Tripoli heeft dorst, verder valt het mee

De VN spraken van een dreigende humanitaire ramp, maar dat lijkt overdreven

Een bescheiden file vormt zich op de kade van de haven van Tripoli. Slechts een vorkheftruck is beschikbaar. Iets anders dan geduldig wachten in de brandende zon zit er niet op. Zaterdag arriveerde hier een eerste hulpschip van het Wereldvoedselprogramma van de VN uit Malta. Gisteren volgden er nog twee.

In het laadruim wijst Engin Ozbek op een stapel dozen. "We hebben medicijnen, meel en pasta meegebracht, maar het overgrote deel van de lading bestaat uit water", zegt de medewerker van de VN. 345.000 liter in plastic flessen, bedoeld om de ergste dorst van de Tripolitijnen te lenigen.

De Verenigde Naties trokken vrijdag aan de noodklok. Het zou de stad ontbreken aan water, voedsel, veiligheid, eigenlijk aan alles. Een humanitaire ramp was in de maak. Zaterdag arriveerde VN-topman Ian Martin om deze boodschap kracht bij te zetten.

Een schip sturen is één ding, hoe zorg je dat de lading vervolgens terechtkomt bij de mensen die het nodig hebben? "De buurtcomités weten dat we hier zijn", vertelt coördinator Mohammed Shkuhe. "Ze komen langs en halen ze wat ze nodig hebben. Vervolgens gaat het naar de uitdeelpunten zoals winkels, scholen en moskeeën."

Volgens Shkuhe, in het normale leven juwelier te Tripoli, gaat het nieuws van de komst van het waterschip van mond tot mond. Maar voor de zekerheid heeft hij ook de hulp van de populaire jongerenzender Radio Shabab ingeschakeld. Maar hoe behoeftig is de bevolking? Volgens Peter Bouckaert is van een acute humanitaire crisis geen sprake. "De VN sloegen alarm voordat ze goed en wel in de stad waren gearriveerd", zegt de emergencies director van mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch - zelf al twee weken ter plekke.

"Water is op sommige plaatsen een probleem, maar winkels openen hun deuren en op markten heb ik al weer groenten en vlees gezien. Ook de toevoer van brandstof komt op gang. De inwoners van de stad slaan de handen ineen. Ik kom al vijftien jaar in crisisgebieden, zo heel slecht geregeld is het in Tripoli nu ook weer niet".

In de haven zet Nourdine zijn volgeladen minivrachtwagen in beweging. Drie pallets heeft hij mee. Langs een geïmproviseerde vismarkt gaat het richting Bab Al-Azizia, de wijk waar ook Kadafi's compound zich bevindt. Nourdine meent ook dat de situatie zo erg nog niet is. Tevreden wijst hij naar de benzinemeter die een volle tank aangeeft.

Volgens Bouckaert verdient de Libische Overgangsraad een dikke pluim. "Al weken van tevoren zijn ze aan de slag gegaan met een crisisplan voor het geval Tripoli zou vallen. Naar omstandigheden werkt het goed, ook wat betreft de handhaving van de openbare orde. Zeker, de willekeurige arrestaties van zwarte Afrikanen blijven zorgelijk, maar ze worden niet op straat gelynched, zoals eerder in Benghazi." Ook ziet de raad volgens Bouckaert scherp toe op de gang van zaken in gevangenissen.

Nourdine heeft inmiddels het uitdeelpunt bereikt; een voormalig politiebureau. De dertig aanwezigen vormen ogenblikkelijk een ordelijke rij. Imen Kabalou (30), zegt dat het haar aan eten niet ontbreekt, maar dat vers drinkwater meer dan welkom is. "Echt blij ben ik vooral met het vertrek van Kadafi".

Normaal gesproken wordt Tripoli van water voorzien door de The Great Manmade River - door Kadafi zelf wel het 'achtste wereldwonder' genoemd. Niet helemaal ten onrechte. Het bestaat uit een gigantisch stelsel van ondergrondse pijpleidingen en vervoert normaal gesproken 6,5 miljoen kubieke meter drinkwater naar de steden langs de kust. Per dag.

De bronnen bevinden zich diep in de Libische woestijn. Onduidelijk is waarom de watertoevoer naar Tripoli is gestokt. Volgens sommigen hebben aanhangers van Kadafi het aandrijfmechanisme gesaboteerd. Anderen menen dat Kadafi zelf de kraan heeft dichtgedraaid om vervolgens via het leidingenstelsel te kunnen vluchten. Niet eens zo'n gek idee: de pijpleiding is breed genoeg voor een personenauto.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden