UCI snijdt zich met woonlandprincipe in de vingers

Er woont vast wel een Nederlandse, voor PSV uitkomende voetballer in België. Het scheelt in de belasting en je kunt er, zonder gehinderd te worden door zeikerige schoonheidscommissies, op een mooi stuk grond het huis van je dromen bouwen.

Wat wil een mens nog meer, vooral als er ook nog een videotheek in de buurt is? Dan krijg je de schrik van je leven. De UEFA bedenkt het woonlandprincipe voor profvoetballers en verplicht je dus de licentie aan te vragen in het land waar je domicilie hebt gekozen. Je mag ineens niet meer voor het Nederlands elftal spelen. Je bent van het ene moment op het andere Belg geworden.

In een gunstig geval mag je kiezen. Dan kun je er financieel nog wijzer van worden ook, vooral als voormalig krokettenboer Cohen, die vanwege het milde belastingklimaat de Brabançonne ongetwijfeld beter mee kan neuriën dan het Wilhelmus, er een lucratieve handel in ziet. Maar gek blijft het. En al verzoet geld alles, het rode duivelgevoel is toch heel anders dan het oranjegevoel.

Realiteit of fictie? In het wielrennen geldt het eerste en dus: waarom zou de rest er op termijn niet achteraan hobbelen? De sportieve landkaart zal er ineens compleet anders uitzien. Monaco, Luxemburg, de Kanaaleilanden, San Marino, Andorra en de Antillen gaan tot de topvoetballanden van de wereld behoren. Nederland wordt een zogeheten kleine voetbalnatie waarvoor de supertalenten uit paradijselijke landjes hooghartig hun neus ophalen. Ze willen in kwalificatiepoules voor EK en WK liever niet meer tegen zo'n dreumes spelen. Het kost maar tijd, het is vervelend en niemand leert er iets van. Laten ze hun eigen Mickey Mouse-competitie organiseren. En wat moet je met de Arena en de Kuip? Zolang er in Vaduz nog geen hypermodern stadion is gebouwd, wil Liechtenstein er misschien zijn thuiswedstrijden spelen. Maar dan?

Ook het voorland van de Davis Cup laat zich raden. Elk jaar is er een finale Monaco-Verenigde Staten. Sterker, de voorzitter van de tennisbond van de Monegasken zal er bij prins Rainier op aandringen een rots in de territoriale wateren bouwrijp te maken voor luxe penthouses, om dat vervolgens tot een kolonie van het ministaatje met een vergelijkbaar belastingstelsel uit te roepen. Wedden dat de eindstrijd dan ieder jaar tussen Monaco 1 en Monaco 2 gaat?

Het is een rare, ondoordachte beslissing van de wereldwielerbond UCI om het woonlandprincipe onder alle omstandigheden toe te passen. Dat hardfietsende ex-Sovjet staatsburgers die plotseling een ander paspoort hebben gekregen, ergens een licentie af moeten kunnen halen wanneer er geen nationale wielerbond in hun geboorteland zetelt, is logisch. Het ligt zelfs voor de hand om daarvoor het woonland te kiezen. Zij zijn in de meeste gevallen naar Italië verhuisd omdat daar hun broodheer zit. Het is verwarrend wanneer de ploegleider of pr-man van een wielerstal op jouw verzoek moet rondvragen of Andrei Tsjmil nu Moldaviër, Oekraïner, Rus of toch al Belg is. Maar het is bizar om landen waar die onduidelijkheid nooit zal bestaan - tenzij Limburg en Friesland zich afscheiden van Nederland of België uiteen valt in Vlaanderen en Wallonië - met dezelfde regel op te zadelen.

Sterker, de UCI snijdt zich er alleen maar mee in de vingers. Nu de net over de grens wonende Nederlanders binnenkort over een Belgische licentie beschikken, mogen ze immers kiezen op welk nationaal kampioenschap zij hun gezicht laten zien. Jeroen Blijlevens vindt het een absurde gedachte een jaar lang in een Belgische kampioenstrui te moeten rondrijden, wanneer de BWB onverhoopt een parcours voor sprinters uitzet. Zijn ploegleider Priem lijkt het wel een interessante optie. Of beter: het zal hem een zorg zijn, als het commercieel handiger is zijn 'Belgen' aan het Belgisch kampioenschap te laten deelnemen. Sterker, hij zou de vier Nederlanders die nog in eigen land wonen, kunnen verplichten permanent een kamer in een Belgisch pension te huren. Dat het vertrek grotendeels leeg staat, maakt niet uit. De UCI stuurt de post braaf naar het opgegeven adres. Want het NK komt Priem toch al zijn neus uit. “Dat is een strijd van acht tegen veertig”, sneerde hij donderdag op de perspresentatie van zijn ploeg. De nationale titelstrijd wordt dan een clubwedstrijd van de Rabo-formatie, op de perstribune gadegeslagen door slechts de redacteur van de bedrijfskrant. De Nederlandse wielerpers reist en masse naar het BK. Voor hen komt er gewoon een Vlaamse of Waalse klassieker bij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden