Turkse mannen zijn dol op prostituees

Aan het trouwen met een prostituee kleeft mijns inziens maar een enkel risico. En dat is dat je lieve vrouw bij tijd en wijle de behoefte heeft om anekdotes te gaan vertellen: "Een keer had ik een klant, nou je weet dat ik nooit overdrijf, die had een joekel..."

Afgezien van deze eventuele onaangename bijkomstigheid moet het in het huwelijk treden met een vrouw, die het oudste beroep ter wereld heeft uitgeoefend, alleen voordelen hebben. In mijn Turkse vriendenkring zijn namelijk al drie mannen met een dame van lichte zeden in het huwelijksbootje gestapt. Dat kan niet zonder reden zijn.

De laatste bruiloft voltrok zich een tijdje geleden in een luxehotelzaal in Istanbul. De Russische bruid schitterde daar met haar schoonheid, de ogen van de bruidegom twinkelden van blijdschap. Ik keek naar de feestende massa, bewonderde de mooie gewaden van de dansende vrouwen, en brak mijn hoofd over de vraag hoe het toch kon gebeuren dat de Turkse man zo vaak de ideale vrouw ziet in een prostituee. Ik werd dronken van de gratis drank eer ik het antwoord had gevonden.

Nu, met een helder hoofd weet ik volgens mij wat het geheim is. De Turkse man wil niets liever dan in de voetsporen treden van zijn held Kadir Inanir. Deze acteur is knap, in al zijn films houdt hij de Turkse traditie hoog, hij eert zijn moeder, spreekt nimmer een overbodig woord, en heeft het charisma van Marlon Brando. Hij vertolkt niet zelden de rol van een maffiabaas met het hart op de juiste plek en ja, het komt ook voor dat hij verliefd wordt op een bloedmooie dame van lichte zeden.

Het mag geen verrassing zijn dat dit rolmodel aanvankelijk moeite heeft met het beroep van zijn tegenspeelster. Hij vervloekt de situatie, maar weet ook dat de dame slachtoffer is van het lot. Hij kan uiteindelijk niet zonder haar en stroopt de mouwen op. Eerst moet een dozijn souteneurs een flink pak slaag incasseren van de besnorde held. Dan nadert het einde van de film. Hij neemt zijn geliefde naar de moskee. Ze bidden samen en vragen Allah om vergiffenis. Vervolgens begint de bloedstollende, hartverscheurende scène waarin de barmhartige vechtersbaas veertig keer achter elkaar een kan met water over het mooie, naakte lichaam van zijn 'echtgenote' giet.

En nu met de massale komst van aantrekkelijke Russinnen krijgt de Turkse man de kans om net zo nobel te zijn als Inanir. De Slavische prostituees, die zich in de grote Turkse steden opofferen voor betere economische omstandigheden voor hun familie, zijn zelden minder beminnelijk dan de Turkse actrices. Net als de Turkse hoofdrolspeelster willen ook zij niets liever dan een man en kinderen. En ook zij zijn uiteraard bereid om mee te werken aan het fascinerende reinigende ritueel met water op het blote vrouwen-lichaam.

Over films wordt gezegd dat happy ends niet bestaan, want na de aftiteling gaat het verhaal nog door. In het echte leven ben ik wel getuige geweest van het ultieme gelukkige einde. Bij het kersverse echtpaar waar ik ging eten, hing het geluk overduidelijk in de lucht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden