Uit BRIEVEN van lezers

Staatsbezoek Het is langzamerhand de gekte ten top rondom het komende Indonesische staatsbezoek van de koningin. Nu las ik het bericht dat een delegatie van 'zeven veteranen' officieel het bezoek meemaakt. Het blijkt te gaan om vier veteranen van militaire acties overzee, dezelfden die eerst heisa maakten toen er sprake van was dat de koningin op de Indonesische onafhankelijkheidsdag naar Jakarta zou komen. De andere drie zitten in een delegatie van het Indisch platform; hebben die dat mede helpen bedenken?

In elk geval hebben ze verzuimd hun niet-bestaande achterban naar de mening te vragen. Hebben ze alleen belandas geraadpleegd, de indo's voor het gemak vergeten? Ik bedoel maar te zeggen: mijn vader en drie van zijn indo-broers hebben die Jappentijd en Bersiap niet overleefd.

Stel je eens voor dat Helmut Kohl hierheen was gekomen met in z'n kielzog een vertegenwoordiging van Duitse veteranen?

Alkmaar H. Deetman

Chirac

Als vurig francofiel wil ik graag een lans breken voor de wijsheid van Chirac, die het oude Romeinse adagium 'Si vis pacem para bellum' in praktijk brengt. Aan de atoombom op Hiroshima heb ik de redding van veel dierbare familieleden te danken en als er in 1940 een atoombom op Berlijn was gegooid waren er geen 6 miljoen joden vermoord!

En wat de schade voor het milieu betreft: ik heb meer vertrouwen in de wetenschap dan in het niet door kennis van zaken gehinderde gemoraliseer van Greenpeace.

Amsterdam Annie Willemsen

Kleur

Het is een treurige gewaarwording als je constateert dat een krant die doorgaans zichzelf weet te blijven, meent te moeten meegaan in de waan van de tijd. Ik doel op het door de hoofdredactie bekendgemaakte besluit om voortaan “met enige regelmaat” kleurenfoto's af te drukken op de voorpagina van Trouw.

Als er al kleur in de krant hoort, dan in de kunstbijlage en zeker niet in de frontlijn van het wereldnieuws. In 1993 stond de EPA-foto van de historische handdruk van Rabin en Arafat in full color in onder meer de Leeuwarder Courant, terwijl dezelfde foto in Trouw nog in zwart-wit werd opgenomen. Het verschil was significant. De eerste foto had de allure van een vakantiekiekje uit het familiealbum, de tweede schetste in alle soberheid een gedenkwaardig moment uit de wereldgeschiedenis. Het was hetzelfde verschil als dat tussen een theedoek en een kefjah.

Kleur in de krant wordt storender en stuitender, naarmate het wereldnieuws dramatischer is. Kleur mag dan de indruk wekken de werkelijkheid helderder aan het licht te brengen - niets is minder waar. Kleur beneemt het zicht op de werkelijkheid. Er komen valse elementen in het spel: commerciële, esthetische, romantische, sentimentele, banale. Kleur is a-journalistiek.

Wat is de meerwaarde van kleur in de foto die Bosnische vluchtelingen laat zien (Trouw 14 juli)? Die meerwaarde lijkt eerder gezocht te moeten worden in het willen vergroten van de aantrekkelijkheid van de krant dan dat zij ook werkelijk iets toevoegt aan het nieuws zelf. Hebben wij een kleurenfoto nodig om te weten dat de bekende helmen van VN'ers inderdaad blauw van kleur zijn?

Wat is de meerwaarde van kleur in de foto die een moeder met twee kinderen uit Srebrenica toont, slapend op het vliegveld van Tuzla (Trouw 15 juli)? De rood-blauw-zwarte dekens zorgen voor een kunstzinnig en bijna feestelijk mozaïek, maar het zijn intussen diezelfde dekens die daardoor afleiden van de bittere werkelijkheid.

Kleur vertekent het beeld. Ze trekt het oog naar het mooie plaatje. Kleur is opdringerig en in essentie sensatie-belust. In plaats van de betrokkenheid te vergroten, dient ze slechts de oppervlakkigheid.

Het in kleur brengen van soms schokkend wereldnieuws getuigt van weinig respect voor zowel de afgebeelde als de aanschouwende mens. Zoals het geschreven woord confronterender is dan het gesproken woord, zo is een foto confronterender dan bewegende beelden. Enige distantie, in de vorm van een afbeelding in zwart-wit, is dan ook gewenst.

Aan de schrijnende feiten verandert het niets, wel aan de manier waarop we ermee omgaan. Even heilloos als het oog dat zich verlustigt, is het gezicht dat zich afwendt.

Balk Eppie Dam

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden