Uit die beeldschermen, één dag in de maand, eindelijk rust

Door internet en smartphones is het maar lastig tot rust komen, zelfs in de vakantie. Hoog tijd voor een andere mentaliteit, schrijft Lydie van de Laar.

Eindelijk. Eindelijk drie weken de tijd om los te komen van de stijve nek, de lage rugpijn en 'Is dit alles?'. Van moeten, de crèche en de naschoolse opvang. Van de wekker, de haast en altijd alles tegelijk. Tijd voor rust, mijmeren en boeken. Voor wijn, aandacht en zon. Voor liefde, nadenken en uitslapen. Voor gedachten, niets en goeds. Voor koken, theater en gesprekken. Voor vrienden, familie en sport. Drie weken de tijd. Om zoveel te doen. In de vakantie. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Waar gaat het mis?

Vroeger werkte je op doordeweekse dagen tussen 9 en 17 uur. Twee keer per week ging je sporten, pianospelen, tekenen of een andere hobby - zo heette dat toen - uitoefenen. Zaterdag deed je de boodschappen en zondag was een dag voor rust. De winkels waren dicht. Grenzen werden ons aangereikt; we hadden een gezamenlijk sociaal ritme.

Met de opkomst van internet en smartphones, PDA's, laptops en tablets kunnen we nu overal en altijd werken, e-mailen, chatten, facebooken, whatsappen, boodschappen doen en rekeningen betalen.

Grenzen
Het kan, dus we doen het. De hele dag door. Meestal doen we tegelijkertijd iets anders, zoals sporten, studeren, de kinderen naar school brengen, een boek lezen, televisiekijken of eten. Niets of niemand stelt meer onze grenzen of richt onze aandacht. Dat moeten we zelf doen. Maar hoe?

Doe Maar zong het antwoord in 1982 al: "Er zit een knop op je tv. Die helpt je zo uit de puree." Hetzelfde gaat op voor je smartphone, PDA, laptop en tablet. Simpel.

Maar het lijkt wel of het uitzetten van telefoon en computer überhaupt geen optie is. Het is alsof je online aanwezigheid ervoor zorgt dat je iemand bent; alsof je jezelf uitzet als je die knop indrukt. De reclame van telefoonaanbieder Hi, 'Rennen - vrienden staan nooit uit', waarin een jongen dood gewaand wordt, omdat zijn telefoon onder de bank glijdt en hij twaalf seconden onbereikbaar is, geeft met humor het wrange van deze trend weer.

Bereikbaar
'Ik ben bereikbaar, dus ik ben' zou zo het twaalfde hoofdstuk kunnen zijn in het boek 'Dus ik ben' van Stine Jensen en Rob Wijnberg.

Ik kies voor de volgende oplossing. Het is een begin. Elke maand tot aan de volgende zomervakantie blokkeer ik een dag in mijn agenda waarop ik de televisie, en mijn laptop en smartphone uitzet.

Geen beeldschermen en geen afleidende piepjes, maar rust, aandacht en ruimte voor wie en wat ik wil. En een minder drukke zomervakantie volgend jaar. Ik plan, zodat ik kan zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden