Tsonga put kracht uit populariteit

Tsonga won in vier sets van de Argentijn Monaco. (FOTO AFP) Beeld
Tsonga won in vier sets van de Argentijn Monaco. (FOTO AFP)

Het Franse publiek heeft Jo-Wilfried Tsonga in de armen gesloten. In de meest geliefde speler van eigen bodem zien ze de gedroomde opvolger van Yannick Noah.

Als het aan de Fransen ligt, tilt landgenoot Jo-Wilfried Tsonga over anderhalve week de Coupe des Mousquetaires boven zijn hoofd. Van alle nationale troeven zien ze hem het liefst in de voetsporen treden van Yannick Noah. In 1983 was hij de laatste Franse tennisser die Roland Garros op zijn naam schreef. Tsonga geniet van zijn populariteit en put er kracht uit.

Eén moment in zijn partij in de tweede ronde tegen de Argentijn Juan Monaco (7-5 2-6 6-1 7-6) was exemplarisch. Toen het publiek lauwtjes reageerde op een schitterende stopvolley, corrigeerde hij hen. Tsonga keek geïrriteerd naar de tribunes op Court Suzanne Lenglen en zwaaide met zijn armen. Een oorverdovend kabaal ontstond. In het vervolg hoefde de 24-jarige speler niet in herhaling te vallen.

Na de zinderende partij, besloten met een volley, kreeg hij een staande ovatie. Tsonga bedankte zijn fans als een heer. Zijn shirt verdween met een boog in de menigte en werd verruild voor een exemplaar met de tekst ’Bienvenue Lou’, een eerbetoon aan de pasgeboren zoon van een goede vriend. Juist door zulke acties roept hij herinneringen op aan Noah, een showman bij uitstek.

Zijn entree op het toernooi in zijn vaderland omlijstte Tsonga met een vergelijkbaar gebaar. Na zijn openingspartij tegen Benneteau verscheen hij met een das in de perszaal. Zonder ingrijpen van kledingsponsor Adidas had hij zijn opwachting gemaakt in een smoking. Een stemmig zwart shirt met het logo van de fabrikant op de borst gestikt werd als alternatief aangedragen.

„In andere sporten komen atleten vaak stijlvol gekleed naar de persconferentie”, grinnikte Tsonga. „Zeker in het tennis geldt een bepaalde etiquette. Kijk alleen maar naar het publiek. Die regels wilde ik niet schenden. Zeker in mijn eigen land, na een partij op het centre court. Als spelers mogen we best een beetje respect tonen. Ik doe dat op deze manier.”

De Franse pers smulde van de ontboezeming. Veel hoefde de tennisser niet te doen om de mondhoeken te doen krullen. Zijn optreden op Philippe Chartrier zorgde voor een opperbeste stemming bij het patriottisch getinte journaille. Tsonga had zojuist zijn eerste partij op Roland Garros gewonnen. Het kostte weliswaar veel zweetdruppels, maar het resultaat mocht er zijn. Een zware last viel van zijn schouders. Het gravel in Parijs vormde een frustratie voor de donkere Fransman. Waar hij op snelle ondergronden excelleerde, kwam zijn powertennis op stroeve banen zelden tot uiting. Een aangepast racket moest uitkomst bieden. Tsonga, alleen in 2005 deelnemer aan het hoofdtoernooi, kwam nooit verder dan de eerste ronde.

Gezien zijn rentree op het park bij het Bois de Boulogne lijkt de materiaalkeuze goed uit te pakken. Elegant oogt zijn spel nog steeds niet, maar zijn repertoire komt een stuk beter uit de verf. Met het aangepaste racket van dezelfde fabrikant worstelt hij zich langzaam door de eerste week heen. Zijn charisma en kwaliteiten als entertainer doen de rest.

Zijn flirt met het chauvinistische publiek werkt intimiderend. Een blik of vingerknip is afdoende om een orkaan van geluid los te maken. Tsonga benut dit machtsmiddel ten volle. Als zijn spel hapert, zorgen de supporters voor een extra wapen dat tegenstanders ontregelt. Zowel landgenoot Benneteau als Monaco bezweek onder deze druk.

Op Court Lenglen sneed zijn tweede opponent zichzelf in de vingers tijdens een pauze tussen twee games. Tsonga kon op het grote scherm zien hoe een arts dode huid wegknipte rond een blaar op diens grote teen. Het inspireerde hem om na de hervatting een tandje bij te schakelen. Hoewel Monaco de tweede set nog naar zich toetrok, raakte hij daarna het momentum kwijt.

Tsonga, intelligent en welbespraakt, voorkwam imagoschade bij zijn collega’s. Hij prees Monaco voor zijn optreden, die fair bleef ondanks de joelende menigte achter hem. Een zinnetje bleef langer hangen. „Ik ben tevreden als ik na een wedstrijd in de spiegel kijk en kan zeggen me een man te hebben getoond. Bij winst of verlies.” Tsonga schreef als het ware de slogan voor een nieuwe op hem gerichte reclamecampagne.

Landgenoten Monfils en Simon, hoger op de ranking en allen nog actief op Roland Garros, kunnen niet tippen aan dergelijke oneliners. Ze evenaren de populariteit van Tsonga wellicht alleen bij een titel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden