Uit BRIEVEN van lezers

Jubileum

Misschien begrijpelijk vanuit de levensovertuiging van twee van de drie sprekers maar vreemd als we bedenken hoe deze koningin de Godsnaam betrok bij het aanvaarden van het ambt.

Het is tekenend dat we Zijn naam deze middag alleen hoorden bij het zingen van het zesde couplet van ons volkslied. Vanuit de traditie noemen we Hem nog, maar hoe zeer beperken we dan Zijn actueel aanwezig zijn 'voor de toekomst'.

Delft D. van Santen

Toeeigening

Al jaren zijn de christelijke gereformeerde kerken (waarvan ik lid ben) in gesprek met de Nederlands- en vrijgemaakt gereformeerde kerken. En het resultaat? Nul komma nul.

Geen wonder. Verreweg de meeste synodeleden komen uit de behoudende gemeenten, zoals de 'Bewaar het panders'.

Ze zijn fel gekant tegen samenspreken, kanselruil en vooral tegen verenigen. De toeeigening des heils - theologenjargon - moet dan als stok dienen om de hond te kunnen slaan.

Intussen ziet men niet, of wil men niet zien, dat de verschillen tussen de modaliteiten in onze eigen kerken minstens zo groot zijn als die tussen bovengenoemde kerken. Het is te begrijpen dat deze kerken moe worden van het kloppen aan de synodedeur. Veel christelijke gereformeerden worden er ook moe van.

En 's zondags op de kansels maar klagen over de verscheurdheid en bidden om eenheid. Het 'ora' staat hoog in het vaandel, maar 'labora'? 't Mocht wat. Op gelukkig enkele gemeenten na.

Mussel F. Wever

Hersendood

De huisarts dr. D. Pranger uit Wormer geeft op 30 oktober in Trouw zijn mening over de doorbehandeling van de hersendode zwangere Marion P. in Neurenberg. Hoewel dit stuk een zeer realistisch beeld geeft van de problematiek maakt dr. Pranger toch een ernstige fout. In de een na laatste alinea van zijn commentaar stelt deze huisarts dat "het goed is terughoudend te blijven in het gelijk schakelen van hersendood en dood" .

Dit is een zeer bijzondere redenering, daar de hersendood in Nederland als onomkeerbare dood gezien wordt. Gelijk aan de hartdood. Immers zouden wij dit niet doen, dan zouden vele niet-overledenen van hun vitale organen beroofd worden tijdens de postmortale orgaandonatie. Het beademen van lijken vormt een absolute voorwaarde voor deze vorm van orgaandonatie.

Het komt op mij over dat dr. Pranger de hersendood met de aanhoudend vegeterende toestand verward heeft.

Deze patienten, bij wie de hersenschors zodanig beschadigd is dat terugkeer van het actieve bewustzijn niet meer mogelijk is, verkeren in het niemandsland tussen leven en dood. Individueel zijn zij dood, biologisch echter nog niet.

Op zich zou de verwarring van Pranger ook weer bijzonder zijn daar men moet weten dat deze huisarts op het stoppen van kunstmatige voeding bij aanhoudend vegeterende patienten gepromoveerd is.

Hierbij blijft de prangende vraag dus bestaan wat Pranger voor ogen heeft met zijn terughoudendheid bij de hersendode patient.

Rotterdam E.J.O. Kompanje

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden