Troostend jochie

I k kan zeggen dat ik erbij was toen Philae stierf. Het was in de nacht van zaterdag op zondag, even na middernacht en ik staarde in het twitterlicht van mijn smartphone. Op een grafiek schoot de lijn van het voltage in de batterij stijl naar beneden. Philae, de lander, werkte nog, zond onafgebroken oneindig kostbare testgegevens naar Rosetta, die in een baan om de komeet kruiste. En toen liet iemand bij de Esa, de European Space Agency, Philae zijn laatste woorden zeggen.

So much hard work...getting tired...my battery voltage is approaching the limit soon now.

We hielden onze adem in.

Emily Lakdawalla, misschien wel 's werelds bekendste astroblogger, schreef dat Philae in winterslaap zou gaan, maar dat niemand wist of hij daaruit ooit nog zou ontwaken.

Het signaal dat uit dat verre deel van de ruimte een half uur nodig had om de aarde te bereiken viel even weg, maar, schreef Emily die vlakbij de Main Control Room in Darmstadt zat, dat is niet ongebruikelijk, al deed het nu je hart even stilstaan.

Iemand riep: 'Hang in there little guy!'

Final countdown, meldde Esa Operations berustend. De dichter Dylan Thomas, toch al graag geciteerd in de interstellaire ruimte, kwam voorbij. Do not go gentle into that good night. Rage, rage against the dying of the light.

Ineens meldde Esa weer dat de download link nog werkte, nog immer werden data verstuurd van verschillende instrumenten, van Consert en Mupus, als in een opleving.

'Hou vol jochie, hou vol!' riep iemand.

Maar het onvermijdelijke geschiedde. Esa Operations bracht het doodsbericht strak en feitelijk. The Philae Lander has switched to stand by due to low power. All instruments off.

Het was tegen half twee in de aardnacht.

Philae was heengegaan. Op zijn laatste restjes energie had hij nog meetgegevens van de komeet, over de temperatuur, de stofsamenstelling, het gas, het magnetisme, de CT-scan via Rosetta naar de aarde gestuurd, waar de komende weken en maanden uitgedokterd mag worden of kometen als deze misschien miljarden jaren geleden het water naar de aarde brachten, en de bouwstoffen voor het leven. Dat Philae, met Rosetta, heeft aangetoond dat we uit kometenstof zijn ontstaan.

Wat een missie.

De doodvermoeide vluchtleiders sloten in de nacht hun schermen, een beetje verdrietig om Philae's heengaan, maar trots en gelukkig om het onvoorstelbare dat ze bereikten.

En was het zo gek dat we Philae 'jochie' noemden? Een lander zo groot als een wasmachine op drie dunne spillepoten, bekleed met zonnepanelen, waarvan een deel na een grote stuit op de komeet in de schaduw van een klifwand was beland en daarmee zijn energietoevoer dramatisch beperkte?

Nee, dat was niet gek. Want daar, diep in het heelal op die verre komeet, is Philae een verlengstuk van de mensheid, de mensheid in al zijn brille. Hij had nog in zijn laatste uren zijn boormachientje tegen het komeetgesteente geduwd, maar de komeet was te hard.

Bij al onze Hoekse en Kabeljauwse twisten denk ik nu aan Philae op die voortrazende rots, onze troost in het firmament.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden