Tropisch stemmen voor verre Brusselse voorkeursstem

Onder de Caribische dividivi-boom is Brussel ver weg. Wanneer de vier mannen aan de kust bij Willemstad worden geattendeerd op de verkiezingen voor het Europees parlement, fronzen ze de wenkbrauwen. Europa? Wat moeten de Antillen met Europa? Zuid-Amerika is belangrijk voor de handel. En Noord-Amerika in verband met de cruisetoeristen. „Brussel? Ik zou niet weten waarom dat interessant is voor mij”, zegt een van de Curaçaoenaars.

En toch is Europa dichterbij dan de mannen beseffen. De Nederlandse Antillen en Aruba mogen dit jaar voor het eerst meestemmen voor het Europees parlement. De Antillianen en Arubanen danken dit aan twee aanhangers van de Arubaanse Volkspartij (AVP). Zij dwongen het stemrecht af bij het Europese Hof. Dat oordeelde dat er ’ongeoorloofd verschil’ bestaat wanneer Nederlanders in het buitenland wel mogen stemmen, maar Arubanen en Antillianen niet. Dat wordt dus wel degelijk naar de Europese stembus, onder de dividivi.

De Europese verkiezingen hadden voor de Antillen op geen slechter moment kunnen komen. De eilanden zijn in een moeilijk proces van staatkundige vernieuwing verwikkeld, daar gaat nu alle aandacht naar uit. Zo was Curaçao in de ban van het referendum over autonomie. Voor Europa is even geen plaats.

Dat blijkt wel uit het aantal mensen op de Nederlandse Antillen dat bereid is een stem uit te brengen voor voor Europa: 2350. Zij hebben zich uiterlijk 22 april laten registreren op hun eiland en krijgen daarom thuis een stembiljet opgestuurd. Dat moeten ze vóór 4 juni retourneren. Erg laagdrempelig is het niet.

Het kan wel degelijk, stemmen werven in de Cariben. Mito Croes, oud-gevolmachtigde minister, lukte het op Aruba. Hij staat elfde op de Europese CDA-lijst en kan alleen met voorkeursstemmen in Brussel belanden. Ruim 20.000 heeft Croes nodig. Dankzij een effectieve campagne hebben 19.000 inwoners van Aruba zich laten registreren. Zij beschikken nu over een stembewijs. Maar Croes juicht niet te vroeg. „Ze moeten nog wel op mij stemmen natuurlijk.” Er is een kaper op de kust: de Arubaanse Nadya van Putten, vijfde op de lijst voor GroenLinks. Zij is enkele dagen geleden in het vliegtuig naar Aruba gesignaleerd. Croes is gewaarschuwd.

Ook in Frankrijk staan enkele mensen uit de overzeese gebiedsdelen op de kieslijsten. In het huidige europarlement zitten drie Fransen die uit de departementen Martinique en La Réunion komen. Verder zitten er twee mensen van Noord-Afrikaanse afkomst voor Frankrijk in Brussel, en eentje van de Antillen. Dat totaal zou na de komende verkiezingen kunnen stijgen naar zes of zeven op een totaal van 78. „Een evolutie ten opzichte van de vorige verkiezingen”, aldus een Franse belangenbehartiger voor ’zwarte’ organisaties. „Maar te bescheiden om echt significant te zijn.”

Met deze aantallen en de mogelijk lichte toename van het aantal ’allochtonen’, scoort immigratieland Frankrijk nog best hoog. Volgens persbureau AFP is het vooralsnog namelijk droevig gesteld met de parlementaire representatie van minderheden in Brussel.

Helemaal zeker is dat niet, omdat er in veel landen een verbod is op etnische statistieken. AFP telt er niettemin lustig op los, op basis van foto’s en exotische namen. In het andere migratieland bij uitstek, Groot-Brittannië, staan bij de Conservatieven bijvoorbeeld drie migranten(kinderen) op de lijst, en bij Labour één. In andere landen (vooral in Scandinavië) staat er misschien wel een behoorlijk percentage allochtonen op de lijsten, maar dan meestal op een onverkiesbare plek.

Nog zo’n migrant die waarschijnlijk te laag staat om gekozen te worden is Patrick Kibangou. De Congolees wil voor Polen in het parlement komen, maar dat gaat waarschijnlijk niet lukken omdat de ex-communisten waarvoor hij uitkomt niet al te populair zijn. Maar dát Kibangou meedoet, lijkt een wondertje in het zeer witte Polen, dat ook niet echt bekend staat om zijn tolerantie.

Maar Kibangou, zoon van een uiterst katholieke moeder, vindt dat laatste reuze meevallen. „Polen zijn geen racisten.” Vanuit Brussel wil de Congolees, die al 29 jaar in Polen woont, de Afrikaanse markt veroveren voor zijn nieuwe vaderland.

Bijdragen: Bart Zuidervaart en Iris Ludeker

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden