Trauma's tussen snipers en sopranen

Het boek is er eindelijk. 'Strijdtoneel' heet het, met als ondertitel 'Een elitesoldaat die operazanger wordt'. Het is uitgegeven bij Atlas Contact. Een ongelofelijk verhaal, dat vanwege de schijnbaar onverenigbare werelden enorm tot de verbeelding spreekt. Want waarom stapt iemand van de keiharde, emotieloze macho-omgeving van het Korps Mariniers over naar de van emotie en drama overlopende operawereld? Hoe zijn die uitersten met elkaar te rijmen?

Bastiaan Everink, de bariton en ex-marinier over wie het in dit boek gaat, legt in zijn opvallende levensverhaal verrassende verbanden tussen die twee werelden. Dat deed hij al toen ik hem in april 2012 in Berlijn bezocht, waar hij inmiddels in het ensemble van de gerenommeerde Deutsche Oper Berlin was toegelaten. Ik maakte daar een groot interview met hem en daarin had hij het over een uit te komen boek. Zelf vond hij zich niet bekwaam om dat te schrijven, dus hij wilde dat met een goede ghostwriter doen.

Dat laatste bleek een probleem. Na een paar tegenvallende eerdere pogingen hing Everink aan de lijn. Dat interview in deze krant, daar had hij zoveel reacties op gehad. Zou ik misschien niet willen overwegen om ghostwriter van zijn boek te zijn, was zijn vraag. Ik voelde mij vereerd, maar niet bekwaam. Ik ben iemand van de korte afstand, en dat vertelde ik Everink heel eerlijk. Maar ik gaf hem wel de tip om eens te gaan praten met schrijver/journalist Joost Galema.

Het klikte tussen de twee met als resultaat dus nu dit boek, dat leest als een trein. Everinks verhaal is opgetekend in een proloog en zeven avonturen. Die opzet is mooi analoog aan de vorm van Wolfram von Eschenbachs epische gedicht 'Parzival'. Het was deze graalridder immers die via Wagners opera de omslag bij Everink teweegbracht. Na terugkeer van een traumatische missie vol gevaarlijke snipers in Irak hoorde Everink bij toeval het voorspel tot deze opera. Die muziek sloeg in als een bom en twee weken later had Everink zijn eerste zangles.

Heel openhartig en meeslepend wordt in het boek verteld over de ontberingen en de uitputting van de opleiding tot marinier. Over de opofferingen en het er voor elkaar zijn. In de tweede helft gaat het over de misschien nog wel hardere werkelijkheid van die zo wonderschoon lijkende operwereld, waar gekonkel en politiek vaak het zicht op die schoonheid ontnemen. 'Zijn opleiding tot operazanger en de eerste stappen in de theaters zijn zo herkenbaar dat het pijn doet', schrijft sopraan Eva-Maria Westbroek op de achterflap.

Niet toevallig hebben beiden dezelfde zangleraar. Deze James McCray werkte vanuit de enorme kracht in de stem van beiden, en wilde die niet beperken zoals het conservatorium had gedaan. Na aanvankelijk geploeter vond Everink bij hem zijn stem. Niet dat hij er toen al was. Net als bij de mariniers was er op de bühne ook steeds een nieuwe uitdaging.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden