Turnsters zijn weer wereldtop

De WK in Glasgow leveren tot ieders verbazing een achtste plek én een olympisch ticket op

ELINE VAN SUCHTELEN

De sprong van Lisa Top wordt amper nog opgemerkt door haar teamgenoten. Als de 19-jarige turnster op de wereldkampioenschappen turnen in Glasgow op het laatste toestel op haar voeten landt, gillen de turnsters het uit van blijdschap.

Coach Vincent Wevers springt op en neer. Bondscoach Gerben Wiersma - normaal kalm als een zenmonnik - schreeuwt het uit. "We gaan gewoon naar Rio", roept hij door het dolle heen, terwijl zijn turnsters huilen van blijdschap. Op het scorebord staat een bijna ongeloofwaardig eindtotaal in de teamwedstrijd voor Oranje: 222.354. Daarmee staat Nederland op de achtste plek en is kwalificatie voor de Olympische Spelen van volgend jaar zomer, met nog een aantal minder sterke landen die nog in actie moeten komen, zo goed als zeker.

Bondscoach Wiersma had tegenover de buitenwereld een bescheiden doelstelling voor Glasgow geformuleerd. Met een plek bij de beste zestien (liefst twaalf) landen zou hij tevreden zijn. Dan zou Nederland zich plaatsen voor het olympisch kwalificatietoernooi van volgend jaar.

Daar zou dan het wonder moeten geschieden: voor het eerst in veertig jaar weer met een team naar de Spelen. Het mirakel kwam al in Glasgow, waar de turnsters zaterdag vanaf het eerste toestel in een flow raakten en elkaar naar een hoger niveau hielpen.

Met teamwerk als succesformule is het de turnbond gelukt om voor het eerst sinds de Spelen van 1976 in Montréal weer een ploeg samen te stellen dat bij de wereldtop hoort. De laatste keer dat Nederland een dusdanig hoog niveau liet zien was rond 2001 met een goede generatie waar onder meer Verona van de Leur en Renske Endel bij hoorden.

Nederland zette in dat jaar een wereldprestatie neer met een vijfde plek op de WK in Gent. Die prestatie leverde de turnsters op het jaarlijkse sportgala de prijs voor sportploeg van het jaar op. Twee jaar later, toen de kwalificatie voor de Spelen van Athene op het spel stond, was er van dat droomteam niets meer over. Oranje faalde op de mondiale titelstrijd in Anaheim, waar de turnsters slechts een zestiende plek haalden waarmee de droom van een olympisch teamticket in het water viel.

Ondertussen was er van eenheid in de ploeg geen sprake meer met veel onenigheid tussen turnsters onderling en ruziënde coaches. In de jaren erna waren de Nederlandse talenten steeds niet goed genoeg om de Spelen met elkaar te halen.

Oudgediende Sanne Wevers, die zaterdag in Glasgow een ongekende prestatie neerzette door zich als tweede voor de balkfinale te plaatsen, weet nog goed hoe het er destijds aan toe ging. In 2007 kwam ze in actie op haar eerste WK. "We zagen elkaar pas op Schiphol", lacht de 24-jarige turnster. Hoe anders gaat het er nu aan toe, met gezamenlijke trainingsstages en een sterke nadruk op het teambelang.

Met meer samenwerking en een betere verstandhouding tussen trainers zouden de Olympische Spelen van Tokio in 2020 haalbaar moeten zijn, dacht de turnbond. Daar wilde Nederland laten zien dat de Hollandse aanpak, met veel nadruk op het sierlijke turnen, nog niet tot de geschiedenis hoort.

Pas vlak voor de WK in Glasgow werd dat streven vanuit de bond vervroegd naar Rio. Intern werd er al langer gesproken over de magische grens van 'triple twee', zoals Wiersma de score van minimaal 222 punten noemt. De bondscoach, die aanvankelijk mikte op een eindtotaal van 116 of 117 punten, wist dat die score haalbaar zou zijn voor zijn team. Alleen als alles goed zou gaan. Moeilijke oefeningen, perfect uitgevoerd, zuivere landingen en een opperste concentratie. En, belangrijk in de kwetsbare turnsport, geen blessures oplopen. Te vaak vielen turnsters de afgelopen jaren geblesseerd af.

Die flow kwam er zaterdag in Glasgow. Nederland begon uitstekend op brug en balk, waarna het team met Sanne en Lieke Wevers, Tisha Volleman, Mara Titarsolej, Eythora Thorsdottir en Lisa Top zonder zenuwen verder kon turnen. Na de flitsende start werden vloer en sprong een feestje. Naast de teamfinale en de individuele finaleplek van Sanne Wevers op balk plaatste Eythora Thorsdottir zich als achtste voor de eindstrijd op balk. Lieke Wevers, tweelingzusje van Sanne, plaatste zich als vijfde voor de meerkampfinale.

Na iedere oefening werd er intens geknuffeld, zoals dat bij iedere wedstrijd in de afgelopen jaren te zien was. Individueel schitteren, met een gezamenlijk doel. Olympische Spelen, na veertig jaar weer met een Nederlands team.

sport 17

Droom turntweeling komt uit

undefined

Hoofdpijndossier Zonderland nog niet gesloten

Elke dag gaat het een stukje beter. Maar voor de pers was Epke Zonderland nog steeds niet beschikbaar bij aanvang van de wereldkampioenschappen turnen in Glasgow. De 29-jarige Fries, die twee maanden geleden tijdens een training een hersenschudding opliep, is nog steeds niet de oude. De regerend olympisch en wereldkampioen op de rekstok heeft nog iedere dag hoofdpijn. Met veel rust en weinig prikkels probeert hij zo snel mogelijk op de been te komen om Nederland vandaag in de teamwedstrijd naar een topprestatie te helpen. De Fries, die dit jaar tot nu toe een weinig succesvol seizoen beleeft, zal op rek waarschijnlijk geen volledige oefening turnen om de kans op fysiek ongemak zo veel mogelijk te beperken. Nederland komt vandaag in de een-na-laatste subdivisie in actie in de teamwedstrijd. De mannen willen zich, net als de vrouwen, rechtstreeks voor Rio plaatsen door een top acht-notering.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden