'Uit elkaar gaan is geen optie'

De zussen Saskia (42, kapper) en Jolanda (39, medewerker kinderdagverblijf) Bax wonen al dertien jaar bij elkaar. Inmiddels zijn daar de mannen Alwin Monopoli en Jeroen van Wetten en de kinderen Lasis (13), Taras (8) en Tiddo (7) en Kik (3) bij gekomen.

"Wij zijn niet anders gewend. Als kinderen woonden we met onze ouders in een woonark in Aalsmeer, omringd door al onze ooms, tantes, neven en nichten. Vier woonarken en drie woonhuizen. Ons straatje. We deelden alles en ome Kees was de 'burgemeester', die lette overal op", vertelt Saskia. "Als twintigers deelden mijn zus en ik een kleine, lekkende zolderetage, maar toen ik een baby zou krijgen, wilden we iets anders. Wel samen, ja. Toen kochten we dit pand. Dat was waanzinnig, die eerste periode was één groot feest."

Inmiddels kent het huis acht bewoners: beide vrouwen hebben een man, een zoon en een dochter. Het huis is verdeeld in twee etages, maar iedereen loopt bij elkaar binnen. "We vinden het het leukst om samen projecten te doen. Zo hebben we jarenlang gedaan over een nieuw pannendak en een dakterrasje. Dat doen we echt met zijn vieren. Dat is te gek", zegt Jolanda.

Voor alle ergernissen en to-do-lijstjes is er een schriftje en wekelijks wordt groot overleg belegd. "Dan komt alles op tafel en discussiëren we eindeloos en maken we ruzie met elkaar. Meestal over huishoudelijke klussen, soms ook over de opvoeding van de kinderen. We zijn heel direct en openhartig, maar zitten allemaal totaal anders in elkaar. Saskia is een mega-chaoot en enorm wazig. Ik ben meer van de actie en de humor. Soms duurt me dat geleuter veel te lang."

Saskia: "Voor de mannen is het samenwonen niet altijd prettig; zij mopperen het meest. Wij hebben als Bax-zussen de broek aan, dat weet iedereen. Voor onze kinderen is het net zo fijn als het vroeger voor ons was. Ze hebben altijd mensen om zich heen. Ze spelen met elkaar, logeren bij elkaar. Als het eten bij ons niet lekker is, vertrekken ze naar boven en eten daar mee. Alles loopt door elkaar." Om soms dol van te worden, zegt Jolanda. "Dat is het enige irritante: je bent nooit alleen. Maar áls ik eens een keer een avond alleen thuis ben, voelt het vreemd en ongezellig." Voor de zussen is één ding kristalhelder. "Als het erop aan komt, als er écht iets is, kiezen we voor elkaar en de kinderen. Wij houden de boel bij elkaar. Ja, dan hebben de mannen pech gehad. Uit elkaar gaan is voor ons geen optie."

'We zijn zussen, geen vriendinnen'

De zussen Barbara (46, partner bij een designbureau) en Sabine (43, tv&film-lineproducer) Brian wonen samen. Inclusief hun mannen Simon Rijke en Jasper Ferwerda en de kinderen van Barbara en Simon: Robin (10) en Thomas (14).

"Samenwonen was geen lang gekoesterde wens, het idee kwam vrij spontaan op. In onze jeugd waren we niet eens close met elkaar. Barbara zat vaak met mij opgescheept als onze ouders werkten en in onze studententijd zochten we elkaar zelden op. Pas toen we allebei in Amsterdam woonden, werd het inniger", vertelt Sabine. "Het idee van samenwonen kwam toen we allebei wilden verhuizen naar een groter huis. Als twee gezinnen konden we een groter pand kopen. Inmiddels delen we vijf jaar 'het Stoepje' - zo noemen we ons huis omdat we vaak samen op het stoepje in de zon zitten. Het is eigenlijk nooit lastig. Alleen bij de aankoop ben ik een keer kwaad geworden omdat Barbara en Simon meer wilden bieden dan wij. Toen ben ik de kamer uitgelopen. Maar diezelfde avond was het weer goed."

Barbara herinnert zich de ruzie niet meer: "Wij zijn gewoon elkaars thuis. We hebben vanuit vroeger dezelfde verwachtingen over hoe wij het leven willen inrichten, hoe je dingen aanpakt en hoe je feest. Of we nu Sinterklaas vieren of borrelen tot het uit de hand loopt; het voelt als thuis. Sabine is niet mijn vriendin, maar mijn zus. Ik hoef bij haar niet mijn best te doen en we zeggen alles tegen elkaar. Zij kan rustig zeggen dat een jurk me niet staat, zonder dat ik me bekritiseerd voel. Met vriendinnen is dat toch anders."

Sabine: "De sfeer is goed, juist omdat we elkaar vrijlaten. En omdat onze mannen het ook prima met elkaar kunnen vinden. We wonen als twee gezinnen boven elkaar. Eén gezin van vier en één gezin van twee. Jasper en ik hebben geen kinderen en genieten daardoor dubbel van Robin en Thomas. Hier voel ik het gemis van eigen kinderen niet, terwijl ik dat bij vriendinnen soms wel heb. Ik doe veel met Thomas en Robin. Ik koop kleren met ze of ik doe iets leuks met ze. Dat was altijd al zo, ook voordat we samenwoonden. Ik ben onderdeel van het gezin, maar ik voed ze niet op. Dat doen Simon en Barbara. De kinderen vinden het ook geweldig. Als Robin tekeningen maakt van haar gezin, staan er altijd zes mensen op. Zo voelt zij dat. En mocht de situatie bij ons ooit anders worden, dan betekent dat groot feest voor ons alle zes."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden