Uit BRIEVEN van lezers

Angola

Paspoort

Ik ben het volkomen eens met de mensen die weigeren te voldoen aan de identificatieplicht (Trouw, 31 mei). Persoonlijk heb ik daar niet te veel ruchtbaarheid aan willen geven. Per slot is iedereen wijs genoeg om zich een eigen mening te vormen. Omdat ik als instellingspredikant ook door de fiscus geprest kan worden om alsnog het paspoort te kopiëren, voel ik mij wel verwant met de weigeraars. Ik vind dat ze er recht op hebben om te weten dat ze niet alleen staan. Daarom laat ik kort mijn stem horen.

Ik wens de heer van Deurzen heel veel succes met zijn proefproces. We zouden dat eigenlijk samen moeten betalen, vind ik. Het gaat om het principe van respect voor andersdenkenden in onze samenleving.

Bennekom Drs S. A. Meijer

SS'ers

Met enige verbazing las ik in Trouw van 12 mei de recensie van de heer Slagter over het boek 'Van Leningrad tot Berlijn' van Perry Pierik. Het geeft een nogal onvolledig en verwarrend beeld van de inhoud van het boek. Het is jammer dat Slagter in zijn recensie zelfs niet één van de hoofdlijnen van het boek van Pierik noemt. Dit komt mijns inziens met name doordat Slagter Pieriks boek afzet tegen het boek van In 't Veld dat vrijwel uitsluitend ingaat op de politiek van de SS. Bij Pierik ligt echter van begin tot eind het accent op het militair handelen en de ervaringen van de SS. Hierbij is zijn verdienste vooral dat hij veel nieuw materiaal verzamelt en gebruikt in zijn boek. Alleen Pieriks hoofdstuk 3 gaat in op de politiek van de SS. Men doet zijn boek dan ook zwaar tekort wanneer men slechts één hoofdstuk afzet tegen de 400 bladzijden van In 't Veld.

Toch gaat Pierik met zijn redenering soms verder dan in 't Veld. Zo komt Pierik bijvoorbeeld tot de conclusie dat er geen 2 maar 3 soorten vrijwilligers bij de SS bestonden: Duitsers (Divisionen der SS), West-Europeanen (Freiwilligen Divisionen) én Waffen Divisionen der SS. Deze laatste bestond uit voor de nazi's raciaal lager op de ladder staande volkeren zoals Slaven, Fransen, Walen etc.

Pierik geeft voor het eerst exacte cijfers over het aantal gesneuvelde Nederlanders (zie blz. 284/285) en ontkracht hiermee de mythe die door Armando, Sleutelaar en Van der Zee in hun boeken is vastgelegd. Deze mythe heeft kunnen ontstaan doordat deze boeken uitsluitend zijn gebaseerd op een zeer beperkt aantal ooggetuigenverslagen (7). Pierik baseert zich voor deze cijfers op de 'Monatsberichten SS-Fürsorge und Versorgungsamt', afkomstig uit de archieven in Moskou.

St. Oedenrode drs. A. N. Oosthoek

Bessie Turf

In haar artikel in Trouw van 31 mei, 'Eltingh: vormcrisis voorbij', laat de verslaggeefster zich nogal minachtend uit over de (te) zware Franse tennisspeelster Caroline Dhenin. Op grond van haar uiterlijk had, volgens dit artikel, de Nederlandse tennister Oremans kunnen beoordelen dat deze geen partij voor haar kon zijn. Citaat: ''...Eén blik op Caroline Dhenin moet Oremans bovendien het gevoel hebben gegeven dat dit evenbeeld van Bessie Turf op geen enkele manier een bedreiging kon vormen.''

In het vervolg van het artikel komen er nog meer van dit soort opmerkingen voor. De laatdunkende wijze waarop wordt gesproken over de omvang van Dhenin, plus de intentie van de boodschap, namelijk het beoordelen van personen op hun uiterlijk, zijn beneden peil en getuigen niet van goede smaak. Ik kan weinig waardering opbrengen voor deze vorm van zogenaamd kritsche journalistiek en ik ben van mening dat dit niets, maar dan ook niets, met sport te maken heeft. Integendeel.

Zeist D.J. van de Vrie

Apocalyps (2)

Rampzalig is de reactie van Gerbert van Loenen op de fillipica van Wouter van Dieren. Hoezeer ik me de reactie ook voor kan stellen, ik kan alleen maar hopen dat Van Loenen zich de moeite wil getroosten zich te verdiepen in wat 'De club van Rome' de afgelopen (bijna) 25 jaar te berde heeft gebracht, en hoe wij daar met ons allen niet op reageerden.

Die maatschappelijke non-reactie verklaart waarschijnlijk ook veel van de wijze waarop Van Dieren zijn boodschap brengt. Die wijze van brengen is inderdaad niet te vreten, en Van Dieren doet er goed aan zich af te vragen of er niet een betere, minder vermoeide, en minder cynische communicator te vinden is (hoezeer dat cynisme ook te begrijpen is).

Dit alles laat onverlet, dat het er naar uit ziet dat de Club nog steeds gelijk heeft, we gaan rechtstreeks richting afgrond, niet in het jaar 2000, of 2001. We weten eenvoudig niet precies wanneer alle rek uit de ekosystemen verdwenen is. Het zou ook al eerder het geval kunnen zijn. Waarschijnlijk is het later. Maar dan nog, laat het 2045 zijn. Is het ook dan geen schande dat we met ons allen de wal het schip laten keren?

Zaandijk Harry van Trotsenburg

Gijzelaars

In Trouw van 2 juni staat dat de secretaris van het Interkerkelijk Vredesberaad, Mient Jan Faber, pleit voor militaire acties in Bosnië, ongeacht de gevolgen voor de gijzelaars. In het programma Kenmerk, waaruit u deze uitspraak van Faber zegt te putten, heeft Mient Jan Faber niets anders betoogd dan dat er alles aan gedaan moet worden om de gijzelaars te bevrijden, maar dat de internationale gemeenschap niet op de knieën mag gaan voor de terroristische acties van Karadzic. De Kenmerk-presentatrice deed alle mogelijke moeite om Faber de uitspraak te ontlokken dat de situatie van de gijzelaars hem worst zou zijn. Faber bleef echter bij zijn betoog dat de gijzelaars vrij moeten komen maar we ons niet mogen laten dicteren door terroristen als Karadzic.

Zo'n opvatting, die ook door John Major gehuldigd wordt, is al jarenlang gemeengoed als het gaat om gijzelingen door politiek verdwaasden en/of criminelen. Ook nu moet de internationale gemeenschap aan dat beleid vasthouden. En dat de burgerbevolking in de 'veilige gebieden' in Bosnië een betere bescherming verdient staat buiten kijf.

Den Haag Jannie Kuik (IKV)

Liturgie

Als ex-anglicaanse ben ik zeer bekend met de liturgie zoals die gevierd wordt in de kerk van pastoor Broersen. De reden dat ik de anglicaanse kerk de rug toegekeerd hebt is dat deze 'moderne' vieringen weinig meer met het verkondigen van het Evangelie te maken hebben. De mens staat er centraal.

Niet om 'modieus' te zijn, maar omdat die kerk het ware geloof verkondigt, waarin God centraal staat, ben ik toegetreden tot de rooms-katholieke kerk. Na iedere latijnse mis ga ik voldaan en verrijkt naar huis. De kerk moet blij zijn een priester te hebben als Antoine Bodar die er niet voor schroomt om God weer in het middelpunt van het geloof én van kerk te brengen.

Amsterdam Pamela Lawson

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden