Tuin te kijk

De vakantie naakt en om onduidelijke redenen reist half Nederland dan af naar Frankrijk. Speciaal voor al die francofielen heb ik ter afsluiting van deze serie over bezoektuinen een tuin in de Dordogne bezocht. Mocht u zich straks vervelen, dan bent u in elk geval één dag leuk onder de pannen. Neem de kinderen gerust mee, die zijn uren zoet in de doolhof met een valse christusdoorn in het midden.

Les Jardins de Cadiot zijn uiteraard Frans, maar wees niet bevreesd voor een formele tuin vol geschoren hagen, strakke rozen en lavendel. Anne Marie en Bernard Decottignies van Jardins de Cadiot lappen de heersende tuingrillen aan hun laars en legden tuinen aan die ze zelf mooi vinden. Wat 25 jaar geleden begon als privé-tuin dijde door aankoop van grond steeds verder uit. Aanvankelijk ontwierp tuinarchitecte Anne Marie de tuinen als levende visitekaartjes; pas toen een paar jaar geleden een moestuin en ruimte voor een parkeerterrein werden verworven, gingen de tuinen open voor publiek; met papieren uitleg in Nederlands, Duits en Engels.

Een moestuin opent de reeks tuinen en dat is jammer, want spectaculair is die niet. Goed, er staan spannende en onbekende tomatenrassen en hier en daar is aardig met bloemen gewerkt, maar er valt beslist meer uit te halen. Zoals in de boomgaard ernaast wél is gebeurd: leifruitbomen rond een verkoelend bassin combineren met fraaie borders in pasteltinten. In de voorzomer is de lucht hier bezwangerd met rozengeuren, in de nazomer zorgt een collectie hydrangea's voor een apart accent. Aardig zijn de simpele, zelfgemaakte houten pergola's, waar een Fransman wel onderdoor past, maar een rijzige noorderling zijn hoofd voor moet intrekken.

De pioenentuin, die aansluit op de boomgaard, heeft midden zomer uiteraard zijn charme verloren, evenals de achter de doolhof gelegen rozenvallei. Schitterend in de maanden mei en juni met zo'n 300 verschillende soorten ouderwetse, zwoel geurende rozen. Maar ja, die bloeien maar één, soms twee keer. Gelukkig gloeien in het najaar de rozenbottels, dus de kleur is niet definitief verdwenen.

De boventuinen, aan de andere kant van de weg, zijn elk seizoen mooi, al verschillen de kleurschakeringen per jaargetijde. In de Engelse tuin variëren kleur en beplanting zelfs van jaar tot jaar. Een deel houdt zijn basis van bontbladige struiken en coniferen, waarmee gele incalelies (Alstroemeria's), affodil (Asphodeline) en brandkruid (Phlomis) fraai combineren. Opvallend zijn verder de vele soorten Salvia, Penstemon en Cistus die verspreid in de borders -en niet alleen daar!- staan. Het tuinseizoen wordt hier kleurrijk afgesloten met een keur aan asters.

De schaduwtuin ernaast is vooral mooi vanwege het lichtspel van de zon op de diverse kleuren groen van palmen, hosta's, bamboe, buxus en zo meer. En wie weet groent over een paar jaar weer het ijle blad van de boomvarens, die afgelopen winter zijn doodgevroren. Bloei tref je hier nauwelijks aan; die mis je ook niet, al is het massale lila en wit van de Cyclamen hederifolium in het najaar niet te versmaden. Evenmin als de vlammende herfsttinten van de esdoorns. Over de apenboom (Araucaria araucana) zal ik maar even niks zeggen. Het is erg genoeg dat deze van oorsprong in de Andes voorkomende boom door de Nederlandse voortuin is ontdekt. Nu ook al in een Franse schaduwtuin, waar moet het naar toe?

In dit bosachtige deel verder twee soorten kunst: die van de eigenaar van de tuin, en de Zimbabwaanse beelden, waarmee je tegenwoordig in Nederland wordt doodgegooid. Maar dat weten de Fransen niet. Ze worden verkocht door een Nederlander, die de contemporaine en traditionele beelden smaakvol heeft tentoongesteld in het glooiende groen.

De naastliggende buxustuin is heel aardig: strakke haagjes die spannend contrasteren met de weelderige en nonchalante beplanting. De sterk geurende citrus en de blote stenen dame geven de tuin een mediterraan tintje, dat mooi aansluit op de lager gelegen en authentiek ogende patio's met fonteintjes en tegels. Jammer dat er geen (ijs)thee wordt geserveerd, de ambiance leent er zich beslist voor.

Hier en daar zou in deze tuin wellicht wat serieuzer gewied mogen worden. Anderzijds: we zijn in Frankrijk en daar mag je een Engelse tuin met de Franse slag verwachten. Accepteer het maar en geniet. Vooral van de soms adembenemende kleurencombinaties en de nonchalance. En wie nog meer Franse tuinen wil zien: vraag even naar de folder met een overzicht van naburige tuinen. Voor u het weet is de vakantie om!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden