Trouw bijna opgezegd

Bijna twee jaar geleden stierf mijn vrouw aan darmkanker. In februari 2007 nog een gezonde vrouw; vol levenslust, ambitie, plannen, volop genietend van onze kinderen, kleinkinderen, haar werk, haar hobby’s, haar medemensen. Inspiratiebron voor velen in haar omgeving, vrouw van de gulle lach en tomeloze energie.

Een half jaar later stierf ze thuis, totaal uitgeput na maanden van

strijden, maar tot op het laatst zich vastklampend aan het leven. Het

leven dat ondanks alle toenemende pijn en ongemak voor haar een feest bleef. Met allen die haar dierbaar waren mochten wij tot op het laatst dit feest mee beleven, met veel vakbekwame én liefdevolle steun van(reguliere) thuiszorg en een schat van een (reguliere) huisarts.

En dan lees je onverhoeds in je eigen Trouw het krankzinnige verhaal van ene Christiane Beerlandt onder de kop ’Niemand wordt bij toeval ziek’. Plaatsing van dit artikel was voor mij bijna een reden om mijn abonnement op te zeggen, maar gelukkig las ik donderdagmorgen de column van Elma Drayer, die de boodschap van Beerlandt gevaarlijk gezwatel noemde. Door haar verhaal heb ik weer vrede in mijn hart gevonden en kan ik Beerlandts bezoedeling van het leven van mijn vrouw vergeten. En ook de bezoedeling van de strijd van vrouwen en mannen die het ongelijke gevecht met een levensbedreigende ziekte aangingen en kansloos waren.

Jan Diesveld Waalwijk

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden