Tuig

In het land van de korte lontjes valt het soms niet mee te bepalen wat we zien. De zenuwen liggen bloot in Nederland; wat voor de één lijkt op schoolpleingedoe, roept voor de ander het spookbeeld op van salafistische no-go-area's, en een stoepje voor de Vomar in Zaandam kan zomaar de gedaante aannemen van een plaats delict: straatterreur!

Niemand die dit beter aanvoelt dan de 'terroristen' zelf; geheel of gedeeltelijk mislukte jongens die zichzelf bombarderen tot de hoofdpersonen in hun eigen films, en daar als vloggers publiek en adverteerders mee trekken. Opeens hebben ze een identiteit en blijkt hun kinderachtige getreiter maatschappelijke betekenis te hebben. Zelfs de minister-president bemoeit zich ermee, sprekend over 'tuig van de richel'. Oppertreiter Ismail Ilgun zal hem dankbaar zijn geweest, zo belangrijk was hij nog nooit. Heel behendig trok hij zijn ongein- en intimidatie-acties in geopolitiek perspectief door zich een 'Erdogan-strijder' te noemen.

En ja, dan duurt het niet lang of de toestand wordt op Twitter gezien als onderdeel van 'het moslimprobleem'. Zo wordt alles heel snel heel groot. Misschien is het dat in potentie ook wel, wie weet hoe deze jongens kunnen ontsporen, maar juist dat pleit ervoor niet mee te gaan in het opgepompte verhaal van Ilgun & co., en te zien dat hun gedrag deel uitmaakt van een verhuftering waar Nederland de islam helemaal niet voor nodig had.

Het is geen grote stap van de Zaanse vlogger-filmpjes naar de 'journalistieke' treitermethodes van Powned, en wie een indruk wil krijgen van de opruiende kracht van de sociale media hoeft niet naar allochtone achterstandswijken te gaan: de rellen bij 'Project X' in Haren (2012) waren een fraai voorbeeld van onze eigen superieure cultuur.

Ook de knokfilmpjes die buiten Zaandam de ronde doen - Boef versus Para Soma, komt dat zien - kennen hun lelieblanke variant. Op de witte middelbare school in Amstelveen waar mijn twee oudste kinderen naartoe gingen, sloegen leerlingen elkaar bij afspraak ongenadig verrot, opgejut door leeftijdsgenoten die opnames maakten met hun telefoons. Dat kon er serieus aan toegaan, dan werden er kaken gebroken. Meestal bleef de schade beperkt tot bloedneuzen, tanden door lippen en blauwe plekken - erg genoeg. Elkaar treiteren deden de leerlingen ook; in de kantine kon je zo een prullenbak over je hoofd geduwd krijgen. En om eerlijk te zijn: op de gereformeerd-vrijgemaakte scholen waar ik zelf op zat, gebeurden ook de gekste dingen en ik vrees dat ik voor een examen treiteren zeker een voldoende zou hebben gehaald. Het is dat er nog geen sociale media waren, anders hadden we als christelijke jongeren heel wat bedenkelijke YouTube-hits kunnen scoren.

Relativeer ik hiermee alles weg? Nee, de onveiligheid die de treitervloggers in hun buurt teweegbrengen moet aangepakt worden en zij moeten worden bestraft. Maar dan wel als de Zaanse hangjongeren die ze zijn, niet als de angstwekkende strijders die ze van zichzelf proberen te maken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden