Recensie

U2 past ervoor in een retrohokje gestopt te worden

U2 tijdens in de Amsterdam ArenA voor de 'The Joshua Tree Tour 2017'. Beeld ANP

Concertrecensie
POP
U2
The Joshua Tree Tour
Johan Cruijff Arena, Amsterdam
★★★

Het is zowel een kwaal als een middel: muzikanten die de zoveelste lustrumviering van een succesalbum aangrijpen om het integraal live te komen vertolken. Dat is een uitstekend excuus voor een concerttour en met luxe heruitgaven en de bijbehorende merchandise is het lekker cashen, maar zeg je als band daarmee niet: de creativiteit is op, we zijn een classic act geworden?

Hoewel U2 weet dat hun toekomst waarschijnlijk niet legendarischer zal worden dan hun verleden, past de band ervoor in een retrohokje gestopt te worden. Geen kans blijft onbenut om te benadrukken dat 'The Joshua Tree' nog altijd - of beter: opnieuw - relevant is. Dat vertellen ze in interviews en dat lieten ze merken tijdens hun concert, zaterdagavond in de Johan Cruijff Arena. Op het zowel thematisch als muzikaal door Amerika geïnspireerde album gingen ze tekeer tegen Reagan en Thatcher. Vanavond werd 'Exit' ingeleid met een fragment uit de jaren-vijftigwestern 'Trackdown', waarin een personage dat toevallig Trump heet (en - nog toevalliger - van plan is een muur rond een dorp te bouwen) wordt toegebeten een leugenaar te zijn.

'One Tree Hill', een nummer voor overleden vriend en roadie Greg Carroll, werd opgedragen aan Prins Friso - bij eerdere shows speelde U2 het voor Chris Cornell en voor de slachtoffers van de terreuraanslagen in Manchester en Orlando. 'Miss Sarajevo', het eerste nummer uit de toegift, werd ondersteund met beelden uit Syrië. Een cynicus zal die aanpassingen aan het heden gemakzuchtig noemen, maar het voelde geen moment onoprecht.

Herkenbare gitaargeluiden

Tot zover de thematiek. Belangrijker was de vraag of het muzikaal allemaal nog overeind zou staan. Dat was zeker het geval. Het was vooral te danken aan The Edge, die met dat uit duizenden herkenbare gitaargeluid de band losrukte van de typische modegrillen die met bepaalde tijdperken samenhangen, dat 'The Joshua Tree' nergens gedateerd aandeed. Een muziekkenner die het album nooit gehoord had - negeer voor het gemak even de contradictie - zou het geloofd hebben als je vertelde dat al het materiaal uit 2017 stamde.

Voor bepaalde fans betekende het concept een nostalgisch feestje. Weer even waanden zij zich in hun kinder- of studentenkamer. Ze waren er in overvloed, de veertig-plussers die alle liedjes van buiten kenden. Maar U2 is, zoals elke megaband, ook een magneet voor minder toegewijde fans die alleen de radiohits leuk vinden. Voor hen bleek 'The Joshua Tree' een lange zit. Zoals de meeste albums uit die tijd opent het met de hits - de potentiële koper moest in de platenwinkel bij de eerste luisterbeurt zo snel mogelijk overtuigd worden. Bij concerten zit het vuurwerk doorgaans in de staart. U2 omzeilde dit probleem handig met een lange toegift, maar veel bezoekers hadden er wat voor over gehad als 'Red Hill Mining Town' - dat U2 tot deze tour niet voor niets nooit live speelde - was ingeruild voor een van de vele niet-gespeelde hits. Gelukkig waren er altijd nog de adembenemende beelden van Anton Corbijn om je aan te vergapen.

Het Joshua Tree-gedeelte was uiteindelijk wel degelijk sterker dan het allegaartje dat eromheen was gebouwd. Uiteraard gingen 'Elevation' en 'Vertigo' er goed in, maar dat zijn in feite weinig onderscheidende meezingers; goed voor de sfeer, muzikaal nauwelijks interessant. Nee, dan die uitermate vurige tweede helft van 'Exit'. Daar hoorden we een U2 dat geenszins van plan is om zich naar het nostalgiecircuit te laten afzakken. Mocht dit garantie bieden voor de toekomst, dan hoeven we niet bang te zijn dat ze over vier jaar naar 'Achtung Baby' terug moeten grijpen om een nieuwe wereldtour te rechtvaardigen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden