Troosteloos gestuntel dwergen

,,Kennen jullie de andere uitslagen? Wat? Heeft Twente verloren van MVV?'' Weg was het blije gezicht van Mark Wotte die even tevoren monter de perskamer van Cambuur Leeuwarden was binnengestapt. De 1-2 overwinning van zijn FC Den Bosch op de voornaamste degradatiekandidaat was onmiddellijk van zijn glans ontdaan.

Eric Hornstra

Het hoofdschudden van Wotte op de zaterdagavond viel goed te begrijpen. FC Den Bosch is bezig aan een periode van herstel, maar wordt telkens geplaagd door de gebeurtenissen op de andere velden. Zo rekenden de Bosschenaren zich vorige week rijk met een gelijkspel tegen Willem II om twee dagen later te worden geconfronteerd met de stunt van Cambuur in Utrecht (1-2). ,,Het is wel duidelijk dat we het in de slotfase van de competitie op eigen kracht moeten doen'', verzuchtte de arme trainer.

Wat was de waarde van het onderonsje tussen de nummer zeventien en achttien? Die vraag speelde door vele hoofden na negentig minuten troosteloos gestuntel van de twee sportieve dwergen uit de eredivisie. Wotte had zijn spelersgroep voorgehouden dat het uitduel in Leeuwarden niet van beslissende waarde was (,,We kunnen hierna nog achttien punten verdienen''). En collega Gert Kruys had berekend dat een zege van zijn elftal zeker genoeg zou zijn voor een nacompetitieplaats.

Het waren de optimistische woorden van coaches die, tot de knieën in het water staand, blijven beweren dat ze hun voeten droog hebben. Mooie teksten kortom, die de werkelijkheid moesten verdoezelen. Want de bittere waarheid was dat zowel Cambuur als Den Bosch zaterdag bewees de eredivisiestatus onwaardig te zijn. Gemeten naar toeschouwersaantallen en kwalitatief vermogen kan de eredivisie er alleen maar op vooruitgaan, indien klassieke verenigingen als NAC en FC Groningen volgend seizoen de sprong naar boven maken.

Van de hekkensluiters -het puntentotaal is gelijk, maar FC Den Bosch heeft nog een duel tegoed- lijken de Brabanders na hun eerste uitzege nog de beste perspectieven te hebben. In het stadion van Cambuur haalden slechts twee spelers een ruime voldoende. Beiden van Den Bosch en, opmerkelijk genoeg, beiden van Feyenoord-origine. Henk Vos en Patricio Graff waren de smaakmakers. De eerste door zijn schotvaardigheid, de Argentijn door zijn niet aflatende ijver.

Vooral het tweede doelpunt van Vos in de 28e minuut, een kogel van buiten het strafschopgebied hoog in de touwen, was van grote schoonheid. Een kwartier eerder had Vos al de score geopend door te profiteren van een misverstand tussen de Cambuur-verdedigers Micha Rook en Robert Loontjens.

Het is tegenwoordig zelfs al zover dat Vos, samen met Harry van der Laan, de aanvankelijk zo bewierookte Liberiaan Christopher Wreh uit de basis houdt. Wotte lijkt niet van plan de eerder bij Arsenal uit de gratie geraakte vedette nog een serieuze kans te geven. De uitspraken van de nieuwbakken Bossche coach logen er zaterdag niet om. ,,Hij (Wreh) is zeker niet beter dan zijn collega-aanvallers en bovendien zijn Vos en Van der Laan Nederlandse jongens met wie ik kan communiceren. Wreh is blijkbaar een aankoop geweest in een tijd dat de club genoeg geld had en de nood hoog was.''

De boodschap van Wotte valt niet mis te verstaan. In deze fase zit hij niet verlegen om verwaande vedetten. De trainer wil strijd. Anders dan bij zijn voorgangers Kees Zwamborn en Martin Koopman zijn de voetballende oplossingen op de achtergrond geraakt. ,,Het gaat er niet om hoe we winnen, maar dát we winnen'', luidt het nieuwe credo.

Daarom ook prijst Wotte luidruchtig de spelers die voor het heilige vuur zorgen. Van der Laan is naar zijn zeggen ,,aan zijn tweede jeugd bezig'' en over Graff is hij al helemaal lyrisch. Wotte: ,,Het is onbegrijpelijk dat die jongen bij Feyenoord niet eens bij de eerste achttien zat. In de korte tijd dat ik hier ben, heb ik hem Ceesay (Willem II), Cairo (Feyenoord) en Hernandez (AZ) compleet uit de wedstrijd zien spelen. Saillant detail: het was de komst van diezelfde Graff die het vertrek van Koopman inleidde. De voorganger pakte zijn biezen omdat hij het geheel niet zag zitten in de spelers die hij ongevraagd in zijn maag gesplitst kreeg.

Slechter dan Wotte was Gert Kruys er zaterdag aan toe. Afgezien van de toevallige 1-2 (Ferrier veranderde een inzet van Durmusoglu van richting) en een ten onrechte aan Goudmijn onthouden strafschop had hij absoluut niets vermeldenswaardigs op zijn netvlies gekregen. Kruys zweert net als Wotte bij vechtlust. Maar wat Cambuur presteerde leek nergens op. Geen kwaliteit, geen strijd, daar kwam het voor eigen publiek in het kort op neer. Daarom wilde Kruys na de wedstrijd ook niet de Studio Sport-commentator opzoeken. ,,Laat maar, ik ben nu te emotioneel'', zei hij. Het was een somber nawoord dat zich de komende weken vast wel een paar keer zal herhalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden