Trouw aan haar trainer en geliefde

Interview | Nouchka Fontijn lag overhoop met de boksbond, omdat haar vriend haar niet mocht trainen

Zodra ze de ring instapt, wordt het stil in haar hoofd. Het publiek joelt, maar Nouchka Fontijn hoort het niet. De boksster kijkt haar tegenstander aan. Nooit weg kijken. Anders heb je de wedstrijd bij voorbaat verloren. Dan het gevecht. Actie, reactie. Uithalen, ontwijken.

"Ik weet niet eens wat ik doe, ik denk er niet bij na. Het gaat puur op instinct", zegt Fontijn. De enige die tot haar doordringt tijdens wedstrijden is Abdul Fkiri, haar trainer en geliefde die haar vanuit de hoek van de ring aanmoedigt. "Soms moet hij me vertellen dat ik aan het winnen ben. Ik zit zo in het moment dat ik dat niet doorheb."

De 27-jarige boksster uit Schiedam heeft zich in een paar jaar opgewerkt tot een gevreesde tegenstander op internationaal niveau. Vorig jaar werd ze voor het eerst in haar carrière Europees kampioene. Op de WK veroverde ze een bronzen plak. Fontijn is lang, sterk, razendsnel en kan enorme klappen uitdelen.

Soms krijgt ze er zelf ook van langs. Twee littekens boven beide ogen herinneren aan een incident van een aantal jaren terug. "Mijn wenkbrauwen lagen een paar keer achter elkaar open", vertelt Fontijn op de bank in haar appartement in Schiedam. De kast boven de tv staat vol met trofeeën. "Het moet niet te vaak open liggen. Je kunt het niet blijven hechten, anders gaat er wild vlees groeien." Ze ligt er niet wakker van. Al was ze er niet echt blij mee dat de wond lang zichtbaar bleef. "Eerst zie je de hechtingen. Daarna blijft het lang rood. Nu is het gelukkig al een paar jaar dicht."

Of de vele klappen op haar hoofd permanente schade brengen, weet ze niet. De afgestudeerde fysiotherapeut denkt daar liever niet over na.

Met haar bloemetjestrui, kuiltjes in de wangen en vriendelijke ogen heeft de boksster weinig weg van de killer die ze in de ring is. In de bokswereld hoef je geen bitch te zijn. Al maakt ze voor een gevecht liever geen gezellige praatjes als ze tegenstanders tegenkomt op een toernooi.

Sportief was ze als kind al. In haar jeugd deed ze aan turnen, hockey, skiën, schaatsen en atletiek.

Bij taekwondo ontdekte ze de liefde voor de vechtsport. Fontijn houdt ervan om helemaal aan zichzelf overgeleverd te zijn. "In de ring is er niemand die je kan helpen. Het is één tegen één."

Boksen gaf haar meer uitdaging dan taekwondo omdat de sport op een hoger niveau wordt beoefend. Tijdens haar eerste boksles bij Fkiri zag de trainer meteen dat ze talent had. Niet veel later vormden de twee een koppel. "We gingen op trainingskamp. Daar sloeg de vonk over."

Niet iedereen was blij met de samenwerking tussen pupil en coach. Toen Fontijn internationaal goed begon te presteren, ging de boksbond zich met haar ontwikkeling bemoeien. Zelf gelooft de boksster heilig in de samenwerking met haar partner. Maar de bond zag dat anders. De man die haar naar de wereldtop bracht zou 'te emotioneel betrokken' zijn.

Vorig jaar werd Fontijn uit de selectie gezet omdat ze weigerde haar trainer aan de kant te zetten. "Het was zo oneerlijk. Ik snap eigenlijk nog steeds niet waarom ze dat toen hebben besloten. Het bracht zoveel onrust."

Fontijn kon kiezen. Of trainen met andere coaches op Papendal en deel uitmaken van het nationale team. Of trainen met haar partner, maar dan zou ze niet geselecteerd worden voor toernooien namens Oranje.

Dat laatste was geen optie. Want dan kon ze zich ook niet kwalificeren voor EK's en WK's. Fontijn stemde na lang protesteren toch in met plan-Papendal. Het voelde alsof ze haar partner in de steek liet. "Hij nam het me wel eens kwalijk. Hij zei dat ik voor mijn sport moest gaan, maar het voelde anders. Alsof ik hem had laten vallen."

De kwaliteit van de trainingen op Papendal vond Fontijn niet voldoende. Soms deed ze maar half haar best om 's avonds nog wat extra werk te verrichten met haar krachttrainer Hans Kroon. Als ze nog begeleiding wilde van haar geliefde, moest ze daar om smeken. Fkiri zag het niet meer zitten om zijn vriendin te helpen. Hij kon het niet opbrengen om er nog energie in te steken. Het deed te veel pijn.

In de week voor belangrijke toernooien begon het zeuren. "Help je me nog wel een beetje", vroeg Fontijn dan lief. Tegen die charmes kon hij niet op. "Hij zwichtte meestal wel, maar het was moeilijk voor hem. Hij trainde mij jarenlang vrijwillig terwijl andere coaches er bakken met geld voor kregen."

Tussen het gedoe met de bond door, bleef Fontijn goed presteren. Mooie titels, gevolgd door nog meer goed nieuws.

Eind vorig jaar besloot de bond het topsportprogramma in Arnhem te schrappen en alleen nog te focussen op Fontijn en topbokser Peter Müllenberg richting de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Eind goed al goed, hoopt Fontijn, die nu weer met Fkiri en haar krachttrainer Hans Kroon traint.

Om zich voor de Spelen te kwalificeren, moet de boksster op de WK van volgend jaar bij de beste vier eindigen. Lukt dat niet, is er nog een kans om zich via een extra kwalificatietoernooi te plaatsen waar ze bij de beste twee moet zitten. De Spelen van Londen - waar boksen voor vrouwen voor het eerst op het programma stond - miste Fontijn op een haar.

Zeuren om een extra uurtje trainen, hoeft nu niet meer. Al mag het van haar af en toe wel wat minder. Soms komt Fontijn doodmoe thuis en dan vraagt haar vriend of ze nog even naar een boksvideo wil kijken. Fkiri kan uren aaneen tegenstanders analyseren op beeld. Zijn vriendin beleeft daar minder plezier aan. "Gisteren vroeg hij om elf uur 's avonds of ik nog even naar die Chinees kwam kijken." Lachend: "Ik was bekaf. Nu even niet, zei ik."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden