Treurig hoe Trouw mij afschildert

Een opvallend tekort aan kennis blijkt uit het artikel van drie redacteuren over 'politieke zwervers' (Trouw, 29 april). Bovendien ontbreekt bij hen het onderscheid tussen 'politiek' en 'partij'.

Het zal toch weinigen in Nederland ontgaan zijn dat ik allesbehalve een 'zwerver' ben in mijn politieke opvattingen. Die waren en zijn consistent. Ja, binnen ons systeem wisselde ik van partij - dat moet wel als je iets wil doen - maar niet als 'avonturier'.

Ik verliet inderdaad de Tweede Kamer-fractie van de PPR in 1978 (en nam de zetel niet mee), toen duidelijk werd dat Ria Beckers vastbesloten was die partij te brengen naar een verbond en zo mogelijk versmelting met CPN en PSP (dat werd GroenLinks). Kiezen voor samengaan met de PSP - pacifistisch - juichte ik toe, maar samengaan met de communisten was voor mij uitgesloten. Ik had niet voor niets marxisme gestudeerd in Warschau en daar geleerd hoe communisten regeren. Met als resutaat een levenslange afwijzing van het 'socialisme'.

Ik bedankte voor mijn post als Verkiezingsprogramma-voorzitter van D66 toen die partij het onzinnige voorstel in het 1998-partijprogramma zette dat '3 procent economische groei moet'. Dat zoiets alleen een uitkomst van beleid kan zijn, en nooit een voorwaarde vooraf zonder bij voorbaat milieu- en sociaal beleid als secundaire doelen te zien, was fractie en bestuur niet aan het verstand te brengen. Eerlijkheid gebiedt dan te bedanken.

Eerlijkheid beklemtoonde ik ook bij de laatste Europese verkiezingen, zonder electoraal resultaat. Dit betekent overigens niet dat ik stop met de wetenschappelijke en publicitaire strijd tegen corruptie en belangenverstrengeling in al onze politieke partijen.

Het is treurig te zien dat Trouw mij afschildert te midden van een reeks rechtse graaiers, van Geert Wilders en Jan Nagel tot Hero Brinkman en Joram van Klaveren. Als enige van constante linkse signatuur tussen al die anderen.

Toen ik het pluche van bewindsman verliet, ben ik gaan werken in Noord-Mali met boeren-coöperaties en een budget van omgerekend een rijksdaalder per inwoner per jaar in een gebied zo groot als Benelux, Duitsland en Polen samen. Geen makkie. Toen had ik ook anders kunnen kiezen.

Ik leerde er wel dat politiek serieus is. Partijkeuze is, zeker nu in Nederland, meer het kiezen van een arbeidsbureau. Volg getrouwelijk de leider en klim op. Dat was mijn lijn niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden