Uit eten in Schilderswijk? Genoeg te kiezen, en lekker

Is er eigenlijk iets te eten in de Schilderswijk? Natuurlijk, er zijn supermarkten, bakkers en slagers, maar Neêrlands grootste online restaurantzoeker, Iens, vermeldt slechts twaalf adresjes in de buurt. Vier van die adresjes zijn niet in de Schilderswijk maar in Transvaal. Het zegt veel over Iens en veel over de Schilderswijk. Dit is onbekend gebied, ook voor culinair journalisten. Ze komen er nooit. Toch moet er iets te vinden zijn dat de moeite van het proeven waard is. Waar mensen wonen, wordt gekookt, meestal goed gekookt. Na een eigen diepgravend onderzoek is de conclusie: in de Schilderswijk kun je eten en lekker ook. Een sterrenrestaurant is hier niet te vinden, mensen die zulke rekeningen kunnen betalen wonen er niet. Wel zijn er meer keukens te vinden dan bij Iens bekend is: er zijn roti-afhaaltentjes, Turkse banketbakkerijen, er is een foodcourt met een wokrestaurant, American Fried Chicken en een Spicy grill. De populairste pizza-afhaaldienst van Zuid-Holland heeft er zijn grondvesten en de mooiste cafénaam van Nederland prijkt op de gevel van Café 'Kleurrijke Vrienden'. Maar ja, dat is een café. Hoe dan ook: er is te veel om op twee pagina's te beschrijven, er is genoeg om met plezier te bezoeken.

DE KEUKENS

Een lekker hapje eten is in de Schilderswijk geen probleem. Culinair journalist Jeroen Thijssen ontdekt keukens die restaurantwebsite Iens over het hoofd ziet. Ten onrechte.

De Zeester Strandtent zonder boulevard

Buiten wapperen vlaggetjes en krijsen meeuwen, binnen hangen lampions in de kleuren van de Nederlandse vlag. De eigenaar van De Zeester, Ayman Kouheia, wijst trots op de witte muren, de visnetten en de blauwe lambrisering met daarboven stralend witte muren. "Alles zelf gedaan", zegt hij . "Het was een donker hol."

Wat sfeer en inrichting betreft zou dit visrestaurantje zo op de Scheveningse boulevard kunnen staan. Maar buiten rinkelt de tram, twee vrouwen met hoofddoek duwen giechelend hun kinderwagens voort: De Zeester zit aan het Paletplein in het hart van de Schilderswijk. Meteen bij binnenkomst glanzen twee koelvitrines de bezoeker tegemoet. Een zit vol garnalen, mosselen, calamares in ringen en in zijn geheel. Iets naar achter staat een tweede koeling met de vissen: kabeljauw en scholfilet, maar ook sardientjes en dorade. Daarachter zit de open keuken, links blinkt het eetzaaltje de hongerige bezoeker tegemoet.

Ayman is uit Egypte naar Nederland gekomen om de liefde, en zijn menukaart spiegelt zijn leven: lekkerbekjes, broodjes haring en garnalenkroketten aan de ene kant, paëlla en vissoep aan de andere, gerechten die je in de gemiddelde viskraam niet zo snel tegen zult komen. "Alles uit zee is lekker", zegt hij. En wat er speciaal lekker is in zijn restaurantje? Hij denkt even na. "De vismix", zegt hij dan. "Van alles wat."

Aymar verschijnt met een grote, blauwe schaal vol vismix. Geheimzinnige reepjes liggen naast kommavormige brokjes. Gepelde en ongepelde garnalen en een portie visstukjes gaan bijna schuil onder een rode en een groene peper. Aymar serveert een schaal brood en een schaal friet, en twee sausjes.

De geheimzinnige reepjes zijn stukjes inktvis. "Vers", zegt Aymar, die is blijven staan om uitleg te geven. "Niet uit de diepvries." Dat merk je. Het visvlees is zacht en mals en kruidig. Aymar heeft er een eigen draai aangegeven.

En de visschotel? Hij wijst naar de verzameling van stukjes op het bord. Dat is lekker, een fijne samenstelling van tilapia, garnaal en inktvis in een licht zoet sausje.

"Eigen recept", zegt hij en gaat wat rechter staan. Het bord raakt leeg, al kost het moeite, en er blijft over van de friet en het brood. Jammer is dat. Voor vijftien euro hadden hier wel vier personen van kunnen eten.

Nu nog een boulevard.

De Zeester

Paletplein 51B

070-3895091

www.dezeester-denhaag.nl

Pizzeria Mevlana Vergeet pizza, proef ekmek

Pizza komt uit Italië, lahmacoun uit Turkije en ekmek uit de Haagse Schilderswijk. Dat wil zeggen: oorspronkelijk komt de deegbodem met beleg uit het Turkse Konya. Maar vanaf het moment dat Mustafa en Talha Sekerli, twee Haagse broers, hun pizza-tentje aan de Vaillantlaan zijn begonnen, maken zij ekmek. Het lijkt op pizza, het lijkt op lahmacoun, maar het is anders, zeggen kenners.

Dat is nu tien jaar geleden. Mevlana, zoals de pizzazaak heet, is inmiddels uitgegroeid tot de grootste en populairste pizzabezorger in heel Den Haag - maar de eerste kleine vestiging zit nog steeds aan de Vaillantlaan. En wat is nu ekmek? 'Brood' is de letterlijke vertaling, maar dan weet je nog niets. Er zit maar een ding op: proeven.

Klein maar knus is Mevlana, met een batterij kooktoestellen langs de noordwand, een open keuken daarachter en een achttal tafeltjes aan de glazen pui. Twee jongemannen in lange mantels, blauw als de avondhemel, prikken een patatje weg; een vader trakteert zijn kind op cola. Het loopt tegen lunchtijd.

De keuze uit ekmeks is groot, en ze hebben allemaal een bijwoord: etli, dat 'vlees' betekent. Mevlana verkoopt etli ekmeks: deegbodems met daarop gehaktsaus, eventueel voorzien van ei en kaas. De lengte die varieert: 60 centimeter of een meter. "Het is lahmacoun zonder groente", zegt de kok van dienst. Met dezelfde bodem? Hij schudt zijn hoofd. "Die maken we van bloem, melk en ei."

Kijk, geen lahmacoun dus, want die zijn van brooddeeg gemaakt. En ook geen pizza. De kok klopt en rolt, hij strijkt en smeert. Daar schuift de aanstaande lekkernij de oven in.

Slechts 7,50 euro moet ik afrekenen voor een etli ekmek zo lang als mijn arm, belegd met gehaktsaus en kaas, geurend naar zomerrijpe tomaten, naar een zachte avond op een Turks terras. De flinterdunne bodem is in repen gesneden en in een waaier gestapeld. Stukjes tomaat schemeren door het grijs van het gehakt, peterselie spikkelt, een geroosterde groene peper dient voor zachte tongen als garnituur - stoere mannen bijten die in een keer weg. De vulling, of de topping, of hoe je hem wilt noemen, is niet heel bijzonder. Goed gehakt met de ferme smaak van lamsvlees, zachte tomaat en knoflook, daar is niets mis mee. Maar de bodem is wel bijzonder. Dat is geen lap deeg, dat is een wonder. Bros, zacht, luchtig, als een platgeslagen wolk. Italianen kunnen wel inpakken. Maak plaats voor de ekmek.

Pizzeria Mevlana

Vaillantlaan 420

070-3882367

www.mevlanaonline.nl

Restaurant Meydan Eerlijk eten zonder krullen

Restaurant Meydan oogt als een Parijse brasserie: een glazen pui langs de hele voorgevel en grote ramen daarachter. Binnen wacht een oosterse, geen Gallische sfeer, met afgeschermde zitjes, rijk gedecoreerd behang.

Ilhan Zengim is de bedrijfsleider van deze gelegenheid, die ook letterlijk een familierestaurant is: drie broers werken op deze locatie, een vierde zet in Rotterdam een nieuwe vestiging op.

"In Rotterdam-Zuid", zegt Ilham. Hij heeft een baard als Chriet Titulaer. Wat de kenmerkende schotel is voor Meydan? Ilham hoeft niet lang te denken. "De Meydan-special", zegt hij. "Daar komen mensen voor terug." Na een tiental minuten klinkt in de keuken gespetter en gesis. Vlam in de pan? Nee, de Meydan-special.

Voorzichtig draagt de maker een grote schaal vol voedsel aan, dat uit de aandacht wordt gedrongen door knetterende vuurwerk: midden op de schotel spuit een vuurwerkstaaf gele vlammen ten hemel.

Een spectaculairdere introductie is nauwelijks denkbaar. Wanneer de vlammen zijn gedoofd, blijkt zijn spektakel aan te sluiten bij de schotel die hij verlichtte. De special is een stapeling van voedsel: vlees, groente, rijst en friet. Daarbij komt nog een bord met bijgerechten en brood, genoeg voor vier personen, al is het bedoeld voor twee.

Het vlees komt van kip en schaap en is ongetwijfeld halal. De kok heeft het licht gekruid, zonder met peper te overdrijven; het vlammen van deze schotel blijft beperkt tot het vuurwerk. Heeft hij rekening gehouden met de zachte tong van westerse watjes? Ilham, die even komt kijken, schudt het gebaarde hoofd. Zo smaakt het altijd. Het vlees is goed gegrild en heerlijk sappig, vooral met kipfilet valt dat nog niet mee. Het lamskoteletje is verder gegaard dan noodzakelijk maar heel mals en sappig.

Bij de hoofdschotel hoort een bijschotel; daar ligt, haast kwetsbaar in een laagje gekruide yoghurt, kaçik genaamd, een heerlijk gevuld druivenblad, ook wel als dolma bekend. Naast de dolma prijkt aardappelsalade, met boontjes, tomaten en bieslook, fris en vullend tegelijk. Er ligt een kluit Russische salade, na de Oktoberrevolutie door vluchtelingen naar Turkije gebracht.

Het is eerlijk eten zonder krullen, met liefde bereid, in imponerende hoeveelheden geserveerd. Meer kan een mens niet verlangen. Nu nog een keer de penssoep proeven.

Restaurant Meydan

Hobbemaplein 97

070-2158595

www.meydan.nu

Al jaren komen de vernieuwingen in de inloop-horeca uit de Verenigde Staten: Starbucks, New York Pizza en Subway veroverden de Europese markt. Nu slaat het Oosten terug. De Turkse keten Simit Sarayi is een zegetocht begonnen op ons continent. Simit betekent brood, en Simit Sarayi is van oorsprong dan ook een bakkerszaak uit Istanbul, die in 2002 begon met het verkopen van bagels.

Inmiddels zit de bakkerij, met koffie, broodjes en taart, in Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië. En in Nederland, op het Hobbemaplein. Dat komt mooi uit.

De Turkse herkomst van de zaak blijkt niet meteen uit het interieur. Aan de wanden hangen grote foto's van havengebouwen, die bij navraag in Istanbul blijken te staan - het had ook in Spanje kunnen zijn. Lage tafels met gemakkelijke stoelen staan verspreid door de zaak. Achter het glas lonken gebakjes en taarten, broodjes liggen in nette stapels in het koele licht. Die broodjes zijn wel bijzonder, voor Nederlandse ogen in elk geval: broodringen als bagels, met sierlijke ribbels; lange rollen met sesamzaadjes bedekt of vierkante kadetten met een glimmende vulling.

Eylem Korkmaz, een jonge vrouw van Turks-Duitse komaf, is van deze Simit de franchisehoudster. Ze is naar Nederland gekomen voor een Nederlander van Turkse afkomst, Kerem Korkmaz, die voor de gelegenheid aanwezig is in de zaak met hun dochter; hij heeft een 'pappa-dag'.

Eylem stelt voor om een Turks ontbijt te serveren. Wel, laat maar komen.

Het ontbijt bestaat uit een groot bord vol vakjes met een ei, een bagel, olijven en feta. Eén vakje bevat een soort yoghurt die fantastisch romig blijkt te zijn: heel zacht en een ietsiepietsie zurig, een traktatie voor tong. Olijven zijn als ontbijt een uitvinding, de bagel is kruimig en krokant, smakelijk en niet zoet.

De tweede schotel bestaat uit roerei, maar niet het bleke weke scrambled egg dat we uit de Engelse keuken kennen. Hier zit de smaak in van het Midden-Oosten, van ui, paprika en tomaat, van knoflook en de geheimzinnige andere ingrediënten.

Op weg naar de uitgang schaf ik me toch ook nog maar een paar broodjes aan. Zo'n gerold broodje, bruin gebakken en met maanzaad bestrooid. Het korstje kraakt tussen de tanden en de vulling bestaat uit aardappels. Heerlijk! Een Hollandse verrassing in exotisch bladerdeeg. Met dit ontbijt kan iedere verslaggever zijn zware dag met overmoed beginnen.

Simit Sarayi

Hobbemaplein 99

06-14874491

Simit Sarayi Meer dan een Turkse bakker

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden