Uit BRIEVEN van lezers

Geen kaart Het IKV heeft besloten niet mee te doen met een actie van Amnesty International, Pax Christi en enkele andere organisaties, waarin mensen worden opgeroepen een kaart naar de Bosnisch-Servische leider Karadzic te sturen, met het verzoek de mensenrechten in acht te nemen.

Allereerst, zo heeft het IKV gesteld, stuur je aan een oorlogsmisdadiger geen kaart meer met het verzoek zich voortaan menswaardig te gedragen. Wie dat doet miskent als het ware de aanklacht die tegen Karadzic is uitgebracht.

Vervolgens is mij aangewreven dat ik heb gezegd dat je mensen geen acties moet voorleggen die toch niets uithalen. En zelfs al zou de actie weinig uithalen, dan nog zou ik wel eens wat meer oog mogen hebben voor 'de zin van de machteloosheid'. Hoe moeten we dan reageren op al die mensen die bij het zien van de vluchtelingenstromen uit Srebrenica en Zepa wat willen doen? Die willen dat niet, denk ik, om zo nodig van (de zin van) hun machteloosheid blijk te geven. Ik vermoed eerder dat velen hun eventuele machteloosheid juist willen omzetten in macht! Om vervolgens met die 'macht' een einde aan de oorlog en de etnische zuiveringen in Bosnië te maken.

Of heb ik ongelijk? Zijn we inmiddels zo doordrongen van onze machteloosheid, dat we aan dat gevoel als het ware verslaafd geraakt zijn? Zoeken zeer velen onder ons soms vooral naar middelen om hun gevoelens van machteloosheid te sublimeren (veredelen)? Daarmee bedoel ik dat zij het machteloosheidsgevoel als zodanig aanvaard hebben, maar toch proberen er iets goeds mee te doen, door die machteloosheid met iets 'hogers' te verbinden, of in iets 'edels' tot uitdrukking te brengen. Het sublimeren van gevoelens van machteloosheid is heel begrijpelijk, voor de hand liggend en vaak nog uiterst nuttig ook. Maar toch . . ., niet zonder risico! Want het is niet denkbeeldig dat het sublimeren er op den duur toe leidt dat we onze machteloosheid gaan koesteren, er zogezegd 'zin' in gaan ontdekken, en er ons ten slotte tevreden mee stellen. De machteloosheid wordt dan verheven tot deugd.

Het IKV heeft in de afgelopen jaren het nodige aan actiemodellen aangereikt, doorgaans samen met en in het kader van de internationale Helsinki Citizens' Assembly (HCA). Al deze campagnes worden in nauwe samenwerking met onze partners in Bosnië ontworpen. Zij hebben bovenal een politiek doel: het behoud van Bosnië als een multi-etnische democratische staat, te verwezenlijken mede dank zij een langdurige, ook militaire, bescherming van het land door de internationale gemeenschap.

Dit is de inzet. Onze campagnes doen niet een beroep op de machteloosheid van mensen, maar juist op hun macht. Iedereen kan, indien hij of zij maar wil, in het kader van deze campagne, politieke druk uitoefenen op de eigen regering, op de EU, of op de Navo, om die bescherming van Bosnië nu ook werkelijk te gaan regelen en je kunt tevens zelf, op tal van manieren, meehelpen aan de (weder)opbouw en het behoud van een multi-etnische democratische samenleving in Bosnië. De genoemde campagnes zijn thans samengebracht onder het motto Protect Bosnia Now. Vanuit alle hoeken van Europa zal over twee- eneenhalve maand in Tuzla verslag gedaan worden van wat er in de eigen situatie is bereikt. Van Schotland tot Nagorno-Karabach is men met deze actie bezig. Wie is, met ons, bereid in Nederland aan de campagne te werken?

Den Haag Mient Jan Faber Secretaris IKV

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden