ücht zingen is een heel plezant talent

Sarah Bettens: Gelukkig zijn mijn kinderen nog niet op de leeftijd dat ze zich schamen voor wat je doet'. (FOTO FRANK CLAUWERS) Beeld
Sarah Bettens: Gelukkig zijn mijn kinderen nog niet op de leeftijd dat ze zich schamen voor wat je doet'. (FOTO FRANK CLAUWERS)

Sarah Bettens woont al jaren in de VS, ook al zitten haar fans vooral in Europa. Ze werd verliefd op het land en op een Amerikaanse.

Saskia Bosch

Amsterdam baadt in de voorjaarszon. Langs de grachten fietsen en slenteren luchtig geklede Amsterdammers en toeristen. De Belgische zangeres Sarah Bettens kan echter niet van het mooie weer genieten.

Zij staat journalist na journalist te woord tijdens een persdag in een hotel aan de Herengracht. Alleen als een interviewafspraak op zich laat wachten bedingt ze dat ze even vijf minuten de zon in mag. Maar zodra ze in een grote fauteuil heeft plaatsgenomen en haar benen ontspannen op een poef heeft gelegd is ze een en al aandacht en vriendelijkheid. Een gesprek met de voormalige zangeres van K’s Choice heeft wel wat weg van een kopje thee bij een goede vriendin. In sappig Vlaams vertelt ze over haar nieuwe solo-cd.

’Never say goodbye’ is niet een nieuw studioalbum geworden, maar bevat akoestische live-opnames van nummers van haar eerste twee solo-cd’s, ’Scream’ en ’Shine’, die tijdens een theatertournee in 2006 gemaakt werden. De live-songs worden aangevuld met drie nieuwe nummers en twee covers.

„De inspiratie voor deze plaat was mijn tournee in 2006”, vertelt de 36-jarige zangeres. „Ik genoot enorm van die tour en van het spelen met alleen een pianist. In zo’n setting word je heel hard geconfronteerd met jezelf en met de intensiteit van het moment. Dat gevoel heb ik geprobeerd vast te leggen. Daarnaast vroegen na bijna elk concert mensen me: ’Waarom kunnen we geen live-cd van deze tour kopen?’ Omdat ik de cd wat interessanter wilde maken dan een gewone live-plaat heb er ik ook drie nieuwe nummers aan toegevoegd. Geen afdankertjes, maar songs die eigenlijk voor de volgende cd bedoeld waren.”

Naast eigen werk staan op het album ook twee covers, ’Cry me a river’ van Julie London en ’I can’t make you love me’ dat bekend werd door Bonnie Raitt. „Met die covers kon ik vocaal dingen doen waar in mijn eigen songs geen plaats voor is. Vooral ’Cry me a river’ was een uitdaging, omdat ik dingen met m’n stem doe die ik wel kan maar normaal niet doe. Het gaat daarbij vooral om de kleur van mijn stem. ’I can’t make you love me’ heb ik gekozen omdat het mijn favoriete nummer aller tijden is. Het was tijdens mijn eerste jaar aan de universiteit mijn lijflied. Er bestaat eigenlijk geen triester nummer en omdat ik toen niet zo goed in mijn vel zat, draaide ik het nummer tien keer per dag. Soms probeer ik van covers mijn eigen ding te maken. Maar niet bij dit nummer, juist omdat het zo’n mooi liedje is. Alleen bepaalde krulletjes in haar zang doe ik niet.”

Door de akoestische aanpak is het album een geslaagd showcase geworden voor Bettens veelgeprezen vocalen. Vooral in het jazzy openingsnummer ’I can do better than you’, is iedere noot een streling voor het oor. „Wanneer ik erachter kwam dat ik goed kan zingen? Dat ging geleidelijk. Als kind zong ik al graag. Dan zei mijn moeder: Sarah, zing eens een liedje voor tante. Maar goed, ouders zeggen altijd tegen hun kinderen dat ze zo goed kunnen zingen of dansen. Toen ik op een universiteitsfeest voor duizend mensen zong en het een enorm succes was, kreeg ik voor het eerst het gevoel: ik kan ècht zingen.

Ik vind het een heel plezant talent om te hebben. Je kunt het overal doen. Je kunt voor je vriendin zingen of voor je kinderen. Mijn kinderen zijn nu elf en dertien en zitten volop in de hiphop. Gelukkig zijn ze nog niet op de leeftijd dat ze zich schamen voor wat je doet, en ze hebben wel waardering voor mijn muziek. Op elk album hebben ze wel een favoriet nummer. Zo vindt mijn dochter ’Cry me a river’ het mooiste nummer van deze plaat. Dat is toch leuk: dat ze juist zo’n oud nummer mooi vindt.”

Hoewel Europa en dan vooral België nog steeds de belangrijkste afzetmarkt voor Bettens cd’s vormen, woont ze toch al weer heel wat jaren in de Verenigde Staten. „Ik was altijd zot op Engels, al voor ik het op school kreeg. Ik heb het altijd goed willen spreken en zingen in het Engels voelt heel natuurlijk. Ik heb eerst in Californië gewoond, daarna in Atlanta en nu in Tennessee. Nee, ik heb geen zwaar zuidelijk accent.” Lachend: „Waarschijnlijk spreek ik exact de taal van m’n vriendin.”

De belangrijkste reden om in Amerika te wonen is voor Bettens dat ze zich bijzonder thuis voelt in de Amerikaanse cultuur. „Toen ik op m’n 24ste naar Amerika ging werd ik verliefd op het land. Ik voelde me er meteen thuis, met name door de variatie aan mensen en het gedachtegoed dat je er vindt.”

Dat ze nu nog maar enkele keren paar jaar in België is, heeft volgens de muzikante geen nadelige gevolgen gehad voor haar fanbase. „Ik denk dat 95 procent van mijn doelgroep in Europa te vinden is. Daar heeft het feit dat ik hier niet meer zo vaak ben niets aan veranderd. Natuurlijk ben ik hier minder te zien dan andere Vlaamse artiesten. Ik zou ongetwijfeld meer geld kunnen verdienen als ik in België woonde. Maar ik denk niet dat ik mensen heb verloren omdat ik in Amerika woon.”

De cd ’Never say goodbye’ is verschenen op Bettens eigen Cocoon-label en zal via haar website en bij concerten te koop zijn. Volgens Bettens is de situatie in de Europese muziekindustrie door het veelvuldig illegaal downloaden van muziek zo bar („Er is geen geld en geen vertrouwen”) dat ze heeft besloten de cd in eigen beheer uit te brengen. „Ik verkoop de cd liever via mijn site dan dat ik bij een klein label ga zitten dat er alleen voor kan zorgen dat het album in een paar winkeltjes komt te liggen.”

Ook in Amerika zag Bettens geen mogelijkheden voor een behoorlijk platencontract. „Als ik eerlijk ben, denk ik dat ik al twintig jaar te oud ben om een platendeal in de VS te kunnen krijgen. Bovendien moet je in Amerika bij elke plaat opnieuw beginnen. Met ’Not an addict’ hadden we ooit een top tien hit in de alternatieve charts, maar dat wil niet zeggen dat je nu nog een contract kunt krijgen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden