Turken zijn verbod op YouTube zat

Het Turkse verbod op YouTube doet de stichter van de republiek, Kemal Atatürk, waarschijnlijk beter rusten in zijn mausoleum. Video’s waarin hij beledigd wordt, kunnen de Turken al anderhalf jaar niet meer zien. Maar een leven zonder YouTube blijkt voor veel van hen inmiddels een te zware opgave.

Het was in april vorig jaar dat een Turkse rechter bepaalde dat de stekker er bij de site uit moest. Sinds dat vonnis krijgen Turken die de website willen bereiken een korte tekst te zien: ’Op last van de rechter geldt er een verbod op deze site’. De eerste maanden konden de mensen wel begrip tonen voor het vonnis – bijna iedereen in Turkije is immers tegen het beledigen van de ’grote leider van de Turken’.

Met de tijd nam de irritatie echter toe, en inmiddels is tot het internetminnend volk doorgedrongen dat heimwee naar YouTube zwaarder weegt dan boosheid om een paar beledigende video’s. De mensen kunnen geen doelpunten terugzien van gemiste voetbalwedstrijden, ze kunnen niet naar de bruiloft kijken van familie in een ander land, video’s die op Facebook staan kunnen ze niet openen, bloopers die door buitenlandse sites vertoond worden, moeten ze ook missen, een concert dat niet te betalen is, is niet even terug te zien, enzovoort.

Er zijn rechtszaken geweest in Turkije om YouTube terug te krijgen op internet. Maar de Turkse rechters houden voet bij stuk. Wanneer het om de bescherming van Atatürk gaat, zijn zij onvermurwbaar.

Naar nu blijkt, is de moderne internetter echter niet van zins de handdoek in de ring te gooien: de Vereniging van Internetters in Turkije legt de zaak neer bij de rechters van het Europese Mensenrechtenhof in Straatsburg. Als de rechters daar vinden dat Turken hun YouTube terug moeten krijgen, dan zullen die weer herenigd worden met hun favoriete site.

Voorzitter van de Vereniging van Internetters is Mustafa Akgül. Hij zegt uit te kijken naar de dag dat de Europese rechters het vonnis van hun Turkse collega’s teniet doen. „We hebben het hier over de schending van het recht op het verkrijgen van informatie”, zegt Akgül.

„Het gaat hier niet alleen om grappige filmpjes. De wetenschap, het toerisme en de media worden ook getroffen door het verbod. Het is hetzelfde als een heel bos in brand steken, omdat je denkt dat één boom ziek is.”

Niet alleen internetgebruikers balen trouwens van het verbod op YouTube, maar ook jeugdig talent dat vóór het verbod dankzij filmpjes op internet de kans kreeg om door te breken.

In de bekende wijk Beyoglu in Istanbul is een van de populairste straatmuzikanten Yavuz Metin. Wanneer hij begint te spelen op zijn gitaar en zingt met zijn zeldzame, ruige stem, verzamelen zich tientallen mensen om hem heen. Als hij uitgezongen is, veegt hij de zweetdruppels van zijn voorhoofd en klaagt hij over het YouTube-verbod: „De rechters spelen met mijn toekomst. Ik hoor van heel veel mensen dat als ik een liedje op YouTube had, ik ook makkelijk zou doorbreken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden