony, EMI, de zogeheten majors. De punk leerde dat het runnen van een platenlabel niet veel meer was dan met vrienden een clubje beginnen en zelf dingen uitbrengen die je leuk vond."

Tegenwoordig wordt er iets compleet anders verstaan onder indie. "De macht van grote platenlabels waartegen de kleine labels vochten en waarvoor ze een alternatief wilden vormen, is volledig verdwenen", zegt Poolman. "Internet heeft artiesten en bands mogelijkheden gegeven om productie, marketing en promotie zelf te doen. De hele muziekindustrie is compleet veranderd."

Volgens muziekjournalist Atze de Vrieze is indie muziek die is gemaakt zonder traditionele media als radio of tv in het achterhoofd. De grote labels brachten televisie- en radiovriendelijke muziek uit om via deze kanalen een zo breed mogelijk publiek te bereiken. Maar met internet, waardoor elke week tien nieuwe hypes kunnen ontstaan, is er een soort tweestromenland in de popmuziek ontstaan: naast de grote platenmaatschappijen de al eerder genoemde schaduwindustrie.

Dat wil niet zeggen dat indiebands geen groot publiek kunnen bereiken. De Vrieze: "Succesvolle indiebands zijn meestal die van de lange adem. Ze brengen regelmatig goede platen uit. Kijk naar bands als Arcade Fire, Phoenix, The National - pas na hun derde of vierde album verwierven ze aandacht van het grote publiek."

Maar ben je nog wel indie als je opeens voor een miljoenenpubliek speelt? Volgens Poolman kun je eigenlijk niet meer spreken van indie: nu de muziekindustrie over de kop is gegaan is er geen tegenstroom meer. "Iedereen is gelijk. Iedereen ploetert en zoekt creatieve oplossingen, iedereen moet weer werken voor zijn geld: iedereen is indie."

Indie lijkt de laatste jaren meer een marketingbegrip geworden, een kwaliteitslabel dat bands of platenlabels te pas en te onpas opplakken. Poolman: "Het is uitstraling, het zegt: wij zijn cool! Wij zijn alternatief, eigenzinnig, compromisloos, speels, rebels."

Ook al lijkt indie een containerbegrip te worden, toch vond Ben Kamsma het een festival waard. Hij is programmeur bij poppodium Paradiso en initiatiefnemer van Indiestad. "Het gaat van elektro via noiserock tot minimalistische folkliedjes. Qua genre is er geen vinger op te leggen, maar dat was ook niet het uitgangspunt van dit festival. Ik denk dat indie is wat je daar zelf bij voelt. Iets leuks bedenken en dat uitvoeren: zo is dit festival zelf ook ontstaan."

Het genre indie moet ook niet te serieus worden genomen: "Snap je de woordgrap niet? Indiestad Amsterdam. In die stad, Amsterdam. Tja, daar gaat je artikel."

Indie is niet meer in lage kwaliteit (want goedkoop) opgenomen, vuige gitaarliedjes. Indie kan dance zijn en op toonaangevende muzieksites als Pitchfork wordt zelfs al geschreven over indie-rap. Poolman onderschrijft dat wat we vandaag de dag onder indie verstaan niet makkelijk is uit te leggen. Toch vindt hij de programmering van Indiestad gevoelsmatig coherent. "Niet alle Britse en Amerikaanse indiebands zijn even vernieuwend, maar ze zijn wel urgent. De bands die op het festival spelen zijn erg van nu. Je zou willen dat Europese bands op een showcasefestival als EuroSonic dat waren."

Cedric Muyres richtte het onafhankelijke Nederlandse platenlabel Snowstar op. Ze brengen alleen uit wat ze zelf leuk vinden. Dat kun je indie noemen. "Maar muzikaal gezien hebben onze artiesten eigenlijk weinig te maken met bands als Dinosaur Jr. of Sonic Youth in de klassieke betekenis van het muziekgenre indie: gruizige alternatieve gitaarrock."

Muziekdistributeur Aldo Perotti heeft independent, in vertaling, in de bedrijfsnaam: Konkurrent Onafhankelijk Muziekbedrijf. Dat wil volgens Perotti niet zeggen dat het niet de bedoeling is om geld te verdienen. "We selecteren leuke, interessante labels en muziek en we hanteren een kwaliteitsnorm. Maar wij zijn ook een commercieel bedrijf, net als alle onafhankelijke labels. Daarbij proberen we wel buiten de geijkte banen te treden. De muziek blijft het belangrijkste." Misschien is dat wel indie.

Als het geen indiemuziek is, wat laten de bands in Amsterdam dan horen? "Ik ben een singer/songwriter" zegt Case Mayfield. The Secret Love Parade zegt elektropop te maken. En The Skywalkers: "Door de sixties geïnspireerde freakbeat."

Indiestad Amsterdam
Indiestad Amsterdam vindt vanaf vandaag tot en met woensdag 25 mei plaats, verspreid over zeven podia in Amsterdam: Paradiso, de Melkweg, De Balie, De Duif, de Vondelkerk, de Bitterzoet en OT 301. Het aanbod is groot, zie www.indiestad.nl.

Enkele aanraders:

18 mei, OT 301: Emeralds

19 mei, OT 301: Nederlandse bandavond met Lola Kite, Eklin, The Secret Love Parade en The Skywalkers

20 mei, Paradiso: Ariel Pink's Haunted Graffiti

22 mei, Paradiso: Okkervil River

22 mei, De Balie: Case Mayfield, I Am Oa 23 mei, Paradiso: Caribou

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden