Uit BRIEVEN van lezers

Moord Miami

Gods oordeel

De heer J. van der Graaf toont zich in een interview in Trouw van 26 februari diep bezorgd over de dreigende afscheidingen van Gereformeerde Bondsgemeenten van de Nederlandse Hervormde Kerk.

Ik denk dat met nadruk gezegd moet worden hoe ongeloofwaardig en oneerlijk het is de schuld daarvan bij die Kerk te leggen en dan ook nog de moed te hebben daarin een oordeel Gods (sic!) te zien.

Oogst de secretaris van de Bond niet wat hij zelf gezaaid heeft? Sinds jaar en dag heeft hij niets nagelaten om Samen op Weg verdacht te maken, zoals iedereen weet die dat proces volgt of erbij betrokken is.

De vraag is: wat is zo erg aan een afscheiding? Is die afscheiding niet al vele jaren de realiteit? Ik woon meer dan twintig jaar in Soest en voorzover ik heb kunnen waarnemen is er in al die jaren geen sprake geweest van gemeenschappelijke kerkdiensten of kanselruil tussen de Hervormde en de Bondsgemeente. Gewoon uitgesloten. Ze vormden en vormen geen geloofsgemeenschap. Zoals dat wel het geval is tussen de Gereformeerde kerk en de Hervormde gemeente van mijn woonplaats. Wat dan ook het belangrijkste motief geweest is om samen op weg te gaan. Dat ontbreken van een geloofsgemeenschap, die de facto afscheiding, bestaat overal waar zich een Hervormde en een Bondsgemeente bevinden in dezelfde plaats. De conclusie lijkt onafwendbaar: wel in dezelfde kerk maar geen geloofsgemeenschap.

Wat blijft de Bond dan zo binden aan die Kerk? Bang om buiten spel te raken? Maar wat is dat dan voor een spel? De Nederlandse Hervormde Kerk als 'Inplanting Gods'? Is dat iets meer dan een historische fixatie, die in elk geval niet valt uit te leggen? De 'oproep tot bekering' die moet blijven uitgaan? Maar waarom zou die ook niet kunnen uitgaan van de nieuwe Verenigde Protestantse Kerk? Misschien appelleert 'het gedachtengoed van de Reformatie', dat de heer Van der Graaf zich en passant voor zijn eigen Bond toeëigent, aan meer leden van die zo consequent terzijde geschoven Gereformeerde Kerken, dan hij zich kan voorstellen.

De belangrijkste vraag voor die leden is: hoe kun je een kerkelijke groepering die zich zo tussen de eigen muren opsluit en de wijsheid, om niet te zeggen Gods wijsheid, in pacht meent te hebben, nog serieus nemen als partner in een toekomstige fusie? Hoe kun je nog langer de gedachte onderdrukken: laat ze dan maar liever vertrekken?

Soest J.J. Bade

Gods oordeel (2)

Die ir. Jan van der Graaf maakt het nu toch wel erg bont hoor. Jarenlang heeft hij het SoW-proces opgehouden met de leus: “We kunnen niet weg, en we kunnen niet mee!” Na al die jaren heeft de synode onlangs op democratische wijze knopen doorgehakt en ineens roept Van der Graaf als een hedendaagse profeet: “Dit is Gods Oordeel!!”

Wat een aanmatiging om hier de naam van de Allerhoogste te misbruiken. Ik vraag me af of de Bond tegen het vloeken hier iets tegen doet.

Soest Jan W. Kleijn

Gods oordeel (3)

Er klopt iets niet. Ds. J. van der Sleen (Trouw 22 februari) weet zich door de 'Heere' geroepen zich af te scheiden van de Nederlandse Hervormde Kerk nu die te diepgaand in het Samen-op-Weg vaarwater dreigt te komen. Ir. Jan van der Graaf (Trouw 26 februari) ziet in het scheuren of rafelen aan de randen Gods oordeel over zijn kerk. Hij wil dat de 'afscheidingshond' weer zo gauw mogelijk in z'n hok wordt gejaagd. Maar kan en mag deze Bello wel koest worden gehouden? Hij zou immers wel eens een 'Domini canis' (hond des Heren) kunnen zijn. Met andere woorden: Van der Graaf zal toch het gerechte oordeel des Heren niet in de weg willen staan? Van dit soort Spielerei kan ik alleen maar beroerd worden. Mensen spreken weer eens voor hun beurt. Ze betrekken God de Here in zaken waarvan het zéér de vraag is of Hij daarbij wel betrokken wil zijun. Waarom niet gewoon gezegd: “Ik wil wel/niet SoW”, en dat is dat. Beide standpunten zijn te respecteren. En verder verdient het aanbeveling zich nog maar eens door de raad van Gamaliel (Handelingen 5:38-39) te laten gezeggen.

Leusden J. S. Ridderbos

Demonstratie

Met dit schrijven willen wij reageren op het artikel 'Betoging extreem rechts moet discussie losmaken' in Trouw van 24 februari.

Onze mening is dat ieder individu recht heeft op vrije meningsuiting, maar dit wordt hier niet gerespecteerd. Recentelijk werden demonstranten in Rotterdam aangehouden naar aanleiding van een verbod om Nederlandse vlaggetjes op jassen in school te dragen.

Nu probeert men naar aanleiding van de demonstratie in Zwolle een officieel verbod te creëeren tegen partijen die men als extreem-rechts omschrijft. Dit lijkt ons een schending van de rechten van de mens, van de grondwet en van de essentie van de democratie. De democratisch gekozen regering moet in een democratische samenleving door ieder kunnen worden bekritiseerd.

Je bent voor of tegen vrijheid van meningsuiting. Ben je er voor dan laat je betogingen van ieder toe, extreem-rechts of niet. Wie daar bezwaar tegen heeft, heeft bezwaar tegen de essentie van de democratische rechtsstaat.

Het lijkt ons de plicht van de overheid, in casu de burgemeesters van de gemeenten, om het doorgaan van betogingen en vergaderingen van 'extreem-rechts' ook met geweld af te dwingen. Het gevaar voor de openbare orde komt doorgaans van de 'anti-fascistische' demonstranten.

Kloetinge Hendrik en Machteld Noordhoek

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden