Twee gendarmes in Scheveningen

Vorige week stelde ik mijn neef Menno Heeresma aan u voor. Met mijn andere neef, de vertaler en essayist Rutger Cornets de Groot, ging ik op boerkinipatrouille in Scheveningen.

Hoewel hij geen goedprater van de boerkini is, verschillen we van mening over dit badpak. Op de opiniesite Joop.nl betoogde Rutger dat het dragen van de boerkini een symbool van vrouwelijke zelfbeschikking is, ik het tegendeel.

In de bus naar Scheveningen zaten we tussen drie tienermeiden van, als ik even etnisch mag profileren, Noord-Afrikaanse afkomst. Twee droegen hoofddoekjes, één droeg haar. Luid en duidelijk verkondigde ik dat ik vóór de boerkini ben, mits ook de mannen er een dragen. De onderdrukte lachrimpels op het gezicht van een van de gehoofddoekte meisjes waren mooie, kleine barstjes in het mannelijk bastion dat de islam nu nog is. Graag gedaan, dames!

Als twee gendarmes uit Saint-Tropez betraden Rutger en ik het strand, en het duurde niet lang voordat we de eerste overtreding tegen de gelijkberechtiging van man en vrouw constateerden. Een vrouw was geheel gekleed en gehoofddoekt aan het pootjebaden, terwijl de mannen in haar gezelschap in zwembroek te water gingen.

Alsof dat nog niet schokkend genoeg was, lagen de andere strandbezoekers - die, als ik weer even etnisch mag profileren, voor het merendeel blank waren - er passief bij. Die maakten zich dus schuldig aan cultuurrelativisme.

Ik weet niet hoe Louis de Funès dit aangepakt zou hebben, maar ik vond het te veel moeite om het hele strand te arresteren en gevankelijk af te voeren. We besloten maar iets te gaan drinken in een strandtent. Het was er warm genoeg voor.

In de strandtent lagen mannen en vrouwen in zwembroek en bikini onder het welwillend aangezicht van een Thaise Boeddha te loungen. Ze maakten gebruik van de fundamentele rechten die de westerse samenleving hen bood. Tegelijkertijd werd hun recht op privacy in naam van de strijd tegen misdaad en terrorisme steeds verder geschonden.

Op 7 september liet minister van veiligheid en justitie Ard van der Steur weten de anonieme prepaid simkaart te willen verbieden. In mijn column van 15 augustus waarschuwde ik hier al voor. We kunnen dan niet langer anoniem van het telefoonnet gebruikmaken, zoals we dat ook al niet meer van het openbaar vervoer kunnen. We worden door camera's die ons gezicht kunnen herkennen op straat gevolgd en de tijd is niet ver af meer dat we alleen nog elektronisch kunnen betalen.

Dit is de schuld van die loungende mensen zelf. Ze laten overheid en bedrijven in hun privéleven toe in ruil voor een NSB'er in hun broekzak, de smartphone. En zo zullen velen onder hen de bescherming van hun fundamentele rechten uitbesteden aan een sloganslingeraar als Wilders of een plotseling stoer pratende premier Rutte. Ze ruilen hun rechten in voor gebruiksgemak.

Het gebeurt niet vaak dat video's van Islamitische Staat mij weten te ontroeren, maar dat gebeurde wel bij de aanblik van verse jihadisten die hun paspoorten en identiteitskaarten verbrandden. Misschien is een overheid toch niet de geëigende entiteit om onze fundamentele rechten te beschermen, maar welke dan wel? Wijzelf?

Rutger en ik sloten ons bezoek aan Scheveningen af op de kleine begraafplaats Ter Navolging en concludeerden dat het beter was om te blijven leven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden